Kapitan Basilio Novels & Stories

"Opo, bakit po hindi! Ipupusta ko po ang aking bahay at ang aking baro." Sa darating si Gobernador Gregorio, may kasunod na dalawang utusan may dalang isang lasak at isang malaking puting tinali. "Naibalita pa sa akin, Gobernador Gregorio, ni Luningning na si Felicidad po daw ay pabuti nang pabuti," sabi ni Kapitan Basilio. "Nawalan na po siya ng lagnat subalit mahina pa." "Natalo po ba kayo kagabi?" "Kaunti po, alam kong kayo'y nanalo." "Ngayon ay titingnan ko kung ako ay makakabawi," ang sabi ni Gobernador Gregorio. "Ibig po ba ninyong ilaban ang lasak?" ang tanong ni Kapitan Basilio. "Tingnan po natin kung may pusta." "Magkan

pamamaalam nito sa kabilang linya! "Basilan" ani daddy kaya kaagad ini-zoom ko ang screen ng computer kung saan ang mapa ng Basilan. Tinawagan na rin ni mommy si General Miller para magpatulong. "Dos, ihanda mo na ang team mo" maawtoridad na baling ni daddy sa akin kaya napatayo na kami ni Ange na naghanda at tinawagan ang buong team namin! Saglit lang at narinig na namin ang mga hugong ng helicopter ng mga private army namin na nasa rooftop kasama ang ilang chopper na gagamitin namin ng team ko.

Sumaludo. "Captain Shao." Sumaludo ang triad lider. Ngumiti ang kapitan. "Salamat sir. At pinuntahan niyo ako dito." "Hindi kita maaaring iwanan captain Shao." "Sir kailangan niyo ng umakyat. Baka mapag-iwanan kayo ng retrieval team ni sir Cain." " No. Kaya ako bumaba para isama ka sa pag-uwi natin sa Bali." Umiling ang kapitan ng barko." Hindi ko maaaring iwanan ang trabaho ko sir. Reponsibilidad ko ang mga pasahero ko. Kailangan ko silang maihatid ng ligtas sa pantalan."

Unti-unting inaagaw ng hindi matukoy na sakit ang katawan. Alam na marahil ng Kastilang pari ang ang nalalapit niyang pagpanaw. Kaya't isang araw, inaya niya ang kasamahan at Pilipinong pari na si Mauricio na maglakad-lakad sa aplaya sa isang tahimik na dagat noong nagbakasyon silang mga taga-simbahan sa probinsya ng Batangas. "May sasabihin ako sa'yo, makinig ka," bagaman purong Kastila, matatas sa Tagalog si Padre Jose Epifañia. Dito na kasi siya ipinanganak at lumaki.

sabat ni Papa Elias na lumapit sa kanya, “nandito na si Sebastian.” “Nandito—?!” Hindi pa siya tapos magsalita nang marinig niya ang halakhakan mula sa likod bahay. Paglingon niya, muntik na niyang mabitawan ang hawak na bag. Si Sebastian, nakaupo sa gitna ng mesa, nakangiti, may hawak na baso ng mamahaling alak, kasama si Kapitan, at tatlong tanod. Halos kalahating baryo ang naroon. Parang fiesta. Lechon ang pulutan.

Syempre kailangan kong maging friendly, may kailangan ako eh. "Hi!" Bati niya pabalik habang papalapit sa akin. Nang malapit na siya, "nandito pa si Captain Lim? Kailangan ko kasing mag pa pirma ng resibo eh!" Bungad ko sa kanya para hindi siya mag isip na iba ang pakay ko. Habang kumakamot siya ng ulo, "ay naku! Kaalis lang ni kapitan. Sinundo siya ng pamilya niya at doon muna siya titigil habang inaayos ang barko."

Apat sila na magkakapatid, bilang nag-iisang babae at ang bunso pa ay tinagurian siyang perlas ng kanilang pamilya. Si Koronel Antonio Patricio ang kanilang panganay, kilala siya bilang isang mahigpit at bayolenteng opisyal ng mga guardia civil. Ang ikalawa namang si ginoong Andres Pablo ay mas kilala bilang Hukom Fetalino ay sinasabing matapobre at hindi makatarungan ngunit dahil sa koneksiyon siya pa rin ang punong hukom dito sa San Pascual.

[Ang Banal na Paghuhukom] Ang Basilica of San Clemente ay hindi lamang isang simbahan; ito ay isang dambuhalang timeline ng kasaysayan ng Roma na nakabaon sa ilalim ng lupa. Ang kasalukuyang istruktura ay nakatayo sa ibabaw ng isang ika-apat na siglong basilica, na nakatayo naman sa ibabaw ng isang paganong templo ni Mithras. Para kay Ryella, ang lugar na ito ay ang perpektong simbolo ng pamilya Valente—mga patong-patong na kasinungalingan, madidilim na lihim, at mga altar na itinayo sa ibabaw ng dugo.

Hindi ko naman alam na yung tinda kong isda na tilapia ang tinutukoy niya. “Opo,” sagot ko kay Kapitan. Matapos ako pamirmahin sa kasunduan chuchu eklavus na yun na kailangan ako raw ang sumagot sa lahat ng gastos sa mga sugat sa mukhaa ni Emong ay nagmadali akong bumaba.

Mas malala pa sa halkmaw kung tutuosin. "You need to soak in the sea water. Your wounds will be healed." Sagot ko sa kanya sabay turo sa kumikinang na tubig. I will. Sagot naman niya sa akin at humakbang na ang Basilisk. Malalaki ang yabag nito na medyo yumayanig pa ang lupa. Napatras naman ako dahil muntik na akong mataaman ng pakpak niya. Agad na tumalon ang Basilisk at sumisid ito sa tubig. Hindi ko alam kung gaano kalalim ang Sierra Capistula kaya napatingin ako sa ilalim.