Joshua 1:9 Tagalog 소설 & 이야기

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”

sabi ko, tumango naman siya. Tumitig siya sa akin, nakaramdam ako ng ilang kaya naiwas ko ang paningin ko sa kaniya. "Let's go outside, I'll show you something," aya niya at nauna na siyang lumabas, inayos ko muna ang sarili ko bago ko siya sinundan. "Good morning, Lishang!" masayang bati ni Joshua sa akin habang kumakaway, nginitian ko naman siya.

dugtong niya na nanunukso ang mga tingin sa amin. "You can kiss your bride, Arken," nakangiting sabi ng judge. Nagkatinginan kami saka naramdaman ang mainit niyang labi sa akin. Saglit lamang iyon ngunit sapat na upang uminit ang kaliit liitang himaymay ng aking katawan. This is our first kiss. First kiss na pareho kaming matino at nasa sarili. Wala naman akong matandaan noong may nangyari sa amin dahil lasing na lasing ako.

“T-teka, paano mo nalaman?” “Katulad ng sabi ko kanina, naranasan ko na ‘yan. Hindi mawawala sa mundo ang ganyang mga tao, ang hilahin ka pababa hangga’t di ka na makabangon pero wag kang mawalan ng pag-asa. Dahil ang mga ganyang tao hindi ka lang kayang lamangan.” Natatawa niyang sabi bago tinanggal ang kamay niya sa balikat ko.

“Bitawan mo nga ako! “ Nagpumiglas siya dito. “ Hindi ako nagpapahawak. Bitaw!“ ani niya. “Mag uusap lang naman tayo. Saka nagkukunwari ka pa na hard to get eh dito ka lang naman pala nag tatrabaho!“ Sabi ni Joshua habang panay pa rin ang hila nito sa kanya. "Ano ba! Bitawan mo sabi ako. Nasasaktan na ako Johua!"

dagdag pa niya. Matapos ang pagnanakaw, may gana pa siyang sabihin ito nang may kayabangan. Nakakainis at napakakapal ng mukha. Nagngingit sa inis ang kalooban ni Lyca sa kapatid niya sa labas. “Tama ka. Mas akma talaga ang salitang tulisan,” sang-ayon ni Joshua sa sinabi niya. Ngumiti saka yumuko upang tingnan ang mga dokumento.

Bigla nalang kasi s'yang natumba at nawalan ng malay. "hoy!! wake up. Hindi kita kayang buhatin." sabi ko. Habang ginigising ko s'ya. Bigla akong napatingin sa labi n'ya at napalunok ng laway. "shit!! erase erase! my god, lyca! ang dumi ng iniisip mo." bulong ko sa aking sarili. Sabay iwas ng tingin sa natutulog na si Aljosh. Tinawagan ko si Joshua, kapatid ko. Para tulungan akong magbuhat kay Aljosh. Naka-ilang dial pa 'ko, bago n'ya sinagot ang tawag ko.

Nakita ko namang bigla nag-iba ang ekspresyon ni Jeush sabay na kinuyom ang kamao. Aktong lalapitan ito ni Jeush upang suntukin nang mabilis pa sa alas kwatrong nagtago si Jonas sa likod ng dalawang lalaki. Tumatawa pa ito na tila inaasar si Jeush. " I will f*cking strip off your head, Jonas!" Galit na wika pa nito. Agad na nanlaki ang mga mata ko nang biglang may marinig akong kumasa ng baril. Then my eyes landed on Jeush hands habang madilim ang awra nito na diretsong nakatingin sa direksiyon ni Jonas.

Anong ibig sabihin no'n? "At kahit ano pang mangyari, palagi mong tatandaan na ikaw lagi ang pipiliin ko." Hindi ko namalayang umiiyak na pala 'ko. Ano bang ginawa ko at pinagkalooban ako ng Diyos ng katulad ni Kenzo? Ng isang taong willing akong piliin kahit gaano pa kakumplikado ang sitwasyon. "I love you, Beth. Minsan ka nang nawala sa 'kin pero sisiguraduhin ko ngayon na wala nang makakapaghiwalay sa atin."

Tsss Anong magagawa namin? Black Phoenix yan eh, Mga magulang nila ang may malalaking shares dito sa school "LADIES! HANDA NA BA KAYO PARA SA SECOND RULE?" sigaw ni Jero. Nagsitilian naman ang karamihan sa mga babaeng estudyante, maliban sakin.