Just The Two Of Us Novels & Stories

Nakapatong kaming dalawa kanina sa malaking bato ngunit nang halikan ko siya ay tila nawalan na kami ng control sa isa't-isa. Suot suot ko pa naman ang two piece ko at ginilid niya na lamang ang suot kong itim na panty para makain ako roon. Nakatingala ako habang ninanamnam ang sarap na ipinapadama niya sa akin. This is our second day here in this Island for our honeymoon. And both of us are enjoying it so much.

Sulitin ko na ang araw na nag-solo kami ng amo kong kumain. Yay! Nakakakilig kahit hindi naman ito date. Pero parang date na rin namin ito, kasi solo kaming dalawa. Ang sweet.

Kahit saan bumaling ang tingin kp ay wala akong mahanap na kalapit na bahay, maliban sa makalumang hindi ko mawari kong tinitirhan sa itaas ng bundok na nasa likuran ng bahay ng lalaki, ngunit maliban roon ay wala na. Tinarok ko na lamang sa isip ang mga bilin ng Ina. At halos mapalunok ako ng ilang beses nang ngayon lang nag-sink-in sa utak ko ang ibig sabihin ng mga 'yon. Lalo na ang pina-importante: ang una araw naming kami lamang dalawa. Literal na kami lamang dalawa. “Maging tunay na babae o maging mabuting Maybahay sa iyong asawa ang huwag na huwag mong lilimutin.”

Maiiwan na lang ba akong luhaan at talo sa bandang huli? Hindi pa kaming dalawa ni Kuya Josh nagkakausap nang maayos tungkol sa ginagawa naming 'to na kaming dalawa lang ang nakakaalam. We didn't discuss it yet, so that we know what are we going to do once we're over and so on. I really want to talk him about it but I'm shy. Gusto kong maliwanagan sa totoo lang.

Mukang sinadya talaga nila na imbitahan kaming dalawa ni Justine sa hindi ko malamang dahilan kong bakit kailangan pa kaming imbitahin. Maraming camera ang nakatutok nang makalabas kami ni Justine ng sasakyan at agad namang inangkala ni Justine ang kamay ko sa kaniyang kanang braso. I looked back at him and he gave me a frugal, light smile at hindi ko na rin maiwasan ang mapangiti. I'm very thankful because his here right beside me, talagang hanggang ngayon ay hindi niya pa rin binibigo ang ipinangako niya noon sa akin bago kami lumipad patungong US.

Masyado yatang naging maliit ang mundo para sa amin. Heto kami ngayong dalawa ni Rhian, nakatayo. Iniwan kasi kami dito nina Sunshine para makapag-usap. Pero ano namang pag-uusapan naming dalawa? Naka- move on na ako sa kanya, may mahal na siyang iba at wala na rin naman na akong nararamdaman para sa kanya. Napatawad ko na silang dalawa ni James at may Sunshine na rin ako. May dapat pa ba kaming pag-usapan?

"Tumalon ako doon sa bintana ng kuwarto tapos naghanap ng shortcut, mayroon pala pero hindi tayo dadaan doon ngayon, kailangan tayong dalawa lang may alam no'n." Umarko ang kilay ko. "At bakit tayong dalawa lang?" "The path is special because I was the first one to discover it, and since you're special to me, it's only meant for the two of us." My cheeks flushed once again. Goodness gracious! What am I going to do with him? He's so vocal.

Sagot nito sa akin at saka kami mag patuloy na mag-lakad. “We look like two because we are two, you one, me one. Together, we two. Two people.“ Mabilis kong saad sa kanya. Natigilan siya saglit at saka niya ako tinignan ng nag-tataka. “I mean, you look like a guy and we look like dating. Ang higpit ng kapit mo tapos dikit na dikit ka sa'kin. Can we just walk normally? 'Yong parang mag-tropa lang.” Naiinis na anas nito sa akin nang makarating kami sa kotse niya.

It’s as if everything around us fades into the background, leaving only the two of us. We laugh, the conversation flowing more easily as we share little details about our lives. His smile is disarming, his voice steady and inviting. It’s not the kind of connection I’m used to—there’s no judgment, no expectations. Just an easy understanding between two people who are, for this one night, free to be themselves.

sabi ko nito na parang kami lang dalawa ang nag-uusap. Pagkatapos naming kumain ay nandito kami sa terrece habang si Uone ay nakatulog na at binabantayan ni Owen. Hindi ko alam kung paano sisimulan ang usapan dahil hindi parin ako ready at wala akong balak na sabihin sa kanya na anak niya si Uone dahil hindi naman niya alam.