Novelas y relatos de Kantutan Sa Bus

taas noong Sabi Niya. "Pero jas- " hindi na natuloy ang sasabihin nito ng sunod sunod na bumusina ng bus na sasakyan ng mga scholar kasunod nito ang Isang van na puti. marahil doon naka sakay ang mga student's council.

Inis na turan ko kaya napakamot sa ulo niya ang konduktor. "Pasensiya na po ma'am ganda, pampublikong bus po ito kaya may makakatabi po talaga kayo." Paliwanag nito. Pansin ko pa ang paninitig ng ibang pasahero sa akin kaya nagmamaktol akong napairap at di nalang umimik. Damn! I forgot that this is a public vehicle and an ordinary bus to be exact, mumurahin.

tuloy-tuloy na kuwento ni Shame habang naghahanap kami ng mauupuan. Malaki nga ang bus na ito, may aircon. Dalawang bus daw ito at papunta lang talaga sa proper. Mabuti na rin at para maka-save ako ng pamasahe galing sa proper papunta rito. ‘Yong iisiping pamasahe ko na lang ay ang pauwi mismo sa amin galing sa proper.

Kakaiba talaga umasta ang mga kabit hindi niya kinakaya ang kakapalan nang mukha ng isang iyon. Kasalukuyan na siyang nasa terminal bus ngayon para mag antay ng masasakyan niya papunta sa probinsya nila. Saktong dumating ang isang sasakyan na ba byahe papunta sa probinsya nila. Nang magsi babaan ang mga sakay nito ay umakyat na siya sa bus maging ang mga iba pang pasahero na kasabayan niya.

“Subukan niya akong awayin talagang pag-uuntugin ko sila ni Jack.” Tumawa lang ako at kumapit sa braso niya. Palagi kaming sabay ni Kit na pumupunta noon sa bus stop. Sabay kaming naghihintay ng bus kahit magkaibang byahe ang sinasakyan namin. Minsan nga napagkamalan kaming couples. Sa totoo lang kasi, hindi nagcocross dress si Kit. Maganda rin ang katawan niya kaya minsan ay hindi talaga mahahalata na baklita siya, lalo na kapag tahimik lang siya at kunot ang noo.

Yung tipong hindi ka magsasawa kahit 24 hours mong titigan. Magkasabay kaming umagikhik bago bumaba ng bus. Nagkumpulan na ang mga students sa harap ni Ma’am MC at iba pang NSTP Instructors. Nakaagaw ng atensyon ko ang tatlong bus na medyo may kalayuan sa amin. Hindi kapareho ng kulay sa bus namin at dalawa lang din ang bus na naghatid sa amin. Ibang school? Hindi lang kami ang magtree planting dito?

Kung ang mga lalaki ng tinataguan nito ang inaalala ay sasabihin niyang wala na ang mga iyon pero bago pa niya masabi ay tumayo na ang tibo saka mabilis na bumaba ng bus. Naiwang lito at tigalgal si Berting. Napakaweird ng experience niya sa Bus na ito. Una naholdap siya ng yakap, ikalawa nadukotan naman siya ng halik at sa labi pa. Ano pa kaya ang susunod na nanakawin sa kanya. Puri na kaya?

Sobra nga lamang ito'y makadikit sa kanya na animo'y linta nga. Natahimik ang lahat ng magsimulang umandar ang bus na sinasakyan. Patungo ang bus sa Zambales, ang lugar kung saan may mga nakatirang katutubo. Ang lugar kung saan sila magdaraos ng serbisyo komyunidad.

Hindi naman kasi kami pwedeng magsabay ngayon at saka nag-iwan naman ako ng breakfast niya na may kasamang note na mauuna na ako. Pero hindi ko na rin napigilan ang mahinang pagtawa nang sumama ang kanyang muka dahil sa pagpipigil ko kanina. "Everyone please confirm your attendance first and once you're done, you may get inside the bus," Mayroong tatlong bus na hinanda ang school, at lahat ng iyon ay malalaki. Sigurado akong marami pang seats ang mababakante at mas mabuti iyon para sa akin.

turan ni Calyx naroon pa rin ng ngiti sa mga labi nito. "Ang bus nga na Sir, manogguwa na. Ang bus na'yan Sir, palabas na papuntang Iloilo." Sagot ni Kuya sabay turo sa sasakayan na kulay dilaw. "Madamo gid nga salamat manong. Salamat nang marami Kuya." Sabi ni Calyx. Humarap ito sa kanya. Hawak-hawak pa rin nito ang kamay niya.