Knowing Thyself Novels & Stories

Pero dinarag ko siya sa buhay ko, without her knowing what's waiting ahead us. "Nagugulohan ako, bro. Sobrang gulo ko na ngayon, pero dinagdagan ko pa." Napapahilig ako sa kinauupoan ko, sabay tingala sa kisame. I'm hopeless. "Selfishness and being self-less. Naiintindihan kita." He said meaningfully, his voice was low and deep. "Selfishness comes when you do not want to loss anything important to you even if it's better to let them go. Self-less, when you prioritize them over yourself even if it means putting your life at risk. Everyone has that kind of persona, it only depends on how it is being handled, or being used. Mali man o sa tama."

Sigaw nitong muli. Gusto niyang matawa sa inaasta nito pero kailangan niyang gawin ito. Humugot siya ng hininga at hinawakan ang kamay nito. "I need to find myself, Mico. I've realized many things. Akala ko nung una, sinisisi niyo ako sa pagkamatay ni Ate pero ang totoo, ako yung sumisisi sa sarili ko. Dahil nakita ko kung paano nawala si Ate at wala man lang akong nagawa. Ang dami kong insecurities. Ang dami kong gustong madiskubre sa sarili ko."

Nag tatagis Ang mga bagang na tanong ko sakanya Gulat na napatingin ito sakin "H-how did you know?" "I have my connection." Nag kibit ako ng balikat. "Nang hindi ka umuwi. kinabahan ako. Dahil alam ko na may mali ng gabi na makita kita sa banyo na ganon ang itsura. Subconsciously I know that you're not in yourself that night, that something happened that's why you've been that wild and horny"

Ngunit kahit na ganoon, may bahagyang tinig sa loob ko na nagsasabi: “Hindi mo kailangan harapin ang lahat nang mag-isa.” At sa unang pagkakataon sa mahabang panahon, huminga ako nang malalim at pinayagan ang sarili kong maramdaman. Hindi ko na tinaboy ang alaala, hindi ko na itinago ang sakit, at hindi ko na pinilit maging malakas para lang sa iba. Sa katahimikan ng silid, sa lamig ng hangin, sa bigat ng nakaraan, napagtanto ko—minsan, kailangan mo lang harapin ang sarili mo, kahit walang nakatingin, kahit walang nakakaintindi, kahit wala kang kasiguraduhan kung saan ka dadalhin ng bawat hakbang.

May halo na… Realization. Tama siya sa isang bagay. Hindi ko alam kung sino ako… Kung wala sila. Pero hindi ibig sabihin na tama siya sa lahat. Hindi ibig sabihin na mananalo siya. Napahinga ako nang malalim. Then slowly… Tumayo ako. Lumapit ako sa salamin. Tinignan ko ang sarili ko.

Kainis! 'Limot mo na siya self kaya umayos ka! Iyang pagiging marupok mo ang nagtulak sa iyo kaya ka nga napasabak sa buwis buhay na training eh tapos sa isang iglap, magiging marupok ka lang. Haysssst, isusumpa na talaga kita self' of course sa sariling isip ko lang iyun sinabi. Hindi po pwedeng iparinig sa iba dahil baka mapagkamalan akong baliw.

"True wisdom is not measured by how much you know, but by your ability to grow and learn from what you do not know. Explain to me what's the meaning of that." Natigilan ako nung nagsalita siya ng napakalalim na quote siguro. Napa-isip naman ako ng malalim habang ina-analyze ko ang lahat ng sinasabi niya habang naglalakad pa din kami. "That quote emphasizes that genuine learning goes beyond accumulating knowledge. True wisdom lies in recognizing the limits of what you know and being open to growth through new experiences and understanding. It highlights humility as a key aspect of learning, as acknowledging ignorance allows space for self-improvement and discovery."

May mga susubok pang manggulo. Pero ngayon, malinaw na sa kanya: kapag alam mo kung sino ka, kapag buo ang pundasyon mo, hindi mo kailangang sumagot sa lahat ng tawag. Minsan, sapat na ang katahimikan— dahil ito mismo ang nagiging boses ng iyong lakas.

"Playing alone made me see how my enemy will act towards my action." "Did you ever win against yourself?" That made me stop for a while before moving my knight. "I never won against myself. It's hard defeating myself, Kit. Kahit kailan. Kahit ilang beses kong subukan hindi ko matalo ang sarili ko. Because if I won over myself you'll never see me here playing. Yourself is the most difficult enemy, Kit. Your mind will be screaming no, but deep inside yourself you know it's yes and you'll never ever win over your desires. It'll just make your mind and everything in chaos." He just stared at me. Puzzled. "Desires is like a virus in our system, Kit. There are two types of desires. One that can de

sarkastiko niyang pag-kastigo sa sarili. Napasalampak na lang sa sahig si Yesha at napa-yukyok. Gusto niyang umiyak dahil sa pagka-miserable ng pakiramdam niya, pero ni isang patak ng luha ay walang pumatak sa kanya. Hindi niya napansin kung gaano siya katagal sa ganoong posisyon, “I need to get going,” saad niya sa kanyang sarili. “Walang mangyayari sa akin kung magse-self pity ako dito,” dugtong-saad pa niya. Saka niya pinilit ang sariling tumayo at pumasok ng banyo.