Kamag Aral Novelas e Histórias

KINAUMAGAHAN Maaga akong nagising medyo masakit pa ang balakang ko sa kalokohan ng asawa kong napakagaling. Hindi ko alam kong anong oras na kaming nakatulog, pero isa lang naman ang masasabi ko walang pinag bago sa performance ito. Ang taas parati ng stamina nito sa katawan kaya lagi akong pagod at lantutay kapag natapos ang aming pulo't gata. Good luck na lang sa akin talaga kong 'di pa masundan ang kambal. Masaya naman ako kong masusundan na talaga sila at mga binata na rin naman ang kambal. Pero, ang tanong kaya pa ba ng katawan ko na mag dalang tao.

sabay na saway ng dalawang boses. "Hello. Welcome to Camster Academy," bati noong babaeng maliit at maikling buhok. Agad niya akong dinaluhan saka inalalayan tumayo nang maayos. Para na kasi akong matandang walang tungkod kanina. Ang ganda naman ng pag-welcome ninyo. Psh. Pero wait – tama ba ang narinig ko? Camster Academy? Camster is my surname. Thank goodness at nandito na ako. Mabuti na lang hindi ako naligaw!

Si Ma'am Amerla Lopez , maganda siya ,mukhang kagalang galang at may ipagmamalaki .Sa itsura palang niya halata mo na ang kayamanan. Nakakapangliit ngang makatabi siya sa isang litrato.Lalo na noong hinawakan niya ako .May kakaibang pakiramdam akong nadama sa kanya .Hindi kilig o galit ,pero mas malalim pa .Hindi sapat ang mga salita para sabihin kung ano iyon. Maaaring may saya at p may lungkot, hindi ko maipaliwanag . Ang alam ko lang, hindi dapat ako mapalapit sa kanya .Yung kakaibang pakiramdam ko ,hindi na dapat lumaki pa .Iba ang titig na pinupukol niya sa akin ng araw na iyon , parang kinikilatis niya pati ang kaluluwa ko.Dapat nga ay sanay na ako sa ganoong titig. Ganoon naman ang ti

Book 2: The Legacy Series: Rhevan Alaric AMARIE’S POV: Maaga akong nagising sa araw na ito. Mas maaga kaysa sa nakasanayan ko. Hindi dahil may lakad ako o may kailangang tapusin sa trabaho, kundi para paghandaan ang pagpasok sa eskwelahan ni Arielle. May kakaibang excitement at saya sa dibdib ko. First day of school ni Arielle ngayon sa Kindergarten. Isang salitang dati ay parang napakalayo pero ngayon ay narito na at nangyayari na sa kasalukuyan.

SAMSARA's POV Maaga pa lang, nagising ako sa kaluskos ng mga paang nagkukulit sa dulo ng kama. Pagsilip ko, halos matawa ako at mainis nang makita kong gising na ang kambal, para bang may field trip silang hinihintay buong taon. Si Aamon, naka-backpack na punong-puno ng laruan na parang pupunta sa Baguio. Si Adelaide naman, nakasuot ng sombrero ng tatay niya, halatang mas malaki pa kaysa sa ulo niya, at may dala-dalang tabo na para bang sasalok ng tubig sa dagat.

Kabanata 8 MAGHAPON na wala sa mood si Alea mula nang makauwi siya ng Cagayan. Kahit panay ang chat sa kanya ni Kali ay hindi talaga niya ito pinansin. She's so mad that all she did the whole day was eat ice cream, hoping it would ease away her anger. Ngunit makakaubos na siya ng isang tub ay mainit pa rin ang ulo niya kay Kali.

Kaya paano niya ginagawa ang emotion ng pagmamahal kung hindi pa siya nakaka experience magka boyfriend. “ Aayain kita gumala” “ Gumala? Parang ayoko naman, gusto ko lang humiga” “ Humiga? Kakagising mo lang. Come on Amara, samahan mo ko magshopping. Tapos kain tayo hindi pa ko nag lulunch” Tumingin naman si Amara sa orasan sa kwarto niya

Pagod ako sa biyahe at nag-aalala sa aking ama, pero ngayon ay naharap ako sa ganitong uri ng gulo. Bago pa ako makasagot nang pabalang dahil sa inis, mabilis na humawak si Gia sa aking kanang braso. Ipinakita niya ang kanyang pinakamagandang ngiti sa harap ng mga camera, ang ngiting sanay na sanay niyang ibigay bilang isang sikat na artista. Kalmado at maayos niyang sinagot ang mga tangong upang hindi kami magmukhang nagpapanic.

Isang pilit na ngiti ang kanyang ginawa habang nakatitig sa camera. KINABUKASAN AY maaga siyang gumising. Masakit man ang ulo dahil sa rami ng alak na nainom ay hindi niya iyon alintana. Balak niya muling pumunta sa Laguna at makikiusap kay Anton kung nasaan ang asawa niya.

WTF Ara? "B-bata ka sumampa" nauutal Kong tanong sa kanya, napapikit Naman ako nang maramdaman Ang init nang kanyang hininga sa aking leeg habang kinuha nya Naman sa kamay ko Ang renda nang kabayo "Pano Kita tuturoan Kung di Rin ako sasakay" Tama nga Naman, katangahan mo Ara. "I'm sorry! Promise, I won't do it again without your permission" mahinang usal nya pero sapat lang para marinig ko, bat parang iba yata Ang dating sakin nang Huling sinabi nya? Err. Ara! Back to your senses wag Kang talandi.