Romans & histoires Katulong Iniyot Ng Amo

pagbibigay alam ng ina. Agad na naghanda s'ya ng sarili saka umalis at sumama rin ang mga ito. Malawak ang mga ngiti na sinalubong s'ya ng katulong ng tiyuhin. Nakilala agad s'ya. Sumenyas s'ya na huwag na ipaalam sa amo nito. Nasa loob at naghahanda umano sa pag-alis ang amo. "Kumusta po?" agad na bungad n'ya pagkapasok pa lang ng maluwag na sala ng bahay.

alok ni Lance, pilit binubuhay ang liwanag sa hangin sa kabila ng tensyon at katahimikan kanina. “Yay!” sigaw ni Amara, halos tumalon sa tuwa. Mas mahigpit niyang niyakap ang bulaklak na kanina pa niya amoy-amoy, para bang ito na ang pinakamagandang regalo ng araw niya. “Pwede ba, Mommy?” tanong ng bata habang lumilingon kay Apple, ang mga mata’y puno ng pag-asang mapayagan siya.

Halata na maraming nainom dahil hirap itong panatilihing diretso ang katawan. Dahil sa ingay, si Amor na gising pa ng mga sandaling iyon ay lumabas ng kwarto. Napakunot-noo siya nang makitang dumiretso ang bayaw sa kusina at kumuha ng itak. "Anong gagawin mo diyan?" tanong niya kay Lando. Pero hindi ito sumagot. Mas lalong nagtaka si Amor nang mahigpit nitong hawakan ang itak at naglakad palabas.

--- --- --- Sa loob. --- --- --- Isang sulat. --- --- --- At isang lumang litrato. --- --- --- Litrato naming magkapatid. --- --- --- Ako at si Amara. --- --- --- Bata pa kami. --- --- --- Magkahawak ang kamay. --- --- --- Parehong nakangiti. --- --- --- Hindi ko na maalala ang araw na iyon. --- --- --- Pero alam kong masaya ako.

Ahva POV Amoy na amoy na sa buong dorm ‘yung adobo ko. Ang bango talaga, ‘yung tipong kahit tulog ka, mapapabangon ka talaga sa amoy. Ang sikreto kasi dito ay ang mabangong bellpepper at ang maraming hiniwang sibuyas at bawang. Tinitimpla ko pa lang ‘yung huling halong sabaw para mas lumapot nang kaunti nang marinig kong nag-uunat na si Amon.

Nagkasundo na din ang mag ama at mukhang masaya ang dalaga sa nangyari. "Señorito kakain na po ba kayo ng gabihan" tanong ng isang katulong kay Intoy. "Naku wag nyo po ako tawagin ng ganyan bisita lang po ako dito" "Pero sabi po ni Don Renato ganun daw po ang itawag sa inyo mula ngayon" sabi n ng dalagita. "Ho! "hindi makapaniwalang sabi ni Intoy.

“Oo naman, Amor. Bukas ang aming pinto para sa iyo.” “Kumatok ka lang, Amor. At bubuksan ko agad ang pinto ng aming bahay para sa iyo,” singit naman ni Luther. Humagikhik naman si Amor dahil do’n na ikinalabas ng kaniyang mga dimples sa magkabilaang mga pisngi. “Yey! Thank you po, Tita Yssah at Luther. Love na love ko po kayo.”

Kasabay niyon ay ang sunod-sunod na katok sa kanyang pinto. “Amara, nandito na sina lolo mo…”

Tanong ko. Pagtango na lang ang naging sagot sa'kin ni Amar Pin. "S-Sino naman po ang gagawa n'on sa aking ina?" Naguguluhang tanong ni Long Jin. Hinawakan ko naman ang kabila niyang balikat. "Long'er, ako na ang bahalang umalam. Huwag mo nang isipin sa ngayon. Sasabihin ko na lang sa'yo." Paniniguro ko sa kaniya.

Hindi ko rin akalain na isang mayaman ang aking ama. “Sir Holan, nakahanda na po ang lamesa, pati na rin ang mga damit ni Ma'am Mara.” Gulat akong napatingin sa katulong dahil sa tawag niya sa akin. “‘Wag mo na po akong tawaging ma'am, hindi ako naman ma'am.” Nahihiya kong wika dito, habang hinawakan ako ng aking ama. “Anak, kita kaya dapat ka lang nilang igalang.” Ngiting wika niya sa akin, kaya napatingin ako sa katulong.