Leandro V Locsin Novels & Stories

C5 ALIPIN “T-tao Senyorito eh,” Napatingin naman ako sa tinuro niya at nakita ang isang model sa magazine na kanyang hawak. “Ito, ano ‘to?” Turo ko naman sa isang kotse na nasa tabi nang lalaki. Tinititigan niya naman ito habang napapakamot sa kanyang ulo.

Leon Pendilton. Nakaupo si Don Leon sa kaniyang egg chair kung saan kitang-kita niya ang ganda ng paligid. Umiinom siya ng tsa-a habang nagbabasa ng newspaper. Front pages nito ang larawan ni Lance Javier na karga ang duguang babae palabas ng mall. Binasa niya ang balita. Kumunot ang noo niya ng marinig ang ingay sa ibaba. “Señior-Dad!”

Ang kaniyang buhok ay bahagyang magulo, ang kaniyang itim na dress shirt ay nakabukas ang unang tatlong butones, at ang kaniyang kanang palad—na bumaon ang sariling mga kuko kagabi sa tindi ng galit at selos. Ngunit sa kabila ng kaniyang pisikal na anyo, ang kaniyang aura ay nakakamatay. “The Lutos Syndicate is moving their primary ammunitions through the southern docks,” malamig at mabilis na pahayag ni Leonrei, ang boses ay mababa at nagbabanta habang nakatitig sa digital map. “My men intercepted their supply lines in Manila at exactly 0400 hours. If we strike Sector 7 tonight, we cripple their ground forces.”

“Hello po, I’m Adrian. Friend ni Isobel. Just came back from the States.” Tahimik lang si Leandro, hindi tinanggap ang kamay agad. Saglit niya itong tinitigan—matangkad, well-dressed, at halatang may confidence na hindi madaling talunin. Sa huli’y tinanggap ni Leandro ang handshake, pero mahigpit. “Professor Leandro Salazar,” tipid na pakilala niya. “Nice to meet you.”

Napipilitan namang umupo si Leonidas sa tapat ni Lewis, at tumabi sa kaniya si Luciano na halatang wala sa kasalukuyang pangyayari ang isip. Umupo naman sa dulong bahagi si Don Leandro, malapit sa mga anak. Sa kabilang dulo naman ay si Donya Cielo at siya ang nakatalikod kung sakaling may palapit sa kanila. "Let me remind all of you," salitang napatingin si Don Leandro kay Leonidas at Leopoldo, "lalo na kayong dalawa, to just zip your mouth, kung wala kayong sasabihing maganda. Huwag niyo akong ipapahiya sa amigo ko!"

"If I ever see you within a five-meter radius of my woman again, you can pack your bags and leave the architectural industry forever. Do I make myself clear?" Namutla si Leandro. Alam niyang hindi nagbibiro ang bilyonaryo. Tumango ito nang mabilis. "Clear, Sir Lucas. Excuse me." Agad na naglakad palayo si Leandro, hindi na naglakas-loob na lumingon pa pabalik.

Napansin ni Leandro yung kawalan ng emosyon sa mukha ni Yohan, at hindi niya maintindihan kung bakit, pero may sumundot na guilt sa dibdib niya. Huminto siya sandali, lowered his voice and said "Kung ganun, ano ba gusto mo?" Bahagyang tinaas ni Yohan ang isang kilay. "Putulin ang kamay ni Chase, quits na tayo." "Hindi puwede!" mabilis na sagot ni Leandro, hindi na nag-isip pa. Kahit ano pa ang nangyari, hindi niya hahayaang maging baldado ang anak niya, lalo na para lang sa isang insignificant woman.

” “Then if I ever na ma control ko ang kapangyarihan ko na sinasabi mo even my visions can be use properly.” “Yes, pero sa ngayon gusto kong mag focus ka muna sa isang `to.” ipinakita nito ang picture ng lalaki sa mga panaginip niya. He is Leandro Toledo and as far as I know ay wala siyang kinalaman sa mundo natin which mayroon lang siyang kinalaman tiungkol sa`yo at kung ano `yon, Iyon dapat ang malaman mo.”

wika ni Carlos Si Leandro, naguguluhan, ay inilagay ang braso niya sa balikat ni Carlos at curious na nagtanong, "Did you two invest secretly behind my back? How many billions? I’ll add more." sabi ni Leandro "Get lost!" Hindi na maintindihan ni Carlos si Jasper. Ang nararamdaman niya para sa senior ni Luna maaari ba itong isang matagal nang plano? Huminga nang malalim si Leandro, "I really need to find an opportunity to check out our sister in law!" wika ni Leandro Nang tingnan ang paunti unting nagiging pamilyar na tanawin, walang malay na humigpit ang hawak ni Zoey sa manibela,

Napatigil naman ako dahil biglang lumingon sa akin si Luciana para taasan ako ng kilay na para bang sinasabi niya na wala akong karapatan na tignan ang fiance niya kaya naman napailing na lang ako at napailing bago tuluyang mag-iwas nang tingin sa kaniya. Dahan-dahan naglakad si Leandro papunta sa stage. Matikas ang tingkad niya at makikita mo ang pagiging elegante at confident sa sarili niya, at ang bawat hakbang niya ay parang sinusukat ang buong mundo. Tipid lang siyang nagb-bow sa mga taong bumabati sa kaniya habang dumadaan siya.