Korean Endearment Novels & Stories

tanong nito imbis na sagutin ang tanong niya. Napakamot na lamang siya sa kanyang pisngi. “Ah, eh, ano po kasi…” “Dapat may tawagan kayong dalawa. Katulad ng kung paano ka tawagin ng asawa mo. Ano nga tawag doon sa mga mag-asawa na may mga tawagan?” “Endearment po.” “Ganyan nga. Dapat tawagin mo ang iyong asawa sa endearment para naman mas sweet.”

sunod-sunod na tanong ni Amara sa kaniyang boyfriend/bodyguard. Naalala ni Hunter ang endearment ng kaniyang Mommy at Daddy! Talaga namang kinikilabutan siya sa dalawa sa tuwing maririnig niya ang kaniyang mga magulang na tinatawag ang isa't-isa sa endearment ng mga itong 'Palalabz'! Hindi niya maintindihan kung bakit ang kaniyang amang maton ay nasisikmura at feel na feel pa ang jologs na endearment ng mga ito!

Binitawan siya nito, at dumugtong pa, "Mamili ka na lang. Love? Baby? Babe? Honey? Darling?" Napangiwi siya sa mga binanggit nitong endearment. Halos hindi niya ma-imagine sa sarili niyang tinatawag niya sa mga endearment na iyon ang lalaki. Nangatwiran pa ito dahil sa reaction niya, "I'm not that romantic guy to think of a unique endearment. Look, I'm an anti romantic person here and my attention is more on my career." He shrugged.

tawag niya rito. "Yes, honey?" Napangiti siya. Simula nang magalit siya rito tungkol sa pagtawag niyo sa kaniya ng 'babe' ay iniba na nito ang endearment sa kaniya. Minsan ay honey o kaya ay love. And she really appreciates it. "Puwede ba tayong mag-dogstyle?" namumula ang mga pisngi na hiling niya rito.

Bakit may pa term of endearment ka na, Congressman? "W-why?" I asked. "Adi means "Blessing from the Lord" he looked at me intently. "We might have started at the wrong foot, but you and our child are the biggest blessing to me" I bit my lip to stop myself from being emotional again. "So, are you to us" I told him. "Don't cry, bawal kang ma stress" he held my face and kissed my lips that only lasted for a couple of seconds. "Hope that will change your mood"

Bagay silang magsama ng babaeng puro tili lang ang alam. "Love?" dinig kong ganong ni Spruce at bigla na lang natanggal ang menu book na nakatakip sa mukha ko. "May endearment kayong dalawa, tapos tayo wala?" napaupo siya sa kaharap kong upuan at matalim akong tinitigan. "I want you to think of an endearment better than love." Wtf! Paanong naging endearment ang katagang loveteam?

‘Baka isa sa mga empleyado nina Haniel si manong,’ sa isip-isip nya. Ngumiti rin ito sa kanya at binati sya, “Annyeonghaseyo, jeoneun Kim Ralpeu Ibnida. Hangug-e osin geos-eul hwan-yeonghabnida (Hello, I’am Ralph. Welcome to Korea.)” Napamaang ang labi ni Glayscent sa narinig dahil wala s’yang ibang naintindihan kundi ang salitang annyeonghaseyo na lagi n’yang naririnig sa mga kdrama na napapanuod nya.

Dumako ang tingin ko sa harap at napaawang ang labi. Sariwon Korean Barbecue Basa ko sa korean restaurant's name. Bakit kaya may korean restaurant ang kaibigan ni Thruv? Adik din ba siya sa kdrama o kpop? "Thav." "Yes, my love." "Nasa BGC ba tayo?" tanong ko habang hindi inalis ang tingin sa harapan. "Yes, my love." rinig kong sagot sa kanya.

Ngumisi naman siya at binitawan ang aking pisngi. “That’s endearment, I really love to hear that, every time you call me that.” Aniya habang tinalikuran ako at bumalik sa lamisa. ‘Ano raw ang sinabi niya? love? Ni minsan nga noon. Hindi niya ako kayang tawagin sa endearment na ‘yon? ‘wag ako Isaiah.. dahil hindi mo na mabibilog ang ulo ko katulad noon. Hindi na ako nababaliw sa ‘yo ngayon Isaiah, at higit sa lahat hinding-hindi na ako mahuhulog pang muli sa ‘yo.’

“See you when I see you, frenny.” “Frenny?” Kumunot ang kanyang noo rito. “What the hell is that?” “It’s an endearment.” Mahina itong natawa. “I’ll be calling you that from now on.” Halos magsalubong na ang kilay niya sa narinig habang nakatingin kay Gavin.