Legends Rewritten Codes Novels & Stories

Biglang mura ni Michale habang nakatitig ito sa cellphone niya. "Tangina kayo! Mamatay kayoooo!" sigaw nito. Napalapit at napatingin kami sa celphone niya. Takte! Mobile legends. Sinapul namin siya nang tag-iisang batok kaya napakamot ito sa ulo sabay sabi ng cellphone niya na, "Defeat!"

sagot niya at muling niyakap ako nang mahigpit. Sa gabing iyon, sa kabila ng pangamba, naramdaman ko... na tama ang desisyon ko. Dahil kahit anong mangyari, kakampi ko siya. At sama-sama naming haharapin ang kahit anong pagsubok. "I want to tell you something, love..." sabi ni Lego na ikinatigil ko. "Ano 'yon?" "After natin ma-meet Mama mo. Pupunta tayo sa amin, to meet my Mom..." sagot niya na nagpahinto sa akin. "I want to introduce you and Calis to my mom."

Lahat nakalaan para ma-counter ang kahit anong unexpected variable. Ang lungsod ay kumikislap sa ilalim nila, tahimik ngunit puno ng panganib. Sa bawat anino, may lihim na nagmamasid. Ngunit sina Lena at Adrian ay handa—kontrolado nila ang laro, handang mag-adapt, at handang labanan kahit anong banta. Ang laban ay nagsisimula, at bawat hakbang, bawat strike, ay magtatakda ng tempo para sa mas mapanganib, mas matalino, at mas nakaka-excite na adventure na naghihintay sa kanila.

Lucero ang suot niyang relong pambisig bago muling ibinalik ang tingin sa restaurant na nasa hindi kalayuan. "Remember, you only have fifteen minutes to do what has to be done." ani ni Mr. Lucero bago yumukod sa compartment. Binukusan niya iyon at mula roon ay dinukot ang isang maliit na bote. "The security camera will restart after fifteen minutes so you need to hurry. Now, take this," patuloy niya at inabot kay Andrea ang maliit na baril.

Tinanggal niya ang suot na cat eye sunglasses, bago tumingin sa hawak nitong smartphone at muling binasa ang palitan nila ng text ng kaniyang nobyo. Message: Babe Once your airplane lands in NAIA, head immediately to room number 21. I miss you so much, baby. See you soon. *Received Napangiti na lang si Kila sa text ng nobyo. Sabik na siyang makita muli ang nobyo pagkatapos ng isang buwan nilang pagtitiis na magkalayo. Kung hindi siguro kinailangan ng kaniyang kapatid na babae ng makakasama matapos nitong ma-CS ay baka natuloy na ang plano nila na mag-travel papunta sa Bali, Indonesia. Kung bakit ba naman kasi nagkataon pa na naka-duty ang militar nitong asawa.

Kaya binuksan niya ang pinasa sa kanya na link at nakita niya ang mga taong nagdi-discuss tungkol sa game na nilaro nila. 'Talaga? Ang Red Greek Game from an LM company whose source code was stolen today!' 'Oh my god, nakaka-excite naman! Hindi niyo ba alam na matapos ang larong 'yun ay minodified agad tapos nagkakagulo na pati sa ibang bansa.' Natahimik naman si Lucien habang binabasa ang mga comments.

“Binura na namin ang lahat.” “Binura ang files, oo,” sabi ng Synthesis. “Pero ang legend ay nandito pa. Hangga’t buhay kayo, may simbolo ang rebelyon. At hangga’t may simbolo, hindi magkakaroon ng perpektong kontrol. Ang inagurasyong ito? Hindi ito pagdiriwang ng transparency. Ito ay ang inyong final log-out.”

"Legacy? Akala ko, ang legacy ay ang walang-hanggang yakap ni Mama?" "Hindi lang iyon, Mahal. Ang legacy ay ang connection. Basahin mo. At kapag naintindihan mo ang entry, i-email mo sa akin ang first word ng pangungusap na nagpapaliwanag kung bakit. Iyan ang ating secret code para sa Final Contract," utos ni Lia. "Kailangan kong malaman na ready ka sa buong Imperyo."

"The system is completely locked. I cannot access the global offshore accounts. The master server is actively blocking every single code." ​"Because I permanently rewrote the entire security infrastructure exactly ten minutes ago" malamig na sagot ni Heinrich. Itinutok niya ang baril sa direksyon ng sarili niyang kapatid. "Your master blueprint is completely useless now Heaven. And so are you. Ibinenta mo ang sarili mong dugo para sa wala."