Less Expectations Less Disappointments Novels & Stories

kunot noong tanong ko. Umiling siya. "It's not important anymore Sol. Kagaya nang sinabi ko I expected too much from you. My expectations disappoint me so much." "Okay," mahina siyang natawa dahil sa naging sagot ko. "That's it. You got that attitude. Ang taas ng pride mo 'no? May gusto akong marinig sa'yo yet ayaw mong aminin—"

Bagay na hindi ko inasahang mangyayari kaagad sa araw na ito. Ang totoo ay wala sa mga nangyari ngayon ang inasahan kong mangyayari. Ilang araw kong pinlano ang araw na ito at inexpect ko na magiging maganda ang bunga ng paghahanda ko dahil nga pinlano at pinaghandaan ko ito ng mabuti. I expected this day to be one of the most memorable ones and I only visioned nothing but good things. Pero wala sa anumang inasahan ko ang natupad.

Disappointment is the result of expectation. Don't expect much from people, they might break your heart. Protect your heart from pain that they might cause you. Expecting less is the best you can do or rather, do not expect at all. We all experienced unequal treatment, and that's fine. Life is unfair to all, anyway. We couldn't please anyone to treat us with kindness like how we are to them. "Ma, nandito na kami," sigaw ni Ricci mula sa sala ng kanilang bahay.

Iniwasan kong umiyak sa harapan nila kasi I know I would disappoint them dahil hindi iyon ang itinuro nila sa akin. Sa gabi,kung kailan lihim akong umiiyak kailangan kong pigilan kasi hindi iyon ang Hinari na gusto nila.Hindi iyon ang anak na nais nila at kahit masakit ang katotohanan tinanggap ko.Pinilit kong baguhin ang sarili ko para lang mag-fit sa expectations nila. Stars are my witness even the moon is.They witnessed how many times I wished na sana...sana hindi na lang ako ang anak nila.

Or somewhat like gusto mong pumunta ng isla na mag isa at damdamin ang kapayapaan ng paligid na walang problemang iniisip? I always do. I always did. Ginagawa ko ito. Pero ano bang gagawin ko dapat? Sapagkat lahat ng mga bagay na nakapaligid sa akin na ayaw ko na balikan ay palagi pa rin lumalapit para isipin. Kailangan ko yata tumakbo ng milya milyang layo para lang umalis sa lugar ng puro laman ng toxic na mga pangyayari. O baka kailangan ko lang talagang suntukin na naman ang pader para tanging sakit sa kamay ko na lang ang aking iintindihin hindi ang sakit na kinikimkim. Anyway advice ko lang, the more expectation they had brings you more criticisms if you fail. So wag mo ipakitang magal

" Hayy naku! Kaya mo yan ikaw pa ba?" I hope I can handle it because I don't want to disappoint my parents, Mahirap din pala kapag mataas ang Expectations ng mga tao sayo dahil lagi silang umaasa na kaya mong gawin ang lahat. Palagi kang matatakot na mabigo mo sila, palagi mong iisipin yung gusto nila kaysa sa gusto mo. " kamusta naman kayo Nung CEO ng H&E?" Tanong ni Elle habang bakas ang ngisi sa labi niya.

Isang lungkot na hindi ko agad namalayan na nandoon na pala. Hindi naman ako umaasa kay Lance ng kahit na ano—at paulit-ulit kong sinasabi ’yon sa sarili ko. May kasunduan kami. Klaro. Malinaw. Sa amin lang ang katawan ng isa’t isa. Walang damdamin. Walang expectations. Pero sa loob-loob ko, umasa pa rin ako—kahit kaunti lang. Na kahit birthday greeting man lang. Na kahit simpleng “happy birthday”.

Don't expect too much because it will hurt you too much. Ako, inaamin kong nag-expect ako sa kanya. Noon pa man. Ang assuming ko nga, eh, subra. Nag-assume akong mahal niya ako, pakiramdam ko pinilit ko lang siya sa relasyon namin noon. Paano kung hindi ako nagpapansin? Paano kung hindi ako umamin? Paano kung tinantanan ko na talaga siya? Paano kung hindi ko nga siya nakilala? Mangyayari kaya ang lahat ng ito sa buhay ko? Kahit nasasaktan ako noon hanggang ngayon ay nagpapasalamat akong dumating siya sa buhay ko, umalis man siya pero may pumalit naman... Ang anak ko na nagbigat ulit ng rason para bumangon mula sa pagkadapa.

Bumuntong hininga ako ng malalin nang maramdaman ko ang pagkakaidlip agad nito sa tabi ko. 'Why I feel disappointed right now? Dahil ba may kataga akong hinihintay na sambitin manlang niya sa akin matapos ang ilang beses na pagniniig namin?' Tumingala ako rito. "Why I am expecting something from you? May aasahan ba ako ngayon na maraming beses na itong nangyayari sa atin, o wala. Wala akong ibang aasahan kundi init lang ng katawan?"

Pero hindi na nakakailang. “Alam mo,” sabi ko habang nakatingin sa malayo, “ngayon ko lang naramdaman na pwede pala akong huminto.” Napatingin siya sa akin. “What do you mean?” tanong niya. Huminga ako nang malalim. “Sa buong buhay ko, parang lagi akong may hinahabol,” sagot ko. “Expectations. Responsibilities. Image.” Napatawa ako nang mapakla.