Lambing Message Novels & Stories

lambing niyang tanong. " H-hindi na gaano, tulad kanina," hingal kong sabi. "Try to relax yourself, youre squeezing my d*ck so much, love." Parang umulan ng alitaptap sa paligid sa uri ng tinawag niya sa akin at uri ng lambing ng boses niya. Kanina nga timawag niya akong baby ngayon naman tinawag niya akong love. Pakiramdam ko nga, nasasaktan ko siya. Nakikita kong nahihirapan siya sa akin.

Hinawakan niya muna ang dalawang kamay nito at saka impit na sumigaw habang nakapikit. “Confirmed, mama! Buntis nga si Luna!” Sumilay ang malapad na ngiti sa labi ni Vida. "Talaga ba, anak? Sinabi niya sa'yo?” Sumeryoso ang mukha ni Livina at saka umiling. Napawi rin naman agad ang ngiti sa labi ng kaniyang ina. “Kung hindi niya sinabi, paano ko na confirmed? Umayos ka nga, Liv. Pamali-mali ka naman ng balita eh," iritang sambit ni Vida.

lambing niya dito, sabay muling pinaglakbay ang labi sa leeg ng dalaga. Nang tila naroon na ang paghinahon nito ay dahan-dahan niya ng sinimulan ang paglabas masok ng sarili, kasabay ng paghaplos at pagsunggab sa dibdib nito. Ilang minutong parang baliw si Lucy na hindi malaman kung saan ilalagay ang mga kamay, panaka-naka ang yakap nito at sabunot sa kanya habang napapaliyad.

bigla kong nasambit. Ang laman pa naman ng message ay ito: "Hoy, lalaki! Ikaw na lalaki ka talaga ha! Alam mo bang nabuntis mo ako ha? Isang beses lang pero nabuo. May nabuo! Harapin mo ang responsibilities mo sa amin ng anak mo! Kailangan mo itong panagutan dahil itatakwil ako ni daddy pati na rin ang anak mo, gusto mo ba iyon ha?!"

lambing ni Jane, sabay tulak-tulak pa sa kanya papuntang CR. Pagpasok sa banyo, nanginginig ang mga kamay ni Isabella habang binubuksan ang test kit. Para siyang nasa loob ng isang kulungan, nakulong sa kaba’t takot. Bawat segundo na lumilipas ay parang oras na mabigat ang bawat tik-tak.

lambing kong sabi rito. Paglabas nga namin sa Hospital ay dumiretso na kami sa restaurant kasama ang mga kaibigan namin ni Franz. Ako naman imbes na kiligin sa pinapakitang pag aalaga sa akin ni Franz ay kabaliktaran dahil na bu-buwesit ako sa sobrang pagka over acting ni Franz. Halos ayaw niya na akong pagalawin ultimo sa pagkain ay nakaalalay like hello, buntis ako pero hindi baldado. Siguro naninibago lang din ako dahil hindi ako sanay na inaalagaan ako.

lambing niya ngunit hindi parin siya nito kinikibo. Nag simula itong mag maneho nang hindi sila nag kikibuan. "Tell me joy, What's happened?" basag ng kaibigan sa katahimikan. "Huh, what do you mean?" takang tanong niya. "I know you joy, Hindi ka basta basta umaalis ng hindi ako sinasabihan. Kung gusto munang umuwi or lasing kana hinahatak mo nako pauwi kahit may mga kalandian pako saka hindi ka natutulog sa bar" seryosong ani ng kaibigan.

Siguro dahil sa pag-alam na siya ay buntis, may kakaibang pakiramdam siyang tumatagal sa kanyang katawan—isang pakiramdam ng pag-aalaga, ng pagiging grounded. Pag may anak na siya, sigurado siyang magiging mas maingat at mas masaya. Ang mga librong binili niya ay hindi puwedeng ipadala sa kanilang bahay, kaya pinili niyang ipadala ito kay Liddy. Pinadalhan niya ng mensahe si Liddy upang ipaalala ito sa kanya. Sumagot si Liddy, "I know! I’ll wait for it, and when I get it, I’ll check out what pregnant women can eat to stay healthy. I’ll make sure you and your baby are well taken care of."

lambing ni Briel sa anak upang iparamdam na hindi ito nag-iisa, “Saka kung may oras ka pa mamaya try mong humabol sa amin sa mansion para naman makita ka nila Mommy. Matagal-tagal na rin noong huli eh.” “Susubukan ko Mommy, pero hindi ako mangangako.” Hindi na rin nagtagal ang usapan nilang mag-ina at kapagdaka ay nagpaalam na rin ang Ginang. “Siya nga pala, ipinapasabi ni Piper na accept mo raw ang message niya sa’yo online. Mukhang hindi mo pa nakikita.” “Okay.” “Take care, Gabriano…”

Lumapit ako sa kanya at saka siya niyakap. “Our second baby is coming,” nanlalambing kong bulong. “Hmmm… I will love you and our growing family forever.” ---