Kapitan Basilio Novels & Stories

Hanggang sa basta na lang nitong binaba Ang suot Kong sando kasama aking bra. Napaungol ako ng hagurin ng basang dila ni kapitan aking dibdib pababa sa aking u***g na ngayon ay tayong -tayo. Salitan nitong s******n aking dalawang soso,napapikit ako dahil sa kakaibang sarap na pinapalasap ni kapitan Pinaikot-ikot nito Ang kanyang basang dila sa aking u***g,ganun rin Ang ginawa nito sa kabila.

Isang matabang lalaki na nakatayo sa gilid ang ngumiti kay Sayuri at nag-alok ng limang daang libong piso. "Sayuri, ako si Basilio. Matagal nang magkaibigan ang papa mo at ako. Ang negosyo ko ay umaasa pa rin sa tulong ng pamilya niyo." Tumango si Sayuri; halatang isang sunod-sunurang aso lang ang lalaking ito. "Sige, kakausapin ko si Papa para sa iyo," sagot ni Sayuri, tinatanggap ang laro.

Kasabay din namin ang iilang binata at dalaga na kinukupkop din ng Basilica. "Oh nariyan na pala kayo, halikayo, sige pasok...pasok." Bungad sa amin ni Father Carpio na hawak-hawak ang kaniyang eyeglasses. "Hello po, magandang araw." Bati ni Darlene saka kinurot ako para dumugtong ng bati. "Good morning, Father." Wala akong nagawa kung 'di ang ngumiti, kahit hindi ako sanay sa bagay na 'yon.

Marahil, bumibilis ang tibok nito dahil sa sakit ng makita ang mga baboy-ramo na pinapatay ng aking ama at ng kanyang mga kasamahan. Marahil, bumibilis din ito dahil sa kaba nang makita ang ilang estrangherong dumating na pinaka-nakakatakot ang dating. “Magandang umaga. Ako si Clermont Silvestri, kasalukuyang chief executive officer ng Silvestri Group of Companies.” Narinig kong sabi ng isang malalim at nakakatakot na tinig. Bigla kong narinig ang mga bulungan ng pagtataka mula sa mga kasamahan ng aking ama. Napakunot ang noo ko dahil hindi ko alam kung ano ang ibig sabihin ng chief executive officer.

He pulls the collar of the guy and walks fastly. He didn't deny, the Staff Sergeant nodded his head and a mischievous smile appeared to his lips. "He's charming, Cap." Napakibit-balikat ang Kapitan nang marinig ang papuri ng kaniyang kasamahan. They are the only girls of the group, the Captain Eleuthera Augustine and First Sergeant Piper Marasigan. "Your type?" simpleng tanong ng Kapitan na ikinasimangot ng kasama "I am appreciating the gift of God, Cap. I am contented with my boyfriend, cross my heart." She drew a cross to her heart.

Sa isang iglap, tila tumigil ang pag-ikot ng mundo ni Celestine. "Salamat po sa tulong niyo, Kapitan. Pasensya na sa abala," wika ni Sebastian habang inaabutan ng sobre ang matanda—na base sa usapan ay ang Kapitan ng Barangay na inabala niya para lang mahanap ang bahay. Umalis din agad ang Kapitan matapos tanggapin ang sobre.

*** Kyle Brielle, Hindi ko alam kung saan at paano ako magsimula. Ngunit alam kong ito ang pinakatamang desisyong nagawa ko simula noong iniligtas mo ako sa mga bandido sa Basilan. Ang iwan sa iyo ang bunga ng gabing iyon. Dahil ang salitang salamat ay kulang upang ipahayag ko ang aking damdamin. Nagtataka ka siguro kung paano ko nalaman ang palangan mo. Pero maaring kaloob ito ng MAYKAPAL. Alam ng DIYOS na magbubunga ang gabing iyon kaya't ipinagkaloob niyang mahulog ang badge mo. Major Kyle Brielle De Luna.

utos sa kanya ng kapitan nila. “I can’t, Sir!” malakas niyang sigaw habang nakikipagpalitan pa rin ng putok ng baril. “They are heading in my direction!” “Alpha and Bravo Team, support Sergeant Biliagracia!” utos ng kanilang kapitan.

Ang Babaeng Hindi Dapat Binitawan ay hindi na naghihintay; nag-uutos na siya. Naalala niya ang kanyang sariling order kay Billie: Handa ka na bang maging Lazarus ulit? Ang tanong na iyon ay hindi lang gamble. Ito ay isang test ng commitment ni Billie sa future nila. Kung tatanggi si Billie, magiging forever silang on the run. Kung tatanggapin niya, magiging warriors sila—magkasama—sa huling labanan. Ang silence mula kay Billie ay confirmation. Ang pagdating ni Marcus sa Basel ay ang execution ng order niya.

she said before rolling her eyes. “Sebriz Teodora Del Rosario, Mayor of Biliri, Cebu. I’ll take your payment after this, might need your help.” Isang malapad na ngisi ang pinakawalan ko bago ako lumabas sa bintana ng barko. Hmm, looks like I still need to kill someone tonight, huh?