Novel & Cerita Komiks Strip Tagalog

Tumango tango naman siya saka kinuha ang ginamit na towel at ointment. “I'll just wash my hands and put it in the first aid kit, then we'll eat together. You're the one who cooked the nilagang buto-buto, right? Then I'll taste it. Iinom ka rin ng painkillers kapag natapos tayo kumain.”

“That's you?” Tumango ako. “Naiwala ko 'to rati. Hindi ako nakapasok sa contest nu'n kasi nawala ang school ID which is very important. Bakit na sa 'yo 'to?” “I found it outside my school,” kunot-noong sagot nito. “Inaanod na ng tubig dahil malakas ang ulan. Nabura ang pangalan mo kasi hindi pa laminated ang ID. What kind of school who doesn't laminate their ID's?”

"Anong ginagawa n'yo d'yan?" May isang malaking boses na nagsalita at mabilis nitong nakuha ang atensyon ko, mga Guerrero! Napaatras ako dahil hindi ko sukat akalaing na mabilis silang makakarating dito sakay ang kanikanilang kabayo. Katulad din sila ng Guerrero ng mga taga-Rialacande pero sila ay may malagintong kulay ng mga s*****a at isang logo na ngayon ko lamang nakita.

~*~ Chapter1: Bump Car BREAKTIME nang makasama ni Yrannie Gregorio ang kanyang mga kaibigan na sina Wilma Santos, Edgar Pio, Aries Narro at Mark Adula. Kasalukuyan silang nagpaplano para sa next Hiking nilang magkakaibigan. Kapagkuwan ay nilabas niya ang kanyang listahan, at ang pangatlo nilang pupuntahan ay ang Laguna. "So, Laguna ang next. Agree kayo?" Panimula ni Wilma.

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...

Napa face palm si Grethel, “Hindi nyo ba pinaliwanag sa kanya?” Umiling si Rhei, “Si Dhirma ang nagbigay ng crest, akala ko ay siya na ang magpapaliwanag.”

mabilis na umiling ang katulong sa akin at hindi pa rin inaalis ang kanyang paningin sa babaeng nakayakap pa rin sa kanyang sarili. "Leave." Utos ko sa maid at agad naman itong tumalima. "Hey, what's your name?" I ask her at kahit sinabi na no'ng maid ang pangalan. Niya ay hindi pa rin ako naniniwala sa kanya. Napansin ko ang panginginig sa kanyang katawan habang mas sumiksik sa gilid ng pinto. "Anong pangalan mo?" I ask her again in Tagalog language dahil naisip ko baka hindi siya nakakaintindi ng English dahil naalala ko dati ngumingiti lamang siya sa tuwing tinatanong ko siya.

Kaya bitbit ang isang maliit na balutan na naglalaman ng ilang pirasong damit, kamote at inumin, pati na ang kaunting pera ay nilisan niya ang lugar. Sa loob ng dalawampung taon niyang nabubuhay sa mundo, pagod na siyang magtago, pagod na siyang tumakas. Pagod na siya sa mga kasinungalingan. . . At ngayon, buo na ang pasya niyang hanapin ang totoong kahulugan ng kanyang pangalan—Malaya.

dagdag pa nito Ilang beses na napalunok ang dalaga dahil sa narinig. Tumayo si Killian at mabilis na hinubad ang kanyang natitirang saplot at iniluwan nito ang galit na galit na p*********i na handang handa ng manakmal. Halos lumuwa ang mga mata ni Hailey dahil sa nakita. "T-that, that was h-huge," utal utal na salita ng dalaga na ikinatawa naman ni Killian