Novel & Cerita Joshua 1:9 Tagalog

“Ang galing mong magplano, kuya.” Hindi naitago ni Jonathan ang pait sa kanyang tinig. Malinaw at matalim ang bawat salitang ibinato niya kay Joshua, tila ba bawat letra ay may kasamang galit na matagal nang kinimkim. “Hindi ko akalaing ganito ka kalupit, kuya,” malamig niyang sabi. “Ganito ka pala kasakim at walang awa.”

paalam ng manager at umalis. Dali-dali naman akong kumilos para gawin ang utos niya, I thank God because I remember every ingredient that Chef told me last night, I am bit tense now because if I will not perfect it, this might be my last day. I tried doing what Chef did last night, tinatansiya ko nalang ang mga ingredients and I hope tama pa ito. After I add lemon juice and parsley, I waited for it to be cook and now it's ready to serve.

She touch her stomach at nilabas ang dila para basain ang kanyang labi. "I want to eat mangga, Jashiel." Natatakam na ani niya kay Jashiel pagkatapos niyang punasan ang kanyang mga luha. "Hah?" Takang-taka ang dalawa. "I said i want to eat mangga.” Itinuro niya iyon dito. "Samahan mo na din ng bagoong, ha!." Tumingin siya kay Jashiel. "I want it now, Jashiel."

“Ano ang ipapangalan natin sa kaniya?” “Rian Raffaelo, meaning little king and God heals. Rian Raffaelo Delos Reyes Villareal.” Nakangiting tiningnan ni Rafael ang anak. “Hello, baby Elloy. Welcome to the world.” Humikab naman ang bata na lalong ikinangiti ng ama.

suway ko sa kanya. “Sorry, nakakainis eh!” “Joshua anak?” “Papa!!! Tita Rhea!” “Oh, ayan na pala sila. Sige na aalis na kami.” Mabilis na yumakap si Joshua sa kanilang dalawa habang ako nakasunod sa kanila dala ang mga gamit namin. “Wow, ikaw ba ‘yan Jopay?” tanong ni Fidel. “Oo, may iba pa ba?”

Yung ebidensya. Tinignan ko pa nang maigi ang bagay na 'yon. Hindi nga ako nagkakamali, akin nanggaling ang bagay na 'to. Ibig bang sabihin, siya ang pumulot sa mga nalaglag na petals sa bulsa ko kanina? Bakit iisa na lang 'tong isinasauli niya?

Abot-langit ang ngiti ni Joshua. "Mabuti na lang!" "Ano?" tanong ni Marisol. "Okay na si Ma'am Scarlett." "Hah?" "Mainit pa at fresh na fresh." Nanlaki ang mga mata ni Marisol. "Ano'ng sabi mo?" Biglang natigilan si Joshua. Napakagat siya sa labi. Muntik na naman! "Ay este..." "Ang ibig kong sabihin..." "Pahinga lang po."

Marahil ay sobra ang pagkatalo, at nagising si Joshua sa sakit. Sumigaw si Joshua, "Sino'ng may lakas ng loob na sapakin ako? Ako si Joshua!" Ang ilang mga lalaki sa itim ay nagtawanan. "Ayos ah.. May lakas ka pa ng loob na banggitin ang pangalan ng boss namin." Habang sinasabi ito, isang lalaking nakaitim ang malakas na sumipa sa kanya.

“Ngayon, bukod pa dito, balak mong agawin ang anak namin sa oras na gumising ka, ganun ba?” Nang marinig ito ni Jude, galit na lumapit si Jude at sinabi niya ng malakas, “‘Wag kayong mag-akusa ng mga tao ng hindi niyo alam ang nangyari! Paano naman magbibigay ng tuyong damo sa inyo si Joshua? Nahanap niya ang Clinging Root sa tabi ng bangin pagkatapos ng isang bagyo!”

Hindi pa tuluyang naaalis sa katawan niya ang mga pasa niya tapos dadagdagan na naman ni Joshua. “Umuwi na tayo. Kung ayaw mong masaktan na naman kita, huwag kang lumandi!” sa galit ni Joshua ay nasampal niya na naman si Kayla. Namanhid ang buong mukha ni Kayla dahil sa lakas nang pagkakasampal ni Joshua sa kaniya. Nanlilisik ang mga mata niyang tiningnan si Joshua. Ayaw niya na talaga, hindi ito ang buhay na pinangarap niya.