Kantutan Sa Bus Novels & Stories

Paalala ni Manang Fe. Naglakad lang kami ni Thymoteo papunta sa kanto, nasa looban kasi ang mismong rest house nitong si pogo at maraming guard na nakabantay. Pagdating sa kanto ay tumawag siya ng tricycle. I'm amazed that he knows how to commute. Bumaba kami sa sakayan ng mini bus, may kalayuan pala ang palengke mula sa rest house niya. “Bakit ba hindi nalang tayo nag kotse?” Sanay naman ako mag commute pero nasusuka kasi ako sa bus dahil maalog ito.

Napansin niya ang isang kakahinto na bus sa loob ng exposed na terminal at sinamantala ang pagkakataon at naki-blend sa mga tao na patungo sa mga bus na nakahinto. Dumikit siya malapit sa bus na kadarating lang at lumapit sa pinto. Iginala niya ang paningin nang pasimple. May nakaharang na isang bus sa tabi at hindi gumagana ang CCTV sa kanang entrance. In-timing niya na nagsibabaan ang mga sakay nito at nakisabay sa agos. Doble-doble ang kaba na nararamdaman niya ngunit pinilit niyang hindi iyon ipahalata kahit sa pamamagitan ng pagyakap sa dalang bag.

Wala silang dala no’n bukod sa mga cellphone at wallet nila bago sila sumakay sa unang bus na dumaan sa bus stop. “Pumunta tayong Tagaytay…” bulong niya kay Kenneth. “Nakapunta na ko roon, pero ngayon lang ako nakasakay sa bus sa Pilipinas.” “A…” Tumango-tango ang binata. “Oo nga pala, nakalimutan ko kung gaano kayaman ang Mommy mo rito.” “Hoy!” Kinurot niya ito sa tagiliran dahil bigla siyang nakaramdam ng pagka-pikon. “Grabe ka naman. Ikaw nga, nararanasan mo na rin ‘yong masarap na buhay.”

SANYA Pagkakababa ng bus ay agad kaming nagtungo sa sakayan ng shuttle papuntang site. Pero since wala pa ang shuttle car ay naupo na muna kami sa waiting shed. Habang tahimik na nag-aantay ay may katanungan na biglang pumasok sa isipan ko. "Hmm, JK?" "Yes?" Napakunot noo ko. "Bakit ka nga pala naka-bus? Don't you have your own car?"

Pagpapaalam niya. Hindi na niya pinansin pa ang mga sinabi ni Hana dahil naiinis siya ng sobra pero nakahinga siya ng maluwag dahil sa wakas ay makakatakas na sya. Nagtanong-tanong siya kung saan ang sakayan ng bus at kaagad niya itong pinuntahan para makaalis na kaagad. Medyo malayo ang bus terminal roon sa pinagpwestuhan nila pero doble ingat pa rin sya at baka makita siya nina Hana. "Kuya, pwede magtanong? Dito ang sakayan ng bus papuntang Manila, di ba?" Pagtatanong niya sa traysikel driver na nasa unahang pila.

si jiro na lamang ang aking kasama para sya na rin ang mag drive dahil anim na oras ang byahe. nang umandar ang kotse ay natanaw ko pa si kira na nakasakay na sa na uunang bus(bus no.1). nasa gilid ito. ng bintana kaya natatanaw ko ang pambirang ganda nito. kada isang bus may tatlong branch staff ang nakasakay rito. nasa Bandung unahan nakaupo ang magkaibigan na si kira at pat.

Sa may bintana ay narinig ko na ang busina ng sasakyan ni Karson meaning ay anytime ay pupunta na siya rito. Dali-Dali Kong pinatay ang ilaw at kaagad na pumwesto sa kama ng nakakaakit na posisyon habang nagtutulugan. Nakapikit ang Isa Kong Mata Samanta lang ang Isa naman ay bahagyang nakadilat.

Ngumiti pa siya at nagbiro, "Gusto mo bang bumaba pa ako para pagbuksan ka ng p***o?" "Hindi na..." Patuloy siyang tumanggi. Ngunit nagsimula nang magreklamo ang mga taong naghihintay ng bus. "Ano ba 'yan? Hindi ba nila alam na bawal harangan ang bus lane?" "Tama! Hindi tuloy makadaan ang bus." "Umalis na kayo!" "Bentley nga ang sasakyan, akala mo pag-aari na ang kalsada!"

taas noong Sabi Niya. "Pero jas- " hindi na natuloy ang sasabihin nito ng sunod sunod na bumusina ng bus na sasakyan ng mga scholar kasunod nito ang Isang van na puti. marahil doon naka sakay ang mga student's council.

Inis na turan ko kaya napakamot sa ulo niya ang konduktor. "Pasensiya na po ma'am ganda, pampublikong bus po ito kaya may makakatabi po talaga kayo." Paliwanag nito. Pansin ko pa ang paninitig ng ibang pasahero sa akin kaya nagmamaktol akong napairap at di nalang umimik. Damn! I forgot that this is a public vehicle and an ordinary bus to be exact, mumurahin.