Novel & Cerita Iyak

yabang/feelingero 2.0 "Ikaw??? si Ace Villadolid?" hindi makapaniwalang tanong ko. "Magka kilala kayong dalawa, Mara?" tanong ni Zach. "Hindi!!!" sabay naming sagot ni Mr. Yabang. "Mabuti naman pala. Tara na Mara." aya ni Zach. "Teka nga! Bakit mo siya niyaya?! awat ni Ace. Hindi niya alam bakit nainis siya nang hawakan ni Zach ang balikat ng babae.

Napalunok naman ako. "Umiyak ka ba?" *****

tugon ko kay Ate Aika. “Okay. Jomar, I’m Aika. Friend din kami ni Yannie. Okay?” pagkausap ni Ate Aika kay Jomar kahit na halata sa pananalita nito na medyo tinamaan siya sa ininom niya. “Sorry if na-offend ka na dinala namin sa ganitong lugar si Yannie. Pero wala kaming masamang intensyon doon. This place is safe naman—”

May karapatan naman siya pero hindi niya iyon pinapakita . ''sige hiramin niyo pero walang magdrive kasi parating palang yung kapitan na kinuha namin para dyan '' tinignan ni Aika ang boyfriend nito .Nasabi ni Rico na marunong itong magdrive na yacht kaya lumapit siya at naglambing . ''diba marunong ka babe ikaw na please '' matalim na tinitigan ni Xeruis si Rico dahil wala siyang alam na marunong itong magdrive .Hindi pa ito nakakahawak ng manibela ng yachte .

“Sa katawan?” Inis na hinampas ni Yeonna ang nanunuksong si Macoy. “Hindi.” “Baka pera.” “Hindi! rin! Ano ba kayo? Alam niyo ang standard ko!" Inangat niya ang kamay, "Mataas pa sa Mt. Everest!" "Pero sa nakikita namin ay bumaba iyon ngayon na parang Mt. Taal," biro ni Isko. “Teka. N*******n ka na ba ng lalaking ‘yon?”

She just saw a glimpse of how big and thick her Ninong Alejandro's díck is, and she couldn’t get it off her mind. Kasing laki iyon ng lata ng sardinas!

Napakunot ang noo niya dahil parang nakita na niya ito pero hindi niya alam kung saan? "I-I'm sorry! I'm sorry!" paulit-ulit nitong sabi habang nakayuko, na tila ba biglang natakot sa lalaking nasa harap nila. Nagtaka siya. Sino ba ang lalaking iyon at bakit takot na takot si Yakashi? "Leave her alone," madiin pa nitong sabi at padabog na binitawan ang kamay ng Japanese, saka mabilis itong umalis.

Katabi niya, isang batang babae umiiyak, nanginginig, hawak ang rosaryong punit. “‘Wag kang iiyak,” mahinang sabi ng batang Fernan noon. “Nandito ako.” “Paano kung mawala ka rin?” nanginginig na tanong ng batang babae. Hinubad ng batang Fernan ang pulang ribbon sa kanyang bulsa at itinali iyon sa buhok ng babae. “Hangga’t nasa’yo ‘yan, hindi ako mawawala.”