Kantutan Sa Bus Novels & Stories

Paalala ni Manang Fe. Naglakad lang kami ni Thymoteo papunta sa kanto, nasa looban kasi ang mismong rest house nitong si pogo at maraming guard na nakabantay. Pagdating sa kanto ay tumawag siya ng tricycle. I'm amazed that he knows how to commute. Bumaba kami sa sakayan ng mini bus, may kalayuan pala ang palengke mula sa rest house niya. “Bakit ba hindi nalang tayo nag kotse?” Sanay naman ako mag commute pero nasusuka kasi ako sa bus dahil maalog ito.

Napansin niya ang isang kakahinto na bus sa loob ng exposed na terminal at sinamantala ang pagkakataon at naki-blend sa mga tao na patungo sa mga bus na nakahinto. Dumikit siya malapit sa bus na kadarating lang at lumapit sa pinto. Iginala niya ang paningin nang pasimple. May nakaharang na isang bus sa tabi at hindi gumagana ang CCTV sa kanang entrance. In-timing niya na nagsibabaan ang mga sakay nito at nakisabay sa agos. Doble-doble ang kaba na nararamdaman niya ngunit pinilit niyang hindi iyon ipahalata kahit sa pamamagitan ng pagyakap sa dalang bag.

Wala silang dala no’n bukod sa mga cellphone at wallet nila bago sila sumakay sa unang bus na dumaan sa bus stop. “Pumunta tayong Tagaytay…” bulong niya kay Kenneth. “Nakapunta na ko roon, pero ngayon lang ako nakasakay sa bus sa Pilipinas.” “A…” Tumango-tango ang binata. “Oo nga pala, nakalimutan ko kung gaano kayaman ang Mommy mo rito.” “Hoy!” Kinurot niya ito sa tagiliran dahil bigla siyang nakaramdam ng pagka-pikon. “Grabe ka naman. Ikaw nga, nararanasan mo na rin ‘yong masarap na buhay.”

SANYA Pagkakababa ng bus ay agad kaming nagtungo sa sakayan ng shuttle papuntang site. Pero since wala pa ang shuttle car ay naupo na muna kami sa waiting shed. Habang tahimik na nag-aantay ay may katanungan na biglang pumasok sa isipan ko. "Hmm, JK?" "Yes?" Napakunot noo ko. "Bakit ka nga pala naka-bus? Don't you have your own car?"

Pagpapaalam niya. Hindi na niya pinansin pa ang mga sinabi ni Hana dahil naiinis siya ng sobra pero nakahinga siya ng maluwag dahil sa wakas ay makakatakas na sya. Nagtanong-tanong siya kung saan ang sakayan ng bus at kaagad niya itong pinuntahan para makaalis na kaagad. Medyo malayo ang bus terminal roon sa pinagpwestuhan nila pero doble ingat pa rin sya at baka makita siya nina Hana. "Kuya, pwede magtanong? Dito ang sakayan ng bus papuntang Manila, di ba?" Pagtatanong niya sa traysikel driver na nasa unahang pila.

si jiro na lamang ang aking kasama para sya na rin ang mag drive dahil anim na oras ang byahe. nang umandar ang kotse ay natanaw ko pa si kira na nakasakay na sa na uunang bus(bus no.1). nasa gilid ito. ng bintana kaya natatanaw ko ang pambirang ganda nito. kada isang bus may tatlong branch staff ang nakasakay rito. nasa Bandung unahan nakaupo ang magkaibigan na si kira at pat.

Ngumiti pa siya at nagbiro, "Gusto mo bang bumaba pa ako para pagbuksan ka ng p***o?" "Hindi na..." Patuloy siyang tumanggi. Ngunit nagsimula nang magreklamo ang mga taong naghihintay ng bus. "Ano ba 'yan? Hindi ba nila alam na bawal harangan ang bus lane?" "Tama! Hindi tuloy makadaan ang bus." "Umalis na kayo!" "Bentley nga ang sasakyan, akala mo pag-aari na ang kalsada!"

Two hours later. "Pasay Terminal.." wika ng malakas ang boses ng konduktor. At nang silipin niya ang labas tama nga ito nasa Pasay terminal na sila. Kaya' ginising na niya ang kambal na anak at baba na sila ng bus. Nang magising na ito pinunasan niya muna ang mga mukha nila gamit ang wipes bago sila bumaba ng bus. At sumakay ng taxi na mga nakaparada sa labas para magtungo sa Mansyon nila. Sa Mansyon ng mga Montecillo

Umaapoy ang likuran ng bus, nadamay pati ang likurang mga gulong nito. Mas lalong nawalan ng kontrol ang drayber, lumala ang paggewang ng bus sa kalsada. Ang mga nakakasalubong nilang mga sasakyan ay nagmamadali din at umiiwas sa rumaragasang bus na bumibilis ang takbo. “Lalapit ako. Tyler, umakyat ka sa bus! Hanapin mo si Mrs. Strathmore at ilabas mo siya!” utos ni Barry. Binilisan pa niya ang takbo at tinapatan ang gilid ng bus.

tanong ko dito habang nakaluhod sa 'kanyang harapan. "Okay mom," nakangiting wika nito. Pagkatapos kong maligo ay si Ate Katrina na ang naghatid sa amin sa terminal ng bus papuntang Nueva Ecija gamit ang kanyang sasakyan. "Mag-iingat kayo. Pasensya na at hindi ko kayo maihahatid dahil marami pa akong kailangang asikasuhin," nakangiting sabi ni Ate Katrina pagkatapos ay hinalikan si Xandro sa noo gano'n din sa akin.