Karibal Novels & Stories

Malayo sa South City, pinanood ng matanda kung paano nilagpasan at pinamahalan ng madalian ang isla, at madalian ulit na nahabol ang malaking babala at kalaban sa lagusan sa ilalim ng tubig. Ang lakas at kapangyarihan ni Sebastian ay parang isang galit na alon na hinding hindi mapipigilan.

Wala siyang ibang nasa isip kun'di ang matapos agad ang minsyon at makauwi sa kaniyang isla. Tinulak niya ang malapad na pintuan pabukas. Napangisi siya sa nabunggaran. Yoshi Kai, isa sa mga kilalang notorious yakuza, ngayon ay dilat ang mga matang nakabigti sa loob ng sarili nitong silid. "He's dead," walang emosyon niyang sabi. Buntong hininga lamang ang narinig niya sa kabilang linya.

Maraming uri ng mga ibon ang lumilipad sa langit, at maraming dolphin ang sabik na hinahabol ang mga cargo ship, tumatalon sa tubig paminsan-minsan mula sa magkabilang bahagi ng barko. Matagal nang nakita ng mga mandaragat na madalas lumalayag sa karagatan ang ganitong bihirang kagandahan, pero para kay Kathleen, ito talaga ay isang ganda na hindi niya pa nakikita. Sa sandaling ito, nakatayo si Kathleen sa bow ng barko habang nakatingin siya sa magandang tanawin, at biglang naging mas relax ang kanyang kalooban.

Kakalapag lang ng kanilang eroplano mula sa limang taong pananatili sa Amerika kung saan niya pansamantalang pinalaki ang kambal. Sa tabi ni Eiden ay tahimik na naglalaro sa kani-kanilang iPad ang limang taong gulang na sina Kara at Kairo. Kambal sila, ngunit magkaibang-magkaiba ang kanilang ugali. Si Kara ay masunurin at malambing habang si Kairo naman ay may pagkasutil, matigas ang ulo, at tila nagmana sa malamig na awtoridad ni Eiden. Nang dumaan ang sasakyan sa tapat ng isang sikat na public park ay biglang binitiwan ni Kara ang kaniyang tablet at dumikit sa bintana.

Kabanata 106 Gustong-gusto ni Morgana na umalis si Carmelle sa Pilipinas. Ngayong bumalik na ang lalaking iyon, mas lalo siyang kinakabahan. Kung magtatagal pa rito si Carmelle, baka may mga bagay na mabunyag na hindi kailanman dapat malaman ng iba. At ang isang milyong hinihingi sa kanya ngayon?

Aleron POV Kakarating lang namin ng team ko rito sa Batangas. Na-late kami dahil nasabay kami sa traffic, pero maaga pa rin dahil hindi pa nag-uumpisa ang shooting. May staff na nag-assist sa amin kung saan ang villa namin. Ang mga main character kasi ay may tag-iisang villa. Alam kasi nilang may team kami ni Ilaria. Magkatabi lang naman ang villa namin ni Ralia. Tumingin ako sa harap ng villa niya bago pumasok sa loob ng villa ko. Natanaw ko ang ilan sa mga glam team niya, kumaway ito sa akin kaya kumaway lang din ako. Ginawa ko iyon para ipaalam kay Ralia na nandito na rin ako.

KINAGABIHAN, ay pasikretong kinausap ni Lolo Marcus ang mayordoma sa mansiyon. “Sisiguraduhin mong, maiinom ito ng dalawa. Huwag kang umalis hanggang hindi mo nakikita na nilagok nila ang laman ng basong ito. Maliwanag ba?” “Huwag kayong mag-alala Don Marcus, asahan n’yo, sa susunod na buwan, tinitiyak kong may magandang balita na kayong maririnig mula sa mga bagong kasal.”

Tapos na ang inaabangang kong telenobela so para saan pa kung uuwi ako ng maaga ngayon? Nagkibit balikat lang ang loko. Ang akala ko ba ay ayaw niyang isuot ang polo niya kanina? Bakit isinuot niya uli? Sayang, ang ganda pa naman sana ng view. Ang kj talaga ng boss kong ito kahit na kailan. Kainis!

”No way I am going back there! The island is secluded and can only be found in the middle of the sea,the only transportation going there are by air. All of them experience the hell of being in that island,with only enough water and food to survive for a month that they trained there.But after a month,no one came and get them back,so they had to make and look for food themselves,they survived ofcourse . And after a month again,they’re finally out of that hell hole. NO gadgets,not even books to read.They only trained their body,and of course the chatter Miko and Caleb make . Kung wala ang dalawa ,wala silang ibang mapapaglibangan doon ,kung ‘di ang maligo sa dagat.

Bago palihim na dadalhin nito si Marx sa isa pang isla sa bahaging walang camera. Habang sila ni Arjoe ay nilangoy ang malawak na karagatan hanggang sa may hilagang isla. Mas nauna pa silang nakarating na dalawa at inayos pa niya ang kaniyang Azar. Pagkalipas ng dalawang oras ay nakita na nilang dumaong ang speedboat sa may dalampasigan. Bumaba roon si Kairos at animo sako ng bigas na binuhat nito ang kontrolado pa ring si Marx.