Jose Alejandrino Novels & Stories

paliwanag nya sakin kaya tumango-tango nalang ako sa kanya. "Ah Ikaw yung Vice President na si.... si.. ano....."putol-putol na sabi ko dahil hindi ko matandaan ang pangalan nya. Narinig ko naman ang mahina nya tawa. "Sino ka nga ulit?"tanong ko sa kanya "Ah ako si Jared Alexander G. Montenegro"nagpipigil nyang tawa na sabi nya. "Ah okay Montenegro" sabi ko sa kanya

Marahang hinaplos ang likuran ni Aloe nang malakas na itong umiiyak sa bisig niya. "Hindi ko akalain na matigas pala ang puso nang nag-iisang tagapagmana ng Marquez." Nang-uuyam ang tingin ang ipinukol nito sa dalaga. "Hindi na ako magtataka kung bakit hanggang ngayon ay wala ka pa ring kapares."

Don Alejandro Cruz. Sino ang hindi nakakakilala sa pangalang 'yun? Siya ang mukhang laging nasa front page ng mga business section, ang lalaking nagmamay-ari ng mga shipping lines, power plants, at naglalakihang lupain sa bansa. Kung ang mga Montellano ay maituturing na mataas na lipunan, si Don Alejandro naman ang langit na tinitingala nila. At ayon kay Atty. Santos, ako ang nag-iisang tagapagmana ng lahat ng 'yon.

Matapos ng ilang segundo ay biglang may lumabas sa screen ng desktop ni Elizabeth. "Ah, here! Naka-register si Charles Berlin at..." biglang tumigil sa pagsasalita si Maximo dahil sa nakita niya. "At?" kunot-noong tanong ni Elizabeth kay Maximo. "...Señor Hugo Alvaro III," pagpatuloy ni Maximo. Si Elizabeth naman ay hindi na nagulat nang marinig niya ang pangalan ng bise presidente ng Espanya.

sagot ni Maximo, " Hindi mo nakilala? " " Ha? " Nanlamig si Isabella, hindi niya alam kung anong sasabihin niya lalo na't wala namang nabanggit ang kaniyang ama tungkol sa padre de pamilya ng Castellano. Isinandal ni Maximo ang likod sa malambot na sopa at nag dekwatro. " Iyong lalaking kasama ko ay ang assistant ko, Leonardo Beltran ang buong pangalan niya. Walang dugong Castellano, pero parte siya ng pamilyang 'to. Hindi rin ba siya pamilyar sa'yo? "

Dinampot ko na ang cellphone. Binuksan ko na ang screen. Wala ngang password. Pinindot ko ang inbox. Sa tuktok ng listahan, ang pangalan nga ni Konsehal Ricardo Rosales. May profile picture pa itong naka-amerikana at may bandila sa likod. Bumilis ang tibok ng puso ko habang binabasa ang mga mensahe.

Saka pa lamang niya napagtantong ang lalaking nagmamay-ari sa sasakyang nakadali sa kaniya. "Kaya pala pamilyar ka sa akin. Iyon pala ay talagang nakita na kita noon. It's you, Miss Adel. Siya nga pala, maari bang hayaan mo kaming kahit madala ka man lang namin sa pagamutan upang maipa-check up kayo ng mga anak mo? By the way, I'm Alejandro Amor Arellano Dela Rosa and he is my cousin Elijah Gregg Falcon Arellano." Pagpakilala ni Ally saka inilahad ang palad sa babaeng nakita at nakilala sa pamilya ng mahal niyang asawa. Kaso!

Sumunod ako sa kanya, pero nanatili ako sa likuran niya. “Alfonso. Anong maipaglilingkod ko sa’yo sa ganito kaagang oras?” bungad ni Rajah, ang tono niya ay pormal pero may halong babala. “Rajah. Gusto ko lang dumaan para personal na mag-sorry sa mga nangyari nung nakaraang linggo,” simula ni Alfonso. Tumingin siya sa akin at bahagyang tumango. “Architect San Jose. Nabalitaan ko ‘yung tungkol sa note at sa mga bulaklak kagabi. I want you to know that I had nothing to do with that. Justin is acting on his own now.”

Nagtawanan sila. Pagkatapos ay may isang matangkad na lalaki ang lumapit. Halos kasing tangkad ni Alejandro. Moreno ang kutis, matalim ang panga, at may nakakainis na kumpiyansa sa sarili. Mukha itong modelong naligaw lang sa isang political gathering. "Alessandro Virelli Volkov."

With his long hair pulled back into a man bun, he looks extraordinary great. "Good afternoon, everyone. I'm Jacques Almerino, president and CEO of Almerino Lands and Lifescapes Corporation, and it's my privilege and honor to welcome you today to the groundbreaking for Santander's new homes here in Canlumacad, Santander. We've come to celebrate ALLC's mission for creating lives better for the future, as well as our vision of becoming your trusted leading housing developer in the Philippines..." As he spoke in front of them, all eyes were on him. Maging ako man ay nakatitig sa likuran niya. I'm filled with pride of how confidently he speaks.