Karibal Novels & Stories

Kabanata 605 Sa sandaling ito, sa isang mataas na gusali na 3,000 metro ang layo mula sa open-air restaurant kung saan naroon si Park Chan- young. Gumagamit si Jordan ng isang futuristic high-tech na rifle na mayroon lamang ang walong dakilang pamilya. Tinutukan niya ang binti ni Park Chan-young. "Park Chan-young, f*ck you. Kakaalis ko lang ng South Korea at inagaw mo ang biyenan ko sa kabisera. How dare you touch my family? How can I let you off?!"

Zion laughed. Kung ano man ang isasagot ni Caleb ay hindi natuloy dahil bigla silang tumagilid nang malubak ang isang gulong ng karomata. Kung hindi mabilis na nakakapit nang mahigpit si Zion ay malamang na dumausdos ito sa bahaging tumagilid. "Shit!" Caleb muttered. "Bumalaho tayo."

) "Dok, may sapat ba tayong gamot at kagamitan para dito?" Dr. Salazar: (Umiling.) "May stock tayo, pero kung marami ang mahahawa, hindi ito tatagal." Jal: (Napamura ulit.) "Diyos ko… kelangan nating humingi ng tulong sa mainland. Anong pinakamalapit na port?" Chief Officer Ramiro: "Hong Kong ang pinakamalapit, pero may restrictions sila sa mga barkong may COVID cases."

Sabi ni James habang nakatingin sa kanya nang may pag-iyak. "Sa palagay mo ba ay mapapapatay mo ako nang walang kahirap-hirap dahil lang sa hindi kayang buklod ng Pentacarna Tower ang iyong kakayahan, James? Sasabihin ko sa inyo na ito ang aking teritoryo! Ang pagpatay sa buhay ko dito ay isang panaginip lamang!" Karl nanunuya. "Malalaman mo kung ito ay isang panaginip sa lalong madaling panahon!"

Kabanata 54.2 Isang malakas na putok ng baril ang umalingawngaw sa gitna ng kagubatan. Napayuko sina Noemi, Cindy, Fajardo at Sevi. “NOEMI!” Nanlaki ang mga mata ni Cindy. “Kilala ko ang boses na ‘yon!”

Boom, Boom, Boom Sunod sunod na pag bagsak ng Kanyon ng Barko na sinasakyan nila Brayan Brilliones sa Base ng Kalaban, Ang Hilagang bahagi ng Bluefort ang Pangunahing gustong wasakin ni Brayan Brilliones, Dahil nandito ang Lahat nang pangangailangan ng Militar nang Demon Reapers Tulad ng Jet Fighter, Military Helicopter, Tank, at maging ang Battleship na pang Karagatan ay nandito naka Base

The Mourning Habang ang makapal, marumi, at nakasusulasok na itim na usok ay patuloy na pumapaibabaw sa madilim na karagatan ng Manila Bay, ang buong digital na mundo ay tila sumabog sa isang kolektibong sigaw ng matinding pagkabigla at pighati. Sa bawat screen ng telebisyon, smartphone, at naglalakihang digital billboard—mula sa kumikinang na New York Times Square hanggang sa mataong eskinita ng Shibuya Crossing sa Tokyo—iisang balita lamang ang nakasulat sa nagbabagang kulay ng dugo: "CELESTIAL BAND YACHT EXPLODES IN MANILA."

Nakakatakot ang makita iyon! Hindi bababa sa tatlong palapag ang taas ng unang bahagi ng barko! Mahigit 10 metro ang taas ng kumukuway na watawat, malinaw ang nakasulat ditong ‘Blood Shark’ gamit ang kulay pulang tela. Malinaw na ‘Blood Shark’ ang tawag sa mga pirating iyon. ‘Blood Shark’? ‘Kailan pa nagkaroon ng malakas na hukbo ng mga pirata sa karagatang ito?’

"Oo." "Sige." Huminga siya nang malalim. "Lord..." "...ikaw na bahala." Unti-unting umandar ang speedboat. Kasabay noon... Unti-unti ring umaangat ang parasail. "Ahhhhhh!" Malakas na sigaw ni Tina. "Señoritooooo!" "Nandito ako." "Ang taas!" "Hmm." "Mamamatay na ako!" "Hindi." "Hindi niyo alam!"

Kakalapag lang ng kanilang eroplano mula sa limang taong pananatili sa Amerika kung saan niya pansamantalang pinalaki ang kambal. Sa tabi ni Eiden ay tahimik na naglalaro sa kani-kanilang iPad ang limang taong gulang na sina Kara at Kairo. Kambal sila, ngunit magkaibang-magkaiba ang kanilang ugali. Si Kara ay masunurin at malambing habang si Kairo naman ay may pagkasutil, matigas ang ulo, at tila nagmana sa malamig na awtoridad ni Eiden. Nang dumaan ang sasakyan sa tapat ng isang sikat na public park ay biglang binitiwan ni Kara ang kaniyang tablet at dumikit sa bintana.