Knowing Thyself Novels & Stories

Akala mo talaga madre kung manamit, e. “Pretty,” she complimented herself in front of the mirror. This is one of the things she learned when she was in the process of loving herself. Never ever forget to praise yourself in front of the mirror. It is where the admiration for self starts. In this way, you won’t be needing anybody’s approval and affirmation just for you to love yourself. That’s a moral lesson that everybody refused to acknowledge.

Javier, Kung nababasa mo ito, ibig sabihin hindi ko na kinaya na magpaalam ng harapan. Pasensya ka na kung nawala ako nang ganito. Hindi ito para saktan ka… pero kailangan kong hanapin muna ang sarili ko. Marami akong nalaman. Maraming bagay tungkol sa pagkatao ko na hindi ko pa lubos maintindihan. At sa gitna ng lahat ng iyon, hindi ko alam kung sino na ba talaga ako. Paano ako haharap sayo sa altar kung hindi ko pa kilala ang sarili ko?

Inobserhan ko nalang siya ng maigi para tignan kung ano ba talaga ang pakay niya. "Alam mo, you're actually full of mystery. You would actually be shocked when you find out more about yourself." He said while his gaze is still on the book. Nagtataka ako sa sinabi niya at nagugulohan ako. Sa pagkaka-alam ko ay alam ko na lahat kung anong meron sa sarili ko. Ano pa ba ang dapat kong malaman? "Anong ibig mong sabihin? Ano pa bang dapat kong malaman about sa sarili ko?" Nagtataka kong tanong sa kanya.

Napataas ang isang kilay niya at natawa. “Hindi mo na rin kailangang sabihin iyan sa akin. I knew myself-- everything. Kahit lahat ng bagay na maiipintas sa akin nang isang tao ay alam ko. At balewala lang ang mga iyon sa ‘kin. Kung ganoon sila mag-isip, then who cares? Hindi naman noon mababago kung ano ang naabot ko ngayon,” may pagmamayabang na turan niya. Umismid ito. “That’s really who you are.” Ang tinutukoy nito ay ang pagiging mayabang niya.

Ngayon naman ay susubukan niya ang neurology. Naghahanap siya ng libro nang bigla na lang nahulog ang isa sa mga libro doon. Mabilis niya ‘yong dinampot at kinuha. Nanlaki ang mata niya nang makita na about neurology ang librong ‘yon. “Pagsineswerte nga naman…” bulong niya sa sarili at umupo na sa sahig para basahin ‘yon. “Neurology is the branch of medicine concerned with the study and treatment of disorders of the nervous system…” pagbabasa niya rito. If you want to be a surgeon and your specialty is the nervous system…para namang napakahirap no’n.

Because the next page will be the truth. Naglalaman ng katotohanan na sinasabi niya. Naisip ko rin. Handa ba akong malaman ang lahat? Handa ba akong aminin na nagkamali ako? Huminga ako nang malalim. Inihanda ang sarili sa katotohanan. Inihanda ang sarili sa malalaman.

“Simple lang. Ang sikreto ko ay unti-unti kong minahal ang sarili ko. Kinapitan ko ang tapang, hindi para ipaglaban ang sarili sa ibang tao, kung hindi para tahakin ang isang panibagong buhay ng buo ang loob. Hindi ko na inisip ang sasabihin ng iba, kung ano ang tingin nila sa akin. At hindi ko hinayaan ang ibang tao na diktahan kung sino ako o kung ano dapat ang maging ako.” “Tinanggap ko ang mga rejections, pero hindi ko hinayaang makaapekto sa akin ang mga iyon. Ako ay ako. Ako ang nakakaalam kung sino talaga ako. Ako ang may hawak ng sarili kong kaalaman at kakayahan. Madalas kong balikan sa isip ko ang mga hindi magandang pangyayari sa aking nakaraan. At isinumpa ko sa sarili ko na hind

Kailangan ko lang malaman para malaman ko ang bagong Matty. "Sam.. stop thinking," babala ko sa sarili ko Inayos ko ang aking sarili mula sa pagkakahiga at huminga ng malalim, para lamang makahanap ng katahimikan sa aking sarili. Kailangan ko nang matulog at kalimutan ang lahat ng nangyari. ***

Humugot siya ng lakas ng loob na magsalita at ipagtanggol ang sarili. "Tama ka, kilala ko ang sarili ko, kung ano'ng klaseng tao ako at ikaw, kilala mo ba ako para husgahan mo ang pagtao ko?" Umiling siya. Tumayo siya sa pagkakaupo at tiningnan si Shy. "I don't need to explain myself to you, Shy. Kilala ko ang sarili ko, kilala ako ng pamilya ko at maging ni Zymon at alam nilang hindi ko nilandi ang boyfriend mo at wala akong balak agawin siya sa 'yo. At gusto ko lang din malaman mo na ang lahat ng lalaki sa buhay ko, they respect me at hindi nila ako hinusgahan dahil kilala nila ako. Hindi ko aagawin sayo ang boyfriend mo, dahil hindi ako malandi kaya nang iniisip ninyo," sambit niya, saka

"Subukan mong kilalanin ang sarili mo, Syrie saka mo lang maintindihan ang lahat." Sa isang iglap, nawala na sa harap ko si Marcus. Nakatalon na siya sa bintana at nakalayo. Naiwan akong nag-iisip sa sinabi niya sa akin. Paanong hindi ko kilala ang sarili ko? Biglang naramdaman ko ang tila kulang sa akin. Tama si Marcus hindi ko pa kilala ang sarili ko dahil hindi ko kilala ang pinagmulan ko.