Knock Knock Professor Wattpad Mga Nobela at Kwento

The bastard said whispered angrily then look at the picture in the bulletin board just above his study table. "6:40 pm" I murmured. I smirk and look at my watch. Konti nalang. Nang tumayo na ang Professor para mahiga sa kanyang kama ay napaayos ako ng pag-upo sa puno. Umalis ako sa pagkakasandal at diretsong pinanuod sya. Stopping on his track when her knees wobbles, nakaramdam ang lalaki ng konting pagkahilo. Muli sana syang hahakbang when Professor Franco Gonzales clenched his fist on the chest.

“Someone’s knocking at our door every night. Magsisimula ‘yon kapag umalis na sa bahay si Kraner at matatapos nang madaling araw.” “Ang sipag naman n’yang kumatok,” komento ni Gabriel. “Baka naman woodpecker lang,” pahayag ni Inigo. “We’re in a subdivision with only a few scattered trees. There’s no way a woodpecker would be wandering around here, and besides, he knocks in a specific pattern.” Amelia tapped the table beside her, carefully mimicking the rhythm of the knock she had heard, each beat deliberate and measured. “Hmm… that’s unusual,” Gabriel murmured, frowning slightly. “A normal knock would be just three simple taps, but his has a distinct rhythm, almost like a code. Do you have a

Wala siyang cellphone. “Shit,” bulong niya, sabay sapo sa noo. Pumikit siya sandali at huminga nang malalim. Pagdilat niya, sinulyapan niya ang natutulog pa ring si Professor Uno. Mahimbing pa rin ito. Tahimik siyang lumakad papunta sa pinto. Hinawakan niya ang doorknob at dahan-dahan itong pinihit.

Na sa may kanang bahagi siya, nakatingin ito sa akin nang manlaki ang mata niya noong makita niya na nakatingin ako sa kanya. Tinabingi ko nang kaunti ang aking ulo samantalang inialis kaagad niya ‘yung tingin sa akin. “Hmm?” "Miss, si President hindi nagsusulat, oh?" Sumbong ng isa kong blockmate for me to looked at her in disbelief. Ano ka?! Elementary?! "Nakatitig lang po s'ya kay Kyle" sabi pa no'ng isa. Luh! Inilipat ng professor ang tingin niya sa akin, isinuot ang eye glasses niya at tumikhim. "Miss Lockwood?"

Aniya na nag pasikip ng dibdib ko, kung dati sobrang kinikilig ako kapag tinatawag niya akong ganiyan, pero ngayon wala akong ibang maramdaman kung hindi sakit. "Let's talk... please.." He said, patuloy parin akong nagbabasa at nakita kong lumuhod siya sa harap ko, "Love please..." He said habang nanginginig ang boses niya pero hindi ko parin siya tinatapunan ng tingin. I need to stop him, ayokong gumawa ng eksena dito. I was about to say a word nang pumasok ang Professor namin. Clyde stood up at nakahinga naman ako ng maluwag, saved by the teacher!

Napaawang ang labi ko. He's jealous, huh? His two men may be reported him about Zackie. Nilapitan nga nila ito at kinausap but I stopped them. Nakakahiya. Zackie was very friendly, and the fact na isa ito sa mga professor sa Schoonville university ay talagang nahihiya ako sa ginawang paninita ng mga tauhan ni Kuya Sin. But I was silently amazed. Ilang araw na itong hindi nagpapakita sa akin.

Dahan-dahan pa siyang lumapit sakin tsaka bumuntong hininga, "I've seen him before, he was talking to our professor. His voice was so deep but yours isn't. Tell me kuya Ethan. You're not my secret saviour, are you?" TO BE CONTINUED

Pero hindi pa ako tapos. "If you have a problem with the professors, problem niyo 'yan. I’m in a relationship. Familiar ka naman siguro sa kanya, right? Si Kier Delmar. Step-son ni Mr. Delmar." Halos mabulunan siya sa sarili niyang laway nang marinig ang pangalan ni Kier. Doon ko nalamang panalo na ako. "Don't worry, Ms. Adams. I’m not going to wear skimpy clothes just to pass my classes. If that’s everything, I’m leaving."

Naglakad na ito papalayo habang parang pumangit ang tabas ng gwapo niyang mukha, at ang professor Pogi na iyon ang pumasok sa isip niya na mapapangasawa ni Niña Catharine. Ang hayop na ‘yon na walang tigil ang pagtawag sa cellphone at may nalalaman pang don’t forget ur meal ms cuteness, happy lunch time pretty, good night Cath, sweetdrimz, morning beautiful. Wake up. Miss your face… and all those stupid mushy words that Professor’s damn mouth could utter in form of text messages. “Matulog na, matutulog na rin ako.” Paalala pa ng yaya niya bago tuluyang isara ang pinto.

Muntik ko pa itong mabangga dahil sa biglaang pagsulpot. "Good afternoon, sir." Bati ko sa kasama nitong napatingin na rin sa akin. Bata pa ito. Siguro ay kasing edad ko lamang. Maputi, malinis ang pagkakagupit ng buhok, at halatang hindi gaanong batak sa pag-eexcercise. "Good afternoon, Miss?" Tanong nito sa akin. "Dela Mer-" hindi ko pa natatapos ang sasabihin nang sumingit si Professor Lucas at kinuha rin ang kamay ko na tatanggapin sana ang inilahad ng kasama nito.