Novel & Cerita Jeepney In Tagalog

Nagpapanic namang tumayo si Aira saka tumakbo patungong kotse ko. “Myth please wake up.” Maayos ko siyang binuhat at ipinasok sa loob ng kotse ko. Iniatras naman na ni Aira ang sasakyan ko hanggang sa makalabas kami. “Myth please wake up. Sinong may gawa sayo nito? Come on, Myth don’t do this.” Nagmamakaawa ko ng saad sa kaniya kahit na alam kong hindi niya ako naririnig.

hindi ko alam kung bakit pero sobra sobra ang kaba ko ngayon habang nag aantay ako ng jeep. sabi ni yna ay pupunta raw kami sa coverdcourt pero sinundo ito ng kuya nya kanina kaya hindi kami magka sabay umuwi. nanginginig, nanlalamig at namamasa rin ang mga palad ko sa hindi malamang dahilan. Ang tagal naman dumaan ng mga jeep!!! Ramdam ko ang pawis sa aking noo. tila ako nabuhayan ng makitang mayroong jeep na paparating sa gawi ko. agad ko itong pinara.

Nagpara ako ng jeep at bago pa tumigil ang jeep ay nasa likod ko na siya at sabay kaming sumakay. Dumaan kami una sa palengke para may pagkaing lulutuin sa bahay nila. Nang malapit na kami sa bahay nila ay agad siyang tumalikod at sinama akong nagtago sa isang eskinita. Nagtaka ako. "Bakit?" Takang tanong ko. Hindi siya nagsalita at nanatiling tahimik habang nagtatago ito. Maya maya ay may dumaang mga sasakyan na kinatingin niya doon.

Namalengke na kami ni tita at tinuro niya ang madalas niya puntahan kapag namimili. "Parang Baguio talaga ang Tagaytagay at Silang, ano, tita? Malamig katulad din ito sa NZ." bulalas ko na lang at sumakay na kami ng jeep nagmahal na ang presyo ng lahat. Tahimik lang ako at si tita hanggang sa bumaba na kami sa jeep dala ko ang pinamili namin isa lang ang dala ni tita. Naabutan namin na kausap ni kuya si Mama tinatanong ko kaagad.

sagot niya sabay alis papunta sa sakayan ng jeep. Maya-maya pa’y dumating na ang jeep na sasakyan pauwi. Habang naka sulyap sa labas ng bintana, hindi niya mapigilang mag-isip. ‘Matatanggap kaya ito nila Mama at Kuya? Paano kung hindi?’ Isa lamang iyon sa mga bumabagabag sa kanya, at ramdam niya pa rin ang kaba hanggang ngayon.

sabi niya "Ikaw rin pala." kunwaring gulat na sabi ko Lumakad ako sa sakayan nang mga jeep. Nakita kong sumunod yung lalaki sakin "Sasakay ka?" sabi niya "Hindi maglalakad ako." sabi ko at tumawa siya "Weh." sabi niya "Kita mo naman na nag aantay ako dito nang jeep." sabi ko "Hindi ko nakita bulag kasi ako." sabi niya at napangiwi ako

aniya nang nagtanong tungkol sa nadaanan raw nito. “How about po iyong bus pero hindi bus?” “Jeepneys,” walang sawa niyang sagot sa tanong nito. Matandain kasi ang bata kaya siya na lang ang napapagod kapag marami itong nakitang hindi alam. “Want to ride a jeepney.” “We can, my Love.” Nakatulugan na nito ang pakikipagkwentuhan sa kanya. Kinuha naman ni Auntie Clara ang cellphone.

Kunot noo nitong tanong habang pinag mamasdan ang mga nag daragsaang tao. “Hindi ka puwede mag-drive kaya sasakay tayo ng jeep ngayon.” Hinatak ko siya sa kanang kamay. “Alam mo ba kung ano 'yung jeep?” Tumango naman ito kaya pumara na ako. Pag pasok namin sa loob ay pinag titinginan kami dahil sa tangkad ng kasama ko na nakayuko na para hindi nauntog sa bubong ng jeep.

Tumuloy na si Jeon sa loob, kailangan niyang humakbang dahil may harang na kahoy ang pinto mga hanggang tuhod niya ang taas na ipinagtaka ni Jeon. "Hello, is anybody here!Taow pow.Magendeng arew pow" sabi ni Jeon nan nangpilir mamgsalita ng tagalog. Back in So gapore hababg naionis aa pagrerwport ng mga onupahang detectivr ya nangaral ng ilang basic Tagalog si Jeon. Naisip niya kase na dapat ay makapag salita siya ng tagalog para maintindihan siya ni Trisha. Hndi nga lamang niya alam na napakahirap palang aralin.

Sign na ba ito ng maturity o baka puyat lang ako? "Ano naman iniisip mo? Kung saan parte ng buhay mo ikaw naging assuming?" wika niya. "Sa jeep lang naman ako naging assuming." sagot ko. "Sa jeep?" "Oo, sa jeep! Kasi no'ng may sasakay umusog ako tapos 'di naman pala tatabi sa akin, banas 'yon!" "Banas talaga 'yon! Madalas din ako nabibiktima ng ganyan!"