Lambing Message Novels & Stories

puro init, lambing, at pagsasama lang. Ang saya lang. I’ve never felt this kind of happiness before. Ngayon ko lang tunay na naramdaman ang ligaya at kahulugan ng pagkakaroon ng pamilya. Excited akong gumising araw-araw, excited akong harapin ang bawat umaga para lang makabuo ng mga bagong alaala kasama sila. Akala ko, ganito na lang ang mangyayari—payapa, masaya, at ligtas habang-buhay.

Pag dating nila sa parking lot nag paalam na sila sa kanilang mga kaibigan. “Sana makapag pahinga ka agad pag-uwi mo. Magkita ulit tayo kapag may oras,” sabi ni Chriztle kay Arabella. “Oo naman, pag may libreng oras ulit tayo.” sagot ng babae. Nagpaalam na din si Gerald sa iba pa nilang kasama. “Mag-ingat kayo ha, lalo ka na Gerald. Buntis ang nakasakay sayo dahan-dahan lang sa pagmamaneho.” paalala ni Lhanze

Kung patuloy niyang gagawin ang kaniyang pagdila sa akin, sigurado na hindi na ako makatagal, lalabasan na ako. Tumingala siya sa akin, "Hhmn, you better relax, baby..I haven't even started the good part yet." Nakangiti niyang sabi na may kasamang lambing. Isang mapang-akit na ngiti ang iginawad niya sa akin bago siya bumalik sa basa kong perlas. And when he did, I have to bit my lips para hindi ako makasigaw sa sarap.

lambing na pagkausap n'ya kay Neo. Namamanhid na ang balikat n'ya at nanghihina na rin s'ya dahil siguro sa dami ng dugo na nawala sa kan'ya o dahil sa pagod sa pakikipaglaban. Kumawag naman ang anak at nakangiting tumingin sa kan'ya. Pumalakpak pa ito at gumawa ng mga bubbles gamit ang laway nito. "Ohhh! You're so cute buddy! Mommy wanted to carry you but I am full of blood sweetheart. Kaya kay papa Marcus ka lang muna ha. Mommy will see you later," paalam n'ya rito.

Kasabay ng pregnancy test ay ang nakasulat na mensahe: "Isang buwan na akong buntis, Lance. Ikaw ang ama." Nabitiwan ni Lance ang sulat, at ang mundo niya ay tila natigil sa isang iglap. Hindi niya alam kung anong mararamdaman—galit, pagkagulat, o saya? Naghalo ang lahat ng emosyon sa kanyang puso.

Levi hugged me from behind, resting his chin on my shoulder blades, his signature lambing. "What are you doing?" He asked, caressing my tummy. Medyo nakasanayan ko nang ginagawa niya iyon kaya hinayaan ko na. "Ang hirap pala magpasunod ng kambing. China-challenge nila pasensya ko." Pagsusumbong ko rito. Levi giggled, mas lalong naningkit ang mga mata nito. "Maaga pa. Nagising ka dahil sa ingay?" Umiling siya sa akin pagharap ko.

Nagkulong ako sa kwarto ko para basahin ang iba niyang mga mensahe sa akin. Nag-scroll ako pataas para hanapin ang una niyang mensahe. Parang tinutusok ng karayom ang puso ko nang nakita ito. "Day 1. I survived." His first message was sent one month ago when I gave birth to Kalix. Mag-iisang taon din. "Day 7. I missed you."

maang ko pa dahil baka naman nagkakamali lang ako ng dinig. "Kambal po ang magiging anak ninyo, misis. Yes, hindi po kayo nagkakamali ng dinig. May dalawang buhay pong pausbong pa lang sa loob ng bahay-bata ninyo. Congratulations po. Five weeks and 2 days na po sila."

lambing nitong bulong sa kanya habang pinapaikot na ang kamay sa kanyang tiyan. Nanlaki na lang ang mata niya sa sinabi ng lalake, hindi niya napigilan ang kung anong panginginig ng kanyang kalaman dulo’t ng kung anong humaplos sa kanyang puso nang marinig iyon.

Nakita niyang abala ito sa pagbubuklat ng photo album ni Kyros. “Nahirapan ka ba magbuntis sa anak natin?” pagkuwan ay natanong ng lalaki. “Noong first trimester lang,” maiksi niyang sagot. “Dito mo ba siya pinanganak?” tanong ulit ni Marco. Tipid na tango lang ang isinagot niya sa lalaki. “Masakit?” “Masakit noong labor pero kinaya ko naman ang normal delivery,” sagot ni Kara.