Judgemental Quotes Mga Nobela at Kwento

and this guy right here, who is my boss, claimed to be that fat ugly guy. Napaka-imposible, kung siya nga 'yong batang 'yun, malabong magiging ganito siya ka pogi! Okay, kailan ba ako naging judgmental? Just now? or few minutes ago? I don't know! Basta hindi ako makapaniwala pa!

Hindi ko gustong kumausap ng kahit sino. They can easily judge. People who are judgemental easily judge me and my personality without trying to be in my shoes. They always say that I'm selfish, they always say that I'm childish, they always say that I'm self-centered, they always say na pakiramdam ko ako lang lagi 'yong tama. Why? Do they experience what I experienced? That's why I'm afraid to get myself a friend; I'm afraid to be judged again. Dahil isa rin iyon sa trauma na ayaw ko nang maranasan.

Gano'n naman sila. Tulad ni As- whatever. Tapos irarason kesyo may pagkukulang at kung ano-anu pa. Ano, kukuha ako ng bato para lang ipukpok sa sarili kong ulo? Tsk. "Ay grabe dzai! Judgemental ha?! Hindi naman siguro lahat. May iba pa ding faithful at kaya maging loyal sa isang babae kaso super rare no'n! Endangered species kumbaga.." seryosong saad nito.

"Masyadong malawak ang mundo, para habulin ang isang bagay na hindi naman para sa'yo." Bahagyang kumunot ang noo ko. Pamilyar sa akin ang Patama Quotes na sinabi niya, sapagkat minsan ko nang nabasa iyon noong dumaan sa wall ng Fezmuk ko. Hindi ko nga lang inaasahan na siya pa ang magsasabi ng mga katagang 'yon sa akin.

Kahit kailan talaga panira talaga 'to. "Ikaw ang judgmental, bwisit!" Mas lalo siyang natawa sa naging reaction ko. Halos maglupasay na nga siya eh. Mabilaukan sana sa katatawa. "Tina-try ko lang kung masaya maging judgmental pero hindi pala talaga." "Siraulo!" "Kidding aside." Ani nito saka naglakad palapit sa akin. "No matter your reason, you'll tell me or not. I won't judge you; I'll understand you even more."

Hindi ko nga alam, hindi na nga ako nagpapakita pa sa kaniya para sa kapayapaan ng utak niya, pero siya naman itong gumagawa ng paraan. Hindi naman sa ayokong makita siya... Pero para iyon sa kapayapaan naming dalawa. "Oh diba? Mabait, napaka-judgemental mo talaga kahit kailan, Marilyn." "Ay wala akong pakialam, lahat naman ng tao ay judgemental. Bakit ako ang tinitira mo riyan? Nagsasabi lang din naman ako ng totoong hindi lahat ng kamukha ni Mama Mary ang ganda ay kasing bait niya na rin!"

Pero sa dulo ng paningin niya, may isang papel na iniwan sa mesa niya. “They judged you before they understood. Keep teaching, Ma’am. We need more like you.” – Anonymous Hindi niya alam kung sinadya ba ‘yon o napadaan lang. Pero kahit isang maliit na piraso ng papel, parang nagdulot ito ng bigat na gumaan. Sa dami ng bumabatikos, sapat na minsan ang isang paalala na hindi siya nag-iisa.

"You can't judge someone just by their looks." "Hindi ako nag-ju-judge dahil sa itsura niya, Shivani," Kuya Alas countered. "I'm concerned dahil hindi mo siya kilala. At kung ano mang estado ng pag-iisip mo kagabi, hindi iyon ligtas."

bulong niya. Natigilan ako. Sandali lang ay kunwari akong natawa, bagaman nakaramdam ng pagkapikon. "Masyado kang judgemental, Trisha. Nakita mo ba yung buong pangyayari? Narinig mo na ba 'yong paliwanag niya? Hindi, 'diba," mariing sambit ko. Gustong-gusto siyang sampalin dahil sa mga sinasabi niya. Aaminin ko, naaapektuhan ako sa bawat letrang lumalabas sa bibig niya. Ayokong... Ayokong kamuhian ko si Jazzer.

Sanay na ako na siya ang sekretarya ko. “Kung ako sa ‘yo, pre, kahit maliit lang na oras ang ibigay mo para pakinggan siya magbabago ang tingin mo sa kanya. We are born to be not judge peeps and we can assume that we are judgmental. Malay mo sumama nga siya sa iba, naging maganda ba ang buhay niya? Definitely no,” he shook his head. “Why not tell me instead what she said?” I suggested.