Knock Knock Professor Wattpad Novels & Stories

I made my vow and dashed into the building. That's why it's so difficult when the two quarrel. They are missing one day. Jonathan simply smiled and waved at me. Nila and Sheen's yelling can still be heard. Our other professor was startled by the two; they expected to see Nila and Sheen fight. I came to a halt while walking and my phone vibrated, so I grabbed it right away, thinking it was a text message because it came one after the other. Aunt Amelie's phone call was answered by me.

Paaldon habang pilit na nagpapanggap na hindi apektado sa kalokohan ng kanyang estudyante. “Okay.” Malambing na sagot naman ni Aubrey sabay patong ng kanang kamay sa hita ng kanyang professor. Ngunit, hindi sinasadya na ang kalahati ng kamay ni Aubrey ay aksidenteng naipatong nito sa nagngangalit na malaking k*****a ng kanyang professor.

Pagpapakilala nito sa amin. Bakit sila nagpakilala sa amin? Tinanong ba namin? Luh? Hindi namin alam kung ano sasabihin naming apat buti na lang lumapit sa amin si professor. "Anong nangyayari rito?" pagtatanong nito sa amin at lumingon sa dalawang nasa harapan namin. "Prof, mukhang bago po yata." Sagot ni Jake at tinuro niya sina Lazarus at Clotter ayon sa sinabi niyang pangalan nila kanina.

"Mr. Steele, wala ka sa angkop na estado para marinig ang resulta ngayon. Bakit hindi ko sabihin sa iyo ang resulta kung ito ay maginhawa para sa iyo?" Natigilan si Jordan. 'Bakit hindi ito maginhawa?' Hindi ba anak niya si Chloe?' Saglit, nagsimula na namang magpatakbo ng ligaw si Jordan sa kanyang imahinasyon! 'Ang matandang maulap na si Professor Gunn ay laging napakahirap malaman.' Isa siya sa kakaunting tao na hindi mabasa ni Jordan ang isip.

Kalaunan ay napadpad ako sa library, humiram ng dalawang libro, at naghanap ng bench sa labas para magpaaraw. Hanggang sa makita ko ang pamilyar na bulto. Isang matandang lalaki na may maputing buhok, suot ang kanyang reading glasses. May hawak siyang diyaryo, naniningkit ang mga mata at pilit na inilalayo ang papel para makita ang mga letra. Kahit nakatalikod, kilala ko ang bawat detalye ng kanyang anyo. Siya si Professor Zandro, ang dating presidente ng University at ang mentor na humubog kay Pofessor Adrian Roberto.

Tumaas ang kilay ng professor nang makita siya. "O, akala ko ba hindi ka na papasok? May bago na akong kinuha, eto nga't hinihintay ko pero ang tagal namang dumating." "Magandang gabi, prof." Bati niya naman sa professor sabay upo sa katabi nitong stool. "Nandito ako para kunin ang sahod ko. Bigyan mo ako ng Jack Daniels." Seryoso niyang sabi sa prof niya.

“Youʼre right, but you are drunk.” “Yes, but not that much. I can handle myself. And a reminder, Liam is different from what you think of as a Professor. I know him more than you.” naglakad na muli ako paakyat ng hagdan. “Y—You know, Mr. Watson?” parang gulat nitong ganong ngunit hindi na ako humarap pa at nagpatuloy sa pag-akyat. “You can say so.” “Wait! Iʼm coming!”

All I see is a white sheet of paper in front of the room with proper handwriting that says – Stop hanging all types of snacks and drinks in front of the class. The professor is fucking badass. His wives must have shown some of their power. Finally, something weird for me to laugh about. I sat in front of the door then not long after, the white door opened. Students move out like bees coming out of their hives. I try to look around and I see Nathaniel and his friends pushing each other. "What are you doing here?" Nathaniel asked me as soon as he saw me.

Malungkot si Jacob habang sinabi, “Isa itong professor mula sa Aurous University of Finance and Economics. Letse! Nag-aral at nanatili rin siya sa ibang bansa, kaya marami silang pagkakatulad. At saka, byuda rin siya tulad ni Matilda.” Pagkasabi nito, biglang may naalala si Jacob at sinabi, “Oh! Nakita mo na rin siya dati! Naaalala mo pa ba noong nagkasakit si Matilda at pumunta ako para magpadala ng pagkain sa kanya, pero, pinilit niyang mag-jogging sa tabi ng ilog at sinama ako? Pumunta ka rin doon, at nang aalis na tayong tatlo, nakita natin ang isang professor na nagjo-jogging din. Profesor Hart ang pangalan niya, at nagtrabaho rin siya bilang professor sa Massachusetts Institute of Tech

Knock knock. Isang matandang boses ang pumasok. “Professor Hong?” sabi niya, nakangiti. “Matagal ko na siyang kaibigan.” Napalingon ako. Si Doctor Zhong. Napahinga siya. “Mas okay na siya ngayon.” Napatingin siya sa’kin. “Why don’t you take a look?” Ngumiti ako ng bahagya. “Still studying his case,” sagot ko. “Hindi pa enough para i-take risk.”