Iyak Ng Iyak Novels & Stories

Wala na akong maisip na masabi at puro kahihiyan na lang ang lumabas sa bibig! His eyes bore on me. Napahigpit ang hawak ko sa braso niya at pinagsisihan kaagad iyon nang balingan niya ng tingin ang braso niya at kamay ko. Pakiramdam ko nagawan niya iyon ng butas sa pamamagitan ng titig. "Sorry…" I bit my lower lip and smiled loopsidedly in embarrassment. Bumalik ang tingin niya sa akin at seryoso pa rin ang mukha.

Nang makaalis ay ibinaling ko ang tingin sa dragon na ngayo'y paikot-ikot sa 'kin na lumilipad. Lintek na cookies and cream, kung hindi lang dragon ay mukha talagang ice cream e. "You don't do that to my father! Paano kung sa sobrang bigat mo ay matanggal ang ulo niya?" He looks insulted. "What do you think of me? A sack of rice?" "Kung akala mo ay nakadiet mode ka sa katawan mo p'wes huwag kang papatong sa kung sino-sino! Bloated na nga 'yang tiyan mo ka-kakain ng daga!"

Hindi ko siya mabasa, wala akong mabasang emosyon sa mukha niya. He stared at me momentarily, but went to my side a few seconds to give me the most soothing and tears triggering embrace. Earlier, I thought my drama is over but his touch enabled me to cry once again. Sabi nila kapag niyayakap ka daw tatahan ka na pero siguro kung yung yayakap sayo ay yung taong gusto mong mag patahan sayo, maiiyak ka lang lalo.

he sounded like a disappointed kid. Wait!? Kinain mo yung acid balls? But how? “How did you eat that thing?!” I can’t help but be exaggerate. Sino bang hindi magugulat? Someone could eat an acid ball! A freaking acid ball! “Swallowed…” My right eyebrow twitched for a moment dahil sa sagot nito. Napaka-pilosopong bata! Relax Nina, bata yan wag mong patulan. Mas matanda ka at mas malawak ang pag-iisip kaya relax. Take a deep breath.

"Masusunod." Pagkaalis niya ... napa-upo ako. Ramdam ko ang mabilis na pagtibok ng ... puso ko... Ngunit maayos lang si I-Yoko... Anong nangyayari... Nanghihina ako... Ngunit sa likod ng panghihina ko... Nagawa kong sundan... Ang tibok ng puso ko... nga ba. Nagulat ako kung saan ako hinatid ng sarili ko.

Tikom Na Hiyaw NANLILISIK ang mga mata, nagkikiskisan ang mga ngipin habang nakatitig sa kanyang kapatid, ilang saglit pa'y muli niya itong nilusob ng buong lakas, may kasamang nakakatakot na hiyaw at nakipagbuno siya, habang ang kanyang kapatid ay halos wala ng lakas sa kakasalag sa lahat ng kanyang pag atake. Sa di maunawaang dahilan ay di magawang mapigilan ang gaya niya ng kahit tatlong katao na dominado ng kalalakihan. Habang nakikipagbuno sa kapatid at habang hawak ng dalawang lalaking kapitbahay, makikita sa kanyang mga mata ang pagod at kawala sa kasalukuyang katinuan at napipilitang umayon sa galaw ng katawan na inuutos ng kanyang utak na gawin sa kadahilanan na nasa iba siyang mund

ng papa upo na sana ako i notice the look nakagapos ang paaa at saka kamay ko hindi ako makagalaw May nadinig akong bumubulong sa utak ko ayoko na.... kunti na lang mababaliw na ako napatingin ako sa upuan may tao!! "Excuse me po, hindi po ako makagalawx" my voice crack na i have a bad idea about this but hindi siya gumalaw!!

Grabe na ang iyak ko habang hawak ang parte ng ulo na tumama. Nanlaki ang mga mata ko lalo na nang makitang mayroong dugo ang aking kamay. Parang hihimatayin ako sa nakikita. Naghalo-halo na ang aking nararamdaman. "P*tangina! Bakit may dugo?! Bakit ako dinudugo?!"

Tipid akong ngumiti at bahagyang nakaramdaman ng kirot sa d****b. Halos mabuwal ako ng bigla niya akong yakapin. Sobrang higpit hanggang sa nagsimula na siyang umiyak. "I'm so sorry. I'm sorry. I'm sorry." Paulit-ulit na aniya niya habang nakayakap sa akin at umiiyak. Tears welled up in my eyes as I slowly rub her back. Mas lalo lang siyang umiyak. "It's ok. It's ok." I said softly as I stroked his back.

Why is it too excruciating? "E-elie!" Mas lalo akong napa-iyak ng marinig ko ang boses ni Zykiel pero pinigilan kong huwag na pumatak ang luha ko kahit pa kanina pa pala ako umiiyak. Binaliwala ko ang sakit na nararamdaman ko sa balikat at sa likod ko kasi mas masakit itong nararamdaman ko sa puso ko. Mabilis akong lumakad papunta sa hagdanan at umakyat.