Less Expectations Less Disappointments 소설 & 이야기

His mouth left hang open as I excuse myself in the table. It's really hard. It is really too hard to believe again. Mahirap sumugal ulit. Mahirap umasa ulit. Lahat naman tayo may kinatatakutan. When people become disappointed at some things they tend to ignore it when it comes back again. Mahirap na dahil baka madisappoint ka ulit. Na baka gaya ng una. O gaya ng pangalawa wala pa rin pala. Hindi pa rin pala. But we are trained to accept. We are trained to be patient. But sometimes patience makes us forget that we, ourselves needs to stop too. Tigilan na ang mga bagay na alam nating hindi makakabuti. Bagay na alam nating magiging pareho ang resulta.

“Hindi mo ba naisip na nabubuhay tayo sa dalawang magkaibang mundo? Dapat kang magpakasal sa isang kagalang-galang na taga-disenyo tulad ng iyong sarili o anak ng isang mayamang pamilya sa halip na walang katulad ko na nagmula sa isang karaniwang pamilya. Hindi ka man magsisi ngayon, natatakot ako na darating din ang araw sa huli. Hindi mo ba sinabi na ang isang relasyon na walang pagpapala ng iba ay hindi magiging maganda sa huli? Alam mo naman ang ugali ng mga magulang ko. Bagama't hindi na sila matigas ang ulo gaya ng dati, ang iyong ina... ay hindi pa rin ako magugustuhan. Sa tingin ko, ang aming kasalukuyang pagkakaibigan ay sapat na, tunay. I'd rather not hope for too much kasi mas mat

He added softly. I deeply sighed. Sa tingin ko alam ko na kung ito patutungo at mas mabuting tapusin ko na ang dapat tapusin. Too much pain, too much stress, and too much tears. Ayoko na! "Well, congratulations to the both of you. "I said and smiled bitterly. "Maging masaya sana kayo sa buhay niyo. Pareho ko kayong minahal at pinahalagahan sa paraang alam ko. Alam ko binigay ko ang lahat-lahat at akala ko sapat na iyon para hindi ninyo ako saktan.Sabi nga nila, don't expect the unexpected dahil sa bandang huli ikaw lang din ang masasaktan. I guess, tama nga sila."

Pagrereklamo niya pero natawa lang ako. "Musta naman sa bahay namin, 'di ba? Ang hirap talaga kapag mataas ang expectation sa'yo ng magulang mo tapos wala naman silang binibigay na motivation. Para bang isang blackout at nangangapa ka sa dilim na ikaw lang mag-isa para maghanap ng flashlight, tapos kapag nakuha mo na 'yong flashlight magiging tingin nila sa'yo ay may kuwenta ka na."

"Enough. A plan without assurance is senseless in terms of these things while possibilities may lead to disappointment." Nawala ang pagkakakunot ng noo ko sa sinabi n'ya at umayos ng tayo. Ilang beses akong huminga ng malalim bago muling sumagot. "But Mr. President, a possibility is a possibility. It doesn't always end up with disappointment." paliwanag ko. "But you have no assurance that it will not disappoint me and the people." Bahagya akong napatingin sa gilid bago bumaling sakan'ya ng naiinis. Ang hirap n'yang paliwanagan pero hindi ko rin naman matawag na makitid ang utak n'ya.

aniya bago nagpunta sa stage. I pursed my lips. Ayos lang naman ako kanina. Sadyang mas lalo lang akong kinabahan nang magbigay ng well wishes ang tatlo. Para kasing antaas ng expectation na kailangan kung abutin para lang hindi ma-disappoint ang tatlo. Nakaka-pressure.

Namutla rin ang kanyang gwapong mukha, at nanikip ang kanyang dibdib. Oo, siya nga pala ang may gustong mawala sa kanya ang kanyang asawa. Naalala pa niya ang sandaling pinilit niya itong pumirma ng divorce papers. Naalala rin niya ang malungot na pag-iyak nito. Ayaw pa nga siya nitong sukuan noon, pero bakit ngayon ay halos isuka na siya nito? "Pero salamat pa rin sa'yo. I went from disappointment to despair. Wala na akong expectations pa sa'yo, at wala na rin akong pakialam pa."

sunod-sunod na tanong ko. “No,” saad niya at umiling-iling pa. “Then why does it feel like hindi mo ako gustong kausapin?” I asked, feeling disappointed. Mahirap talagang umasa kasi madidismaya ka lang sa huli. Maybe, I should lower my expectations from him. “Sorry, I didn't mean it that way,” he said sabay napatungo. Fine! Naiinis pa rin ako kahit nag sorry na siya.

Kung anuman sa dalawa, sana’y sinabi ito sa kanya kung kailan maririnig niya nang walang pagdududa na galing iyon sa bibig nito mismo. “He should have told me personally…” Ngunit kailangan niya pang humiling nang sobra? Kulang pa ba ang mga ibinibigay sa kanya ng binata? “I won’t settle for less…” Ganoon na ang nangyari sa relasyon nila ni Duncan. Hindi na iyon mauulit sa pangalawang pagkakataon. “I’ll prepare for less expectations so I won’t be hurt more…”

Have you been in a situation where you want to fall in love with someone but you also refrain yourself from falling? Given the situation now, where cheating is normalised and settling with a no label relationship is okay, when people don’t look forward to getting married is something I’m scared to risk for. I don’t like spending time with someone that I wasn’t sure about. I always crave for progress, whether it's a career or love. I want something that I have to look forward to.