Korean Endearment Novels & Stories

Korean Language Neukkimi ojanha tteolligo itjanha Eonjekkaji nunchiman bol geoni Ne mameul malhaebwa ttancheong piuji mallan mariya Ne mam ganeun geudaero jigeum nae soneul jaba Eoseo nae soneul jaba Huminga na lang ako iba ang boses ng babaeng kumakanta sa pandinig ko. Eotteokhae.... (Jeogi meolli georeoonda)

Tinignan ni ate Elle ang boyfriend ko at hindi na ito nagsalita. "Yes, hello, Mrs.?" sabi niya sa ate Elle ko. Sinabihan ni ate Elle na huwag maging formal ang pag-tawag sa kanya dahil, boyfriend siya ng bunsong kapatid. "Call me, ate Elle or noona in korean, I'm not sure." sagot ni ate Elle sa kanya napalingon naman ako sa kanya. "Ta shi shei? Mommy haishi ayi?" pagtatanong ng pamangkin ko para akong may alien na kamag-anak minsan kapag kasama ko sila dumagdag pa ang boyfriend ko na koreano.

(Did you know that the members of the cheerleader squad are beautiful, my dripping saliva for them! "Neo yeoja chingu eodiss-eo? geunyeoegebogo halge, hei! dangsin-eun delyeogassseubnida!" biro ni Kim sa kanya marunong na siya magsalita ng korean dahil sa aming mga kaibigan niya. (Where is your girlfriend? I will report you to her, hey! You are taken!)

Parang si Gavin mismo. "Suyo. Like, call him with an endearment. Hug him, yung ganun ba?" She answered. Mas lalo akong napaisip sa sinagot nya. Ano naman ba ang endearment na yun? I know baby, sweetie, darling, honey are endearments, pero alin ba dapat dun ang gamitin ko? "Kung ako sayo gagawin ko yun para magkaayos agad kami ng asawa ko." She added kaya napabuntong hininga nalang ako.

pareho lang naman ang meaning noon at ganun din ang impact pagtinatawag siya ng lalaki gamit ang mga sweet endearment. "Goodmorning din, kumain ka na din at pakisabay na din ang mga bata aayusin ko lang 'to." Tumango naman agad ito at kinuha si Kianma sa kuna na tahimik na nakamasid sa kanila. "King...." tawag niya sa lalaki. Lumingon ito sa kanya "Bakit?" "Ahmm, mas mabuti siguro kung mauna muna kami nila Kianna at Valliere para hindi naman mashock pamilya ko," nakangiwing saad niya.

"I love you. Sana hindi ka na galit, ah?" Umiling-iling ako. I extended my arms para tugunan ang yakap niya. "Satisfied pa rin naman ako, sweetheart." Finally, nagawa ko rin siyang tawagin sa endearment na madalas niyang gamitin sa akin."I love you too..." Lalong lumapad at sumigla ang ngiti at awra ni Jass. "Talaga? Buti naman-" He kissed and kissed me again. Inawat ko siya.

anito at biglang humina ang boses sa huling sinabi. “Of course it's big deal ako lang ang tumatawag sa 'yo, non..” “Exactly! Hinayaan kitang tawagin ako sa endearment na 'yan, so ang lagay pag ako hindi pwede?” “But you calling me that makes me wanna think na gusto mo rin ako..!” medyo napalakas ang pagkakasabi niya dahil narin sa namumuong tensiyon sakanilang dalawa. Hindi masamang tensiyon kundi isang nakakaliting tensyon sa palagay niya. “Gets mo? Kaya wag mo kong matawag tawag na bebe loves baka isipin ko like mo rin ako..”

“See you when I see you, frenny.” “Frenny?” Kumunot ang kanyang noo rito. “What the hell is that?” “It’s an endearment.” Mahina itong natawa. “I’ll be calling you that from now on.” Halos magsalubong na ang kilay niya sa narinig habang nakatingin kay Gavin.

“’Yan na lang lagi mong suotin.” Napangiti ako, bahagyang nagtaas ng kilay. “Hmm… puwede rin,” bulong ko. “Para kakandong na lang ako sa’yo kapag gusto mo.” Lumingon siya, may bahagyang ngisi sa labi at matalim na tingin. “I like that idea, baby,” sabi niya, malalim ang boses. Namula ako. Ayan na naman siya—’yung endearment na lagi niyang ginagamit kapag gusto niyang makita akong namumula.

mahina ang pagkakasabi nito pero may diin ang bawat salita. “Ganoon talaga kapag mag-asawa. Ang Mommy at Daddy ko, mahal ang tawagan nila. Ano ba ang inaayaw mo? Endearment iyon para sa taong mahal mo, bakit ano ba ang itinatawag ng boyfriend mo sa’yo?” mataktikang tanong niya kay Samarra.