Landas Novels & Stories

"Hala tingnan niyo ang buwan! Kulay pula!" "Di ba ito yung tinatawag nilang eclipse?" "Oo ito yun." "Hoy wag mo daw ituro ang buwan mapuputol daliri mo!" "Sira! Bahaghari yun!" Dinig kong kaguluhan sa labas. Di ko na rin napigilan ang sarili ko na tingnan sa labas ang nagaapoy na pulang buwan. This is not a fantasy novel. Disclaimer: Ang Tierra del Fuego ay hinango ko mula sa isang bansa sa latin america. Totoo ang Tierra del Fuego, wala nga lang sa Pilipinas.

Mga alias lang. “Lot acquisition confirmed.” “Secure transport successful.” “Awaiting valuation.” Parang tumigil ang mundo. “Lot?” bulong ko. “Human assets are often referred to as ‘lots’,” sabi ni Adrian nang malamig. Hindi ako makahinga. “May region tag ba?” tanong ni Eli. “Oo.” Pinindot niya ang isang filter. Lumabas ang code. SEA-PH. Southeast Asia – Philippines.

Pagdating ko, agad akong tumayo at dumiretso sa isang private box. Sa oras na iyon, naabutan ko ang dalawang lalaking naka-suit at leather shoes, na parehong may dignidad at karangyaan, ang nakaupo na sa loob. Ang isa ay nasa edad 30, may mababaw na peklat sa sulok ng mata at mukhang matigas. Siya si Lander na may kapit ng Cebu. Ang isa naman ay medyo bata pa, naka-white suit, floral shirt, at inayos nang mabuti ang buhok gamit ang hairspray. Si Miller ang bunso sa pamilya Mondragon na may kapit sa buong Mindanao region. Pagkapasok ko sa silid na iyon, iniabot ni Joey ang dalawang malaking pulang sobre sa kanila. Kinuha nila ang mga sobre, at binuksan ito, ngunit walang laman.

Chapter 34: Bagong Horizon Ang tagumpay ng kaniyang unang proyekto sa Bonifacio Global City ay nagbukas ng isang malawak at bagong horizon para sa karera ni Lauren. Sa loob ng sumunod na dalawang buwan, ang The Fluid Boundary pavilion ay naging tampok sa iba't ibang architectural reviews at local television features. Dahil dito, ang mga senior partners ng Mendoza & Partners ay nagpasya na itinalaga si Lauren sa isang mas malaking responsibilidad: ang bidding para sa isang prestihiyosong international joint-venture complex sa baybayin ng Manila Bay.

Kabanata 15 A RUSH OF EXCITEMENT was running through her the moment her feet touched at the tarmac at Phuket International Airport. Dala lamang ang isang Osprey Porter backpack ay bumiyahe ang dise-otso anyos na si Sheeva mula Skopje, North Macedonia patungong Phuket, Thailand upang bisitahin ang matalik n’yang kaibigan at kababata noon sa Paco, Manila na si Suzannah o nakasanayan n’yang tinatawag sa palayaw na Swannie.

Hindi ko mahanap ang eksaktong deskripsyon sa nararamdaman ko ngayon. Kapagkuwan ay naramdaman ko ang marahan na pagdampi mula sa aking kanang balikat patungo sa kaliwa, hanggang sa aking ulo. At mayroon siyang winika. "Ako, si Carolina Varrella Vastrade, ang Reyna sa Kaharian ng Asyreum, sa Imperyo ng Boris Horatia ay binabasbasan si Yonahara Ygrid. Bilang tagapagmana ng Luna Peristera."

Kung nalaman ni Hector na bumili siya ng mercury sa halagang labing-limang dolyar, sinong makakaalam kung anong mararamdaman niya? Habang patuloy na nag-uusap sina Harvey at Tyson, nagpatuloy ang auction. Gayunpaman, walang nakapukaw sa mga mata ng mga tao. Hindi nagtagal, lumitaw na rin sa wakas ang huling bagay. Nagpakita ng isang video ang magandang auctioneer at nagpatuloy sa introduksyon niya. "Ang Land H ay nasa loob ng Lujiazui ng Mordu at sakop nito ang isang libong acre ng espasyo. Ito ang nag-iisang bakanteng lupa sa Mordu Beach sa kasalukuyan."

Pakiramdam niya ay isa muli siyang teenager na susubok lumabas sa comfort zone sa pinakaunang pagkakataon. The place's name is 'Isla Amore de Esperanza'. It is found somewhere in Visayas. At dahil nga 'exclusive' at 'isolated' ang nasabing area ay hindi pinapayagan ang pag-landing ng kahit ano'ng uri ng sasakyang panghimpapawid. Meaning, ang tanging paraan lang para makapunta sa islang iyon ay ang pagsakay sa mga sasakyang pangtubig gaya ng bangka o yate.

Malakas na hiyawan ng mga paslit at maingay na busina ng sasakyan. "Nasa bayan na ba talaga ako?" Nilingon niya panandalian ang pinanggalingan. Mga punong kahoy at damo na lang ang natatanaw niya. May ilang bakuran na rin siyang nadaanan, pero lahat iyon ay private property kaya tanging ligaw na damo lang din ang laman. Huminga siya nang malalim. Inihakbang ang mga paa, kasabay ang malakas na pagkabog ng dibdib.

That’s why Franco lend me his sunglasses. Mabilis akong sumunod sa kanya. Maingat naman niya akong inalalayan pasakay ng jet ski. Makalipas lamang ang ilang sandal ay naroroon na kami sa isla nito. Ngayon ko lang napagmasdang maigi ang isla. Marami ring puno ng niyog at saging sa paligid. May mangga rin na parang itinanim lang sadya doon. Marami ding ligaw na bulaklak na nakakaaliw pagmasdan. And what really caught my attention was the mini waterfalls na napakalinis ng tubig! Parang kaysarap doong magtampisaw.