Sino ang hindi mapapamahayan ng mga serendipity at trauma na tugma sa kwento ng mga karakter sa 'Kalim al Asim'? Ang mga temang nangingibabaw dito ay sining ng paghahanap at pag-unawa sa ating mga sarili sa kabila ng mga pagsubok. Isa sa mga pangunahing tema ay ang paglalakbay ng pagtanggap, kung saan ang mga tauhan ay nahaharap sa kanilang mga dark past at ang masakit na katotohanan ng mga desisyon nilang ginawa. Naalala ko ang isang eksena kung saan ang isa sa mga pangunahing tauhan ay nahulog sa isang malalim na depresyon at, sa kabila ng kanyang takot, nagdesisyon siyang harapin ang hindi niya nais na alaala. Talagang nakakaantig ang mga karanasang ganito, maaaring magbigay ng inspirasyon sa marami sa atin na maging matatag sa kabila ng mga pagsubok.
Bilang karagdagan, may mga tema rin ng pagkakaibigan at suporta na naging bahagi sa pagbangon ng mga tauhan. Pagkakaibigan na nagiging matatag kahit sa kalupitan ng sitwasyon ang isa sa mga bagay na kailangan natin, lalo na sa masalimuot na panahon. Para sa akin, napakalalim at napakapersonal ng temang ito, dahil sa bawat pagkakaibigan na nabuo, mayroon tayong masusuhayan na magpapalakas sa atin. Habang binabasa ko ang kwento, ang damdaming nabuhos dito na nagtutulak sa akin na yakapin ang aking mga tropa, gamit ang mga payak na alaala bilang liwanag sa madilim na bahagi ng ating pagbabyahe sa buhay.
Di ko lang malaman kung ano ang mas mahuhusay pa, ang panibagong pagsilang o ang muling pag-ugnay sa mga bagay na akala natin ay wala na. Kung kaya't ang ating mga paglalakbay, habang sinasalamin ito sa 'Kalim al Asim', ay nagbibigay-diin na sa likod ng bawat kamalian, mayroon pa ring pag-asa at posibilidad para sa pagbabago.