Iyak Ng Iyak Novels & Stories

Nakita ko si Cassius na nakaupo sa sahig at nakasandal ang likod nito sa kama. Dali dali ko itong nilapitan, hindi ko napigilan ang sarili ko at niyakap ito. My tears slowly falling nonstop. "Cassius naman! Why did you do this?" I cry out loud habang yakap yakap ito. I can't even hear my own voice dahil sa lakas ng iyak ko "Cassius? Cassius do you hear me?" I ask, that I can't even recognize my own voice anymore.

Yian Mei can’t help but release angry chuckled and pissed off words. "Ha!" ‘This highfalutin people!’ she thought, furious and trembling from much anger. She turned around back to the front, gritted her teeth and couldn't help but clench her hand into a fist because of how angry and insulted she was. Because of how angry she is she can’t help but huff and puff as she breathes in and out, making everyone aware of how angry she was. Iyo can’t help but be worried about her elder sister as well.

Masakit na masabihan ng ganun, masakit na masabihang bobo at salot. Dahil sa sakit na nararamdaman ko. Nagpaalam na akong aalis. "A-Aalis na po ako" ako at tumalikod na. Pumunta ako sa kwarto ko at doon umiyak ng umiyak. ***

Girik roared while looking at the screen where Ekiya was licking her fingers like a small kid. Looking at Ekiya licking her fingers Girik thought ' I hope I were her finger ' ' Fuck! Stop behaving and talking shit! Come back to your sense ' Girik scold himself. " Fuck! Fuck! Fuck! Fuck! Why nothing is going in my way? " Girik screamed out of frustration with himself and pulled his hair.

Young Kai furrowed his brow at the girl's question. "Huh?" "Sabi ko, “Bakit ka umiiyak?” bingi ka ba? (I said, 'Why are you crying?' Are you deaf?)" the girl asked. "Sorry but I can’t understand you," he replied, still confused by what the girl meant to say. "Patay! Alien! (Shoot! Alien!)" the girl exclaimed, slapping her forehead. "What?" young Kai asked, confused. " Paano ba ‘to? Hmm… Ah! Why you cry? Teka tama ba? Basta ‘yon na ‘yon! (How do I do this? Hmm... Ah! Why you cry? Is that right? Well, close enough!)"

Kinakausap ko ang aking tiyan. Napahagulhol na lamang ako at niyakap ang aking sarili. Sinubukan kong kumalma at huminga ng malalim. “Tama na sa pag-iyak, Psyche. Masama 'yan para sa anak mo.” Pangangaral ko sa aking sarili. Kinabukasan ay nagising ako sa ibabaw ng kama. Napabalikwas ako nang bumukas ang pinto.

Napakamot pa ako sa aking ulo dahil mas lalo lang lumakas ang pag-iyak nito ng maramadaman niyang hindi ko naunawaan ang kanyang sinabi. "Mamam!"muling sigaw nito na ngayon ay hindi na lang pag-iyak ang ginawa. Naglupasay na rin ito sa sahig, dahilan upang mataranta ako. Kinarga ko ito at pilit na pinatahan. "Lalabas tayo 'nak. I will ask Mommy Juliet kung ano nga ba ang ibig mong sabihin." Kahit karga ko na ay patuloy pa rin ito sa pag-iyak.

Hindi ko na napigilan pa ang sarili at muli na namang rumagasa ang mga luhang kanina ko pa kinikimkim. My tears keep on brimming down as if it was really uncontrolled. Walang himpay sa pag-iyak at paghikbi ang ginawa ko hanggang sa makarinig ako ng isang malakas na putok at kasabay nito ay ang parang mga papel na sumabog sa katawan ko. Unti-unti akong nag-angat ng tingin hanggang sa sumalubong na sa akin ang masasaya nilang mukha.

Ikinuyom ko ang aking palad habang pinupukol ng masamang tingin ang kuwarto ni Theros. "Ha!" Bumuga ako nang mabigat na hininga dahil para akong aatakihin kahit wala naman akong sakit sa puso. Pinunasan ko ang pisngi ko na basa na pala ng luha. Hindi ko namalayang umiiyak na pala ako. "Bakit ba ako umiiyak? Parang dumi lang sa sahig, iniiyakan ko pa. Kayang-kaya ko namang linisin 'yan," sabi ko sa sarili ko.

Sasamahan pa sana ako ni Riyo pero pinigilan ko siya. Agad akong tumakbo papasok sa banyo at pagkapasok na pagkapasok ko ay doon ako umiyak nang umiyak dahil sa sakit ng nararamdaman ko. Hindi ko alam bakit ako nasasaktan samantalang wala naman kami o walang namamagitan sa amin. Nasa kasagsagan ako ng pag-iyak ng biglang bumukas ang pinto at bigla ako nitong niyakap. Kahit hindi ko na alamin kung sino ito, pabango pa lang kilala ko na. "Let me Thomas," madiin kong sabi sa kanya pero mas lalong humigpit ang yakap niya sa akin.