Kdrama Novels & Stories

“Lalo na kung imi-mix ‘yan! Well, alam mo namang mahilig siya sa spicy, maliban do’n, mahilig din siya sa sour at maalat na pagkain. Well, I mean junkfoods.” Kumibot naman ang labi ni Damion. “Heto pa,” natatawang saad ni Wendy. “Alam mo bang mahilig siya sa Korean drama? Except doon, mahilig din siya sa kahit anong drama dito sa Asia. And there’s this Taiwanese drama na kina-aadikan niya noon. Wala na siyang pasok pero nakalimutan niya ang susi ng bahay nila kaya ang ginawa niya nag-akyat bakod siya para mapanood lang ‘yon sa TV!”

May iba ibang kulay at disenyo ang mga iyon at halatang sobrang mamahalin. Marahan kong hinaplos ang isa sa mga tela habang namamangha. Ang iba ay kahawig ng mga kasuotan sa sinaunang Korea na madalas ko lamang mapanood sa mga historical drama. Ngunit mas elegante at mas moderno ang dating nito. Habang abala akong tumitingin ay may napansin akong isang damit na maayos na nakalapag sa higaan.

Tapos, unti-unting tumugtog ang Canon in D sa strings — ang paboritong bridal march ng halos lahat ng ikinakasal sa Korean dramas. At doon, sa mismong sandaling ‘yon, bumukas ang pinto. At lumitaw si Hana grabe ang ganda talaga ng idol ko. Napatigil ako sa paghinga. Si Hana… THE Hana. Superstar. Multi-awarded actress. Leading lady ng mga paborito kong Kdrama. At ngayon nakasuot ng eleganteng white gown na tila isinukat para lang sa kanya ng mga designer. Mahaba ang veil, may pearls ang hem ng dress, at sa bawat hakbang niya, para siyang lumulutang.

Nang makapasok siya sa magiging silid niya ay doon niya nakita ang telebisyon kaya iyon na lamang ang naisip niya para hindi siya mabagot. Kaagad niya namang hinanap ang remote control ng tv at pagkatapos ay naghanap ng pwede niyang mapanood. Mabuti na lamang at nakahanap siya kaagad ng mappanuod niyang korean drama. Ayon sa mga kaibigan niya ay maganda daw talaga ang mga iyon kaya iyon na lamang ang pinili niya. —-------

Sa harapan namin ay may isang lamesa ng mga Korean dishes tulad ng samgyeopsal, kimchi pancakes, at mainit na soybean soup. “This looks delicious!” sabi ko habang inaabot ang chopsticks. Gets ko na kung bakit kapag nanunuod ako ng korean drama ay sarap na sarap kumain ang mga koreano ng mga pagkain nila, totoo naman pala kasing masasarap ang pagkain nila dito. “Kain lang nang kain, wala akong pakelam kahit tumaba ka pa,” sagot ni Everett, sabay ngiti.

Hinanap ko ang listahan ng mga gusto kong panoorin. "Korean dramas...." I mentioned, then continued to scroll. "P'wede rin na horror. Ano ba ang hilig mong panoorin?" "Medical movies." He responded. "Mahilig ka sa K-dramas? Mayroon akong ipapanood sa'yo mamaya. I'll pick a movie for us."

aniya na nakagat ang ibabang labi matapos. Mukhang narealized nya agad ang mga pinagsasabi niya. Napaismid ako at tumaas ang isang sulok ng labi. “Young girls are really fond of K-drama nowadays!” naiiling kong sabi dala ng pagkadismaya. “I-I'm just stating facts. Mukha kang Korean actor. Oppa.” aniya saka biglang sumimangot! Damn! Bakit pati ang mannerism ng babaeng to ay tulad ng kay Avery?

Diretso agad akong bumaba ng kotse, hindi ko na hinintay na iikot pa si Marco para pagbuksan ako ng pinto. Gutom na gutom na ako. At ang tanging tumatakbo sa isip ko ngayon ay ang makakain ng maanghang at umuusok na Sundubu-jjigae—isang sikat na Korean spicy soft tofu stew na may kasamang taba ng baboy at sariwang itlog. Nakita ko lang kahapon sa pinapanood kong bagong K-drama at gusto ko ring subukan kung anong lasa noon.

Fuckers! Maangas na siyang naglakad kasabay nang pagbukas niya ng payong. Malalaki ang hakbang na nilapitan niya ang asawa habang nakatago ang mukha niya roon. Manghang-mangha tuloy ang mga reporter na napatingin sa kanya kahit hindi siya nakikilala. Animo’y isa siya sa mga main character ng Korean Drama na may dalang payong habang naglalakad patungo sa kanyang babaeng pinakamamahal.

"Okay. Then what should we call it then?' "We can call it whatever we want. Rainbows, scissors." Then the spoon she was using suddenly fell on the plate. Lumikha ito ng ingay, that I was forced to focus on her. "Akala ko ba ayaw mo ng K-Dramas?" "I don't." "But you just quoted something from 2521." "What's 2521?" I irritatingly asked. "2521, it's a Korean drama." "I have no idea what you're talking about."