Novel & Cerita Legends Stories In The Philippines

paliwanag ko sa kanya. "Sige, uuwi na nga…na miss ko rin ang mga magulang ko." napangiti ako sa sinabi niya. Hindi naman pala mahirap utuin ang kaibigan ko na ito. Alam niya ang buhay ko, sinabi ko sa kanya ang rason kung bakit ako napunta rito sa Hong Kong para magtrabaho kahit marami namang opportunity sa Pilipinas. Para pareho kami ni mama na makalimot sa nakaraan at baka babalik din kami kapag tanggap na namin ang pagkatao namin. Ngayon kasi…nagiging roller coaster ang buhay namin, lalo at kilalang tao ah nga Legaspi. Ang nangyari sa party ay malaking eskandalo na at marahil, may isa pa akong rason kung bakit ako lumayo talaga sa Pilipinas.

Hindi ko na binigyan ng chance si Phil na makapagsalita dahil baka sirain pa niya ang aking nabuong kuwento tungkol sa aming love story. Ang lakas naman ng tawa ni Lolo Fidel matapos marinig ang aking napakahabang kuwento. Hindi ito makapaniwala na ginawa nga ng kanyang apo ang mga sinabi ko. Kung naniniwala ba siya o hindi sa aking kuwento ay tanging siya lamang ang nakakaalam.

Ang inspirasyon ko rito ay ang Noli Me Tangere kung saan ang tema ay ang paglalaban sa kalayaan na ginawan ko ng kakaibang panlasa at nilagyan ko ng temang pantasya at supernatural upang kakagat sa mga mambabasa sa modernong panahon. Mangyayari ang kabuuan ng istorya sa Ilocandia, isang kathang-isip na lugar na maihahambing katulad sa rehiyon ng Ilocos ngayon, sa taong 1888 kung saan ang Pilipinas ay nasa ilalim pa nang pamumuno ng kahariang Espanya. Lalakabayin ng istorya ang mga lugar na sakop ng Ilocandia na may kanya-kanyang geographic differences katulad ng Sangrevida at Santa Barbara. Sa lahat-lahat, ang Sangrevida ang siyang pangunahing setting ng istorya dahil ito ang kapital ng Ilo

Dahan-dahan kong binuksan ang talaarawan at sinimulan naming basahin ito nang sabay, magkatabi, habang ang bawat salita ay tila patalim at kidlat na tumatagos sa aming mga kaluluwa at nagbubunyag ng katotohanang hindi namin kailanman inaasahan. Isinulat doon ang kwento ni Don Diego De Villa—isang lalaking mayaman, makapangyarihan, at kagalang-galang noong mga panahong iyon. Siya ay itinuturing na pinakadakila at pinakamatapat sa lahat ng mga ninuno namin. Isinulat niya ang tungkol sa pagbuo ng kasunduan ng apat na pamilya—ang kasunduan na naghati sa lupain, kapangyarihan, at kayamanan sa pagitan ng mga Riego, Rivas, Delos Santos, at Mercado. Ngunit habang nagbabasa kami, lalo kaming namamang

Pero magkaganoon man natuwa siyang nagiging komportable na si Phillian sa kaniya. He told stories about how he started as a fisherman, and how he met the people who were now working for him as they walked on the shore. Marami itong kwento tungkol sa karanasan nito sa laot, na minsan na raw itong napahamak dahil sa bagyo. Na nagkaroon daw ito ng maraming kaibigan, na naging mabuti ang buhay nito kahit wala ang tulong ng pamilya.

FEBRUARY 2024, PHILIPPINES "Seven billion people in the world. Seven continent. Seven-thousand-six-hundred-forty-one islands clustered into three major island groups: Luzon, the Visayas, and Mindanao. Sa dinami-rami kong nakakasalubong na tao sa kalsada bawat araw sa Manila, ikaw pa 'yong taong nakilala ko out of nowhere. Sa dinami-rami na taong tinulungan mo, ako 'yong ma-swerteng taong hindi mo lang basta tinulungan; iniligtas at inahon mo pa ako sa kahirapan. Binigyan ng liwanag ang madilim kong mundo, at binigyan nang pagkakataon na mahalin ako at mahalin kita."

“Talaga?” “Yup, in the Philippines. May batang tumulong sa akin noon na bumili ng kape rin sa isang stall sa Pinas, kaya…naalala kita sa kanya.” Kwento niya, “Am I madaldal?” Napakamot siya sa kanyang batok. Nakatingin lang ako sa kanya. May inaalala lang. Para kasing may ganyang eksena rin na nangyari sa akin noon. Pero baka hindi naman.

Nakita ko naman na masinsinang nakikinig sa mga k'wento ko si Ramier kaya pinagpatuloy ko na. "K'wento sa 'kin ni Lola,nag-migrate raw siya rito sa Pilipinas dahil na-ulila na siya ng mga yumao niyang magulang.Kaya 'yung Tito niya ang kumupkop sa kanya at pinalaki na lang siya rito sa Pilipinas imbes na sa France."

Ang digmaang Pilipino laban sa hukbo ng mga Hapon na nais manakop sa kanilang bansa. Katatapos pa lamang nilang magwagi sa naganap na pagsugod ng mga sundalong Hapon na nagtangkang pumasok sa lalawigan ng Leyte. Ngunit hindi nila hinayaang magtagumpay ang mga kaaway na makapasok sa lugar nila. Ipinaglaban nila ang kanilang lalawigan gamit ang kanilang mga armas at tapang ng loob. Sa mahigit na apat na oras nilang pakikipagbakbakan sa mga kaaway na sundalo ay nagawa rin nila mapaatras ang mga ito. Tuwang-tuwa sila kaya naman pagbalik nila sa kampo nila ay nagpakain siya ng maraming pagkain na hiningi niya mula sa pamilya niya sa bayan.

Natigil ako sa pag-iisip nang marinig ang sinabing iyon ni Trevor. Simula noong magkaisip siya ay ito ang unang beses na nagtanong siya tungkol dito. Natahimik ako dahil hindi ko alam ang isasagot. Hindi niya inalis ang mga mata niya sa akin. His eyes were curious and demanding. "Baby, he's in the Philippines," pagtatapat ko kaya nangunot ang noo niya na parang nag-iisip. "Philippines? Buradan uzak mi?" Philppines? Is it far from here?