Katulong Iniyot Ng Amo นิยาย & เรื่องราว

Puno ng sugat sa katawan dahil sa walang tigil na panlalatigo. At kahit nanghihina ay pinilit pa rin ang sarili na tingnan ang kadarating lang na Amo, kahit isang buong araw na siyang nakagapos sa kadenang bakal at wala man lang kinakain o iniinom. “Nagtanda ka na ba?” ang wika ng Amo. At dahil nanunuyot ang lalamunan ay tumango na lamang siya bilang sagot.

"Ganyan ba talaga palagi kabilis magbago ang takbo ng isip ng amo ninyo?" Lalong ibinaba ng katulong ang kanyang boses upang hindi sila marinig ng iba. "Kilala po ang ating Amo na may napakasamang ugali at mabilis magalit." "Isang baliw at perberti," mariing bulong ni Amara habang nagtatagis ang kanyang mga ngipin sa galit. Kaya naman pala hindi na kataka-taka kung bakit nagawa siyang iwanan ng mga ito sa gitna ng mapanganib na hunting grounds noon.

“Sir Ryllander, gumising po kayo at nang sa ganoon ay mahigop niyo ang niluto kong lugaw para sa inyo. Masarap po ito.” Marahang binuksan ng nanginginig na Amo niya ang mga mata nito. Masungit pa rin ito kung tumitig sa kaniya sa kabila ng kalagayan. “Umahon po kayo at sumandal,” aniya.

Teka, sinasabi mo bang mas magaling pa sa akin ang mga amoy-lupa na yun? "Oh, sapul ka, di ba? So yun , ang sabi ni Tatang, nakaka-four rounds pa siya di hamak at mas may b*yag ata si Tatan kaysa sa'yo. Sa palagay ko lang, mas magaling si Tatang kumpara sa'yo. Ewan ko na lang ha, baka mamaya diyan putot naman 'yan, kaya tinatago mo," pinag-insulto ni Amara. Nanlilisik ang mga mata ni Anton at humigpit ang pagkakahawak niya sa lamay ng babae.

tawag na naman sa'kin ni Ina at naramdaman ko na lang ang paghawak niya sa balikat ko. "Huwag mong pabayaan ang iyong sarili," sabi naman ni Ama. "Ilang araw ka ng walang ganang kumain. Baka magkasakit ka. Kailangan mo pang lumaban. Hindi pa nahahanap ang pumatay kay Lino," dagdag niya pa.

Gusto ko lang naman malaman kung bakit inaangkin niya ang pangalan ko. "Okay fine. Wala na akong pakialam kung gusto niyang angkinin ang pangalan ko," sumusukong saad ko bago sila tinalikuran. "Sandali," pigil ng guwapong lalaki nang akmang aalis na ako. "Ang sabi sa akin ni Lolo ay may kuwintas daw si Amber na may palawit na singsing."

masuyo nitong sambit Napatitig naman ako kay Baylord. Gusto ko itong bigyan ng babala na huwag manapak. Lalo na at nabalitaan ko pa naman kay Mam na ilang beses na palang nakatikim ng sapak itong si Sir Luigi sa ama at mga kapatid niya. "Baylord---" puno ng babala sa tono ng boses na bikgas ko. Matamis lang ako nitong ngitian sabay lapit ng bibig sa may punong tainga ko sabay bulong

Gusto ko lang naman malaman kung bakit inaangkin niya ang pangalan ko. "Okay fine. Wala na akong pakialam kung gusto niyang angkinin ang pangalan ko," sumusukong saad ko bago sila tinalikuran. "Sandali," pigil ng guwapong lalaki nang akmang aalis na ako. "Ang sabi sa akin ni Lolo ay may kuwintas daw si Amber na may palawit na singsing."

bungad niya, habang kunwaring may lambing sa tinig, “how are you feeling now, iha?” Nakangiti si Lorie, kahit halatang pagod. “Uncle Amor… okay na po ako. Salamat po sa pagpunta.” Umupo si Amor sa tabi niya, kunwaring may kalungkutan sa mukha.

Sabi ng lalaki na ama pala ni Lorita. Kinagat ni Lorita ang pang-ibabang labi para pigilan ang pag-iyak. Hindi siya tumakbo papunta sa tatay niya, bagkus ay niyakap niya kaagad si Ana at umiyak, "Tita, nakita niyo naman po kung paano ang tatay ko? Pareho lang sila ng masamang Tita! Kinapopootan ko ang tatay ko at ang masamang Tita! Kinapopootan ko silang lahat maliban sa inyo, Tita. Dalhin niyo na po ako, ha?"