Lemon Demon Novels & Stories

At ang ama ng batang ito… si Lucien. Hindi ko kayang ipaliwanag iyon. Hindi ko kayang ipakita ang katotohanan sa harap ng mansion na puno ng matang mapanuri—at lalaking tinitingnan pa rin ako ng may lihim na apoy sa mga mata.

Hahaha. “Thank you! HAHAHAHA. So, sasanib ka na ba sa akin o ako mismo ang bubulgar sa lihim mo?” [You’re demon…] “Yes I am… Bloody moon.”

Naupo ang kaniyang Ina sa kaniyang tabi. "Mom, I heard the High Priest visited before. Mayroon ba siyang sinabi sa inyo?" Luna looked at him confused. "Bakit mo iyan naitanong?" Trevor sighed. No one will help him if he will keep it himself. "Last night, I dreamed about meeting a demon. He is pale and his aura is dark. His eyes are scary." He start fidgeting his fingers. "I hear a lady begging someone to spare her life. She said she will do anything for them. The demon said a life for a life--"

Kahit alam kong may Miracle Berry, ang paraan ng pagsasalita niya ay parang hindi walang halong pagpapanggap. "Your turn, twin," lumingon sa akin si Damiel. Iniabot niya ang lemon sa akin. "Same question. Is he just a savior to you? O kung wala na ang utang ni Daddy, mas pipiliin mo pa ring gumising sa tabi ng lalaking 'to tuwing umaga?" Kinagat ko ang lemon. Kahit matamis ito dahil sa berry, naramdaman ko pa rin ang hapdi sa mga sugat sa labi ko dahil sa kaba kanina.

Ang buong akala ko, demons are bad. Pero mali ako, ang demonyo ay walang sunggay, matutulis na ngipin o pangit na mukha. Demons are wearing suits, neckties and have handsome faces. At isa sa kanila si Damon.

Julie, too, hung back from the group, her face impassive except for the slightest curl of her lip. Leopold’s attentions was suddenly captured by a flicker in the corner of his blind spot. Instinctively, he leapt back and to his left, capturing view two masked figures standing atop the awning at the rear of the courtyard. One was the same guy in the red jumpsuit and Oni mask from the other night—his claws were already out. The other wore a stark-white robes and a horrific mask in the visage of the hellish Shinigami—the soul consuming death demon in Japanese mythology.

Babatukan niya sila! 'Ano kayang pinag-uusapan nila?' Iyan ang tanong niya sa sarili dahil bigla na lamang humina ang boses ni Zachariel noong oras na lapitan nito si Lyle. Sa mga ganyan siya kinakabahan, e. Para kasing mayroong ibinubulong ang demonyo rito kay Lyle, kampon pa naman ni Satanas iyang si Zachariel. 'Sana naman, walang nasasabi na 'di maganda sina Leon?'

Because she was married to LIFE Dragunovv I. "My old friend, it's nice seeing you again. I'm furious that you're here! I'm outrage that you managed to went out in that thing!" Mala-demonyo niyang sabi habang naka-hawak sa balikat ni Sir Devon. A demon. That's all what I can say. The creepy smile plastered in his lips tells his viciousness. A formidable enemy. The very first LIFE Dragunovv is after our eyes. Alive. Aloisia is RIGHT! HE'S ALIVE!

"Para sa mga bago, gusto kong malaman niyo may apat na klase ang mga demon. Ang Varus, Segimerus, Flaxcala at higit sa lahat ang Aztecs." Palakad-lakad si master sa harapan habang nagsasalita at halos wala na akong marinig na ingay. Pero ang demon may apat na klasipikasiyon? Akala ko basta demon lang. Ngayon ko lang 'to nalaman. "Ang Varus, yun yung mga mermaid." "Master, demon yung mga mermaid? Akala ko ba mababait sila?" Napangiti lang si master at nagpatuloy sa pagsasalita.

Si Damien, o mas kilalang Demon, ang lalaking ‘to ang madalas noon pinag-uusapan ng daddy niya at kaibigan nito. Matikas ito ay halos kapareho ni Alexander. Maging ang paraan ng pagtitig, ang malamig na aura, parang may dalang unos kung pagmamasdan. “Alex, you’re here. Akala ko hindi pupunta at wala kang balak ipakilala ang asawa mo.” “Why would I? Na-bored ako sa bahay, Demon. As respect to your brother, sinama ko na ang asawa ko.”