Laura Monologue Novels & Stories

If I am in a survival game, using only the mind to solve every quest, paniguradong matagal na akong nasa ilalim ng lupa, mag-isa at walang buhay. "Pasok ka anak," si manang. May hawak itong mangkok ng sabaw. "Nagluto nga pala ako ng gulay para sayo," pasimple niyang tinitigan ang aking tiyan. "Sorry, pero inunahan na kitang sabihin kay mama," pabulong na sabi ni Laura. "Wow, excited masyado?" "Ang tagal mo kasi," napakamot siya ng batok.

"Hindi niya ako nirespeto, hindi kahit isang araw." "Magkaiba ang mundo niyong dalawa. Naiintindihan ko kung ganoon siya makaasta sa'yo," sinabu ni Laura. "Kalimutan mo na ang nakaraan. Ituon mo lang ang pansin mo ngayon at kung ano siya sa pagdating ng panahon..."