Lambing Message Novels & Stories

Huminga ako nang malalim, pilit pinapakiramdaman ang sarili ko. “Malapit na tayong bumaba, Mam,” mahinang sabi ni Lander habang inaabot sa akin ang coat ko. “Handa ka na ba?” Ngumiti ako nang bahagya habang inaayos ang sarili. “Wala nang atrasan, Lander. Simula na ‘to.” Hinawakan ko ang tiyan ko at muling bumulong sa aking anak. “Baby, welcome to our new life.”

Hanggang sa nag iwan na lang ako ng text message sa kanya para sabihin ang balita tungkol sa pagbubuntis ng best friend ko. "I don't know if you'll be able to read this but if you'll do, thanks. Gusto ko lang ipaalam sa iyo ang kalagayan ni Tine. She's still waiting for you, Damien. And also... she's carrying your baby. Kanina lang namin nalaman. I called for you to know that her pregnancy isn't that good. Kung makakatulong ka, please do help us." saad ko sa mensahe.

Wala akong balak magmensahe sa kaniya, hindi ko rin dapat ipag-alala na baka kung ano na ang isipin niya dahil itong kapatid ko dito alam kong nagre-report rin naman sa kaniya. Hindi ko naman agad pinakinggan ang voice message dahil medyo mahaba 'yon. Nasa 1 minute. Pero ang mga mensahe niya ay medyo kalmado na at hindi tulad ng kagabi, siguro kasi nabanggit nga nitong si Caitlin na nakausap rin siya nito baka ininform na mabuti lang ang lagay ko. Kasi kaya lang naman rin ganito na ka-OA si Luther, nag-times 10 ay dahil nga buntis na ako.

Lambingin ko kaya. "Bebe, huwag kanang magalit. Let's spend time together. Baka puntahan ako dito nila Dad eh. Hindi na naman tayo magkikita. Huh! Bati na tayo Bebe." Lambing ko at nilapitan siya and sit on his lap. Dinig ko mahina niyang buntonghininga. "Okay, I'm sorry Bebe." Niyakap niya ako at tumingala sa akin.

“Ha?” “Kasi po, mommy. Daddy also want some lambing.” Nakangiti na sabi niya sa akin. “Marami namang naglalambing sa kanya. Noong nakaraan ng nandoon siya sa babae niya.” Nakasimangot na sabi ko. “Narinig mo ‘yon, daddy. Nagseselos po si mommy, hahaha!” “Baby!” “Joke lang po.”

May lambing at pasensya sa kilos niya. Sabay-sabay silang umupo sa mesa. “Happy birthday!” sabay-sabay nilang sabi habang nagtataas ng baso. Sa labas ng bintana, tahimik ang gabi sa Laguna. Malayo sa ingay ng Maynila. Pagkatapos matulog ni Neriah, magkatabi sina Naomi at Cormac sa recliner. “Sampung taon na si Yda,” sabi ni Cormac habang tinitingnan ang aso.

--- "Sometimes suffering teaches people how to care." --- --- Tahimik siya. --- At alam kong narinig niya. --- --- Biglang nag-alert ang system. --- EDEN HAS DETECTED ECLIPSE USER --- EDEN RESPONSE: ACTIVATION --- --- Napatingin kami sa screen. --- May lumabas na bagong mensahe. --- Hindi galing sa system. --- Galing sa Eden. --- --- "CRIZALIAH LEIGH RAVENCREST."

sagot ni Knight sa akin. Bago pa ako maka sagot narinig ko ang parating na sasakyan sa likod ko kaya ng lumingon ako alam ko na sila ito, ang mag kakapatid na Lambrix. “Pumunta ako dahil may meeting daw sabi ni Kohen sa text message.” Pag kausap ko kay Knight at Mordred. “Ikaw bakit ba palagi naka tago ‘yang mukha mo?” Malditang tanong sa akin ng ikalawa sa Lambrix sister.

"Mr. Montero, anytime now, kailangan na nating ihanda siya. Fully dilated na po." Bigla akong napatayo. Kinabahan pero mas nangingibabaw ang excitement. Hinaplos ko ang buhok ni Jasmine. "Love... Gising na. Darating na sina baby." Dahan-dahan siyang dumilat, at kahit halata ang pagod, may ngiti sa kanyang labi. "Kaya ko 'to, Jacob... Para sa kanila."

Tumango ako. "May magandang balita ako sa'yo!" ani ko habang titig na titig sa kaniya. Ngumiti si Luke. "Ano yun, baby?" tanong niya. Mas lalong lumapad ang pagkakangiti ko. "Baka buntis ako! Syempre hindi pa naman tayo sigurado eh, kaya baka." ani ko at natawa. "Mauna na ako, tutal nandito ka naman na Luke. Congratulations sa inyo." ani inay at tinapik sa balikat si Luke ng makalapit samin.