Novel & Cerita Journalist Writer

“I guess mukhang wala munang headlines soon.” Napailing si Czarina bago marahang pinisil ang kamay ni Wendy. “You’re a journalist, Wendy. Hindi ka naman reporter para s******p sa mga mayayaman o umasa sa impluwensya nila.” Bahagyang lumambot ang boses niya. “You became a journalist to speak for people who can’t speak for themselves, right? So why be afraid of offending Damion?” Natigilan si Wendy. Unti-unting lumiwanag ulit ang mukha nito.

Ang isang reporter, bukod sa sanay magpuyat at magsulat, ay dapat ding may lakas ng katawan at tibay na para sa karaniwang tao ay maituturing nang pambihira. Ang reporter na palihim na kumuha ng picture kina Clark at Gilbert ay tumigil sa isang eskinita sa likod ng mataas na building matapos paikot-ikot sa kalye ng labing-walong ulit.

Ibang klaseng nilalang ito ah! "Can I write that?" I asked with my brow arched. Nakuha ko naman agad ang atensyon niya. Narinig ko ang mahinang pagtawa ni Zeikko sa tabi ko. "Oh! Sa media ka ba?" "Not exactly, sa publishing house ako pero nagsusulat din ako ng news article. So p'wede ko bang isulat ang sinabi mo?" Nagkamot ito ng batok na tila ba naging kabado ito.

Kaya ko kayang gawin yung mga bagay na nagawa na ni Daddy noon? You see, my father is one of the famous journalists that mainly focus on writing feature-like stories. Nagsusulat din naman siya ng mga balita pero higit na sumikat lang siya sa mga feature articles na na-publish noon under his name. I want to be like him but I still don’t believe na kaya ko.

"Ma'am. Maaari ko po ba akong kapanayamin? Kahit ng mga ilang bagay lang." Tumingin sa babae si Celine. Napansin niyang may nakasabit itong ID card sa kaniyang leeg. "You are a journalist?" Ngumiti ang journalist. "Yes ma'am. I am an international photojournalist and a reporter." Nakipagkamay ang journalist kay Celine. "My pleasure to meet you." "Can we do it later. You know. I'm here to watch my favorite team." Sa field na rin tumingin ang journalist. "Sure ma'am."

Lagi naman na mga kilalang tao ang nagiging subject niya sa kaniyang mga ginagawang journal, kung hindi sikat na artista, isa namang kilalang model, kung hindi naman ay mga kilalang tao na gustong dumihan ang pangalan upang maipagpatuloy ang kanilang mga pinaplano. Isang secret journalist si Jellai, walang nakakakilala sa kaniya bukod sa kaniyang Boss na nag-uutos sa kaniya kung ano ang mga kailangan niyang gawin kaya lahat ng gawin niyang journal ay safe ang personal information niya. “Okay, Boss. Sino ba ang tao na ‘yan?” walang ganang tanong ni Jellai dahil sigurado naman siyang matatrabaho niya agad ang tao na ‘to.

Isang linggo ang lumipas matapos ang huli nilang pagsasama ni Anton, at pag-uwi niya galing sa Singapore. Apat na araw narin siyang pumapasok sa trabaho. Isa siyang journalist sa kilalang News company sa bansa, at dahil matagal na siya sa kumpanya isa narin siya sa pinagkakatiwalaan na ipadala sa kahit saang bansa para sumulat ng report.

Childhood friend ba talaga o jowabels? Hindi ko nalang ito pinansin at ipinagpatuloy ang pagkain. Naalala ko kailangan ko pang magupdate sa story na ginawa ko wattpad. Matagal na akong nagsusulat sa Wattpad at may dalawang works na akong na publish. Ginagawa kong libangan ang Wattpad kapag wala akong magawa o kaya naman ay tapos na ako sa mga ginagawa ko.

"Ang dumi maglaro ng matandang 'yan." ​“Kaya nga dapat maunahan natin siya,” singit ko. Tumayo ako mula sa kama at sinalubong ang tingin nilang dalawa ng mommy niya. “Journalist ako, Sandro. Alam ko kung paano magmanipula ng balita ang media. Kung hahayaan nating si Jimenez ang magdikta kung ano ang lalabas sa balita, talo kayo. Talo tayo.”