Novel & Cerita Jose Rizal Greatest Love

Pumikit siya para muling sariwain ang lahat ng sinabi sa kaniya ng kaniyang tita Lara sa school clinic kanina habang ginagamot niya ang mga sugat nitong gawa ni Cassandra. Ruth is Sir. Will's greatest love during his college days. Maraming naka-saksi sa pagmamahalan ng dalawa at isa na roon ang kaniyang tita Lara. Their love for each other symbolizes a mountain that no one could break, sa taas nito'y walang makaka-pantay at sa ganda nito'y lahat ma-bibilib. "Oh, fuck!" she cursed one more time. "Greatest love, huh? Greatest love!"

Jose Rizal. Napag-isip-isip ko na rin na ipamigay sa mga nangangailangan ng mga libro na ito sa mga studyante. Kaysa itapon sa basurahan, baka magkaroon pa ng halaga. Sayang din naman at saka dapat iniingatan ang mga gawa nila. Hindi basta-bastang akda ito, doble ang kahulugan nito na masarap sa pakiramdam. Lahat naman ng nasa loob ng bookstore ay iniingatan at minamahal. Bagay lang sila, pero para sa akin ay mga babies ko na sila.

"Ano nga pala ang pangalan mo?" Nang makatayo at nakapagpagpag ng uniform ay doon pa ito tumingin sa kanya. "M-mark... Mark Ethan Hernandez. Ikaw?" Parang may kung anong protectiveness ang biglang lumukob sa kanyang katawan para sa lalaki. Payat ito at maputla ang balat at saka may suot na makapal na eyeglasses. Nang masilayan ng kabuuan ni Mark ay mas lalo lamang niya itong nagustuhang alagaan at protektahan. Para talaga itong si Jose Rizal na pambansang bayani ng Pilipinas.

Tuwang tuwa pa ako ng tumingin ako kay Rhea pero dahan dahang napalitan ng malungkot na ngiti ng sumagot na ako. "Crista Segovia ang one great true love ko." Mahinang sagot ko na halos di na marinig niya, habang binaling ko ang tingin sa baso ko, "Pero naging unfair ang tadhana sa amin. Kinuha agad siya ng langit bago ko pa man masabi na mahal ko siya." Alam kong dahan-dahang bumabasa na ang mga mata ko at may namumuo ng luha sa gilid ng mata ko. Bago pa man ito makatulo ay ininom ko na ang nasa baso ko.

He got teary-eyed and he caressed my arms. “Love you don't have to beg and chase for my love because it's all yours now. I willingly gave this to you because my heart chose you. Mahal na mahal din kita Zafara Eloise Perez. Someday, you won't hide in the dark. Someday i'm gonna have a courage to scream in the world how much I love you, my love.” Napahagulhol ako at ramdam ko ang galak sa dibdib ko. This kind of feeling na ngayon ko lang ulit naramdaman.

Maraan nitong hinahagod ang aking buhok na ngayon ay nakalugay na dahil sa kaninang pagpupumiglas ko sakaniya. "Hush now........." He patted may back "give me one last week if having you here. After that, ihahatid kita sainyo." Saad niya. Rinig ang lungkot sa kaniyang boses. Tila ba ito ay napipilitan ngunit hindi maiwagli na malungkot ito. "I'm really sorry and I love you—" He said. I buried my face deeper to his chest feeling the heat of his body against me.

“Ganun po ba, kaso… Ang 1st Love ang magtuturo lang sa puso kung paano umibig kaso ang Greatest Love ang magbibigay ng saya at tuwa sa puso.” Tumungo ang tagapag-alaga sa sinabi ni Sean at sya'y sumagot. “Sang-ayon ako sa iyo, kaso… Sa 1st Love at Greatest Love ay walang laban sa True Love.” Napalunok si Sean sa kanyang narinig at sya'y kinabahan saka sya nagsalita sa kanyang sarili. “Ako ang Greatest Love ni Rogelyn, kaso… Ako ba ang magiging kanyang True Love.”

So nagsimula ang lahat sa mga Great grand father namin ni Rare? "Si Romulo Grison ay naipagkasundo lang kay Rasyolesya pero ang totoo ay matagal ng mahal ni Romulo si Aurencia kahit pa kasal na rin 'to at may mga anak na 'to sa pinakamamahal niyang si Agosto." nakangiting sambit nito saakin habang ineenjoy niya ang reaksyon kong nagtataka na. "So Love triangle?" usal ko kaya tumango tango siya at ibinaba ang iniinom niyang wine.

Ninamnam ko ang mainit niyang halik at kusang naghiwalay ang aming mga labi. “I love you, Misis with all of my heart. I am grateful to my Lolo Augustus that he chose the best partner for me. You are the epitome of an ideal wife. Thank you.” Muli akong niyakap ni Rafael. Narinig ko ang kanyang pagsigok. Dagli akong bumitiw sa kanyang yakap at hinawakan ang kanyang pisngi. “Why are you crying?” naguguluhan kong tanong. Pinahid ko ang luha niyang pumatak. I can only stare at his lonely face.

“Dahil iyon ang totoo, Nina. Dahil mahal kita. Unang kita ko pa lang sayong nagsasayaw ka, na-in love na ako sa’yo. Gusto na agad kita iuwi, kung alam mo lang.” “Kaya naman nagpapasalamat ako na iniuwi mo na agad kami ni Riz ng magkita tayo ulit, love.” “Dahil alam ko sa sarili ko na ikaw ang gusto kong makasama hanggang sa pagtanda ko, hanggang sa huling hininga ko at ayaw kong bigla ka na lang mawala na naman sa akin. Isipin mo, hindi niyo naman probinsya ang Quezon pero doon ka nagpunta, hindi tuloy kita nahanap. I love you so much, Nina.”