Let's Eat In Spanish の小説・ストーリー

Isang boses na hindi niya kailanman makakalimutan. "Jax... let’s eat na."

Tahimik lang ang naging biyahe namin hanggang sa makarating kami sa isang restaurant. Now my only problem is paano ko sasabihin sa kaniya ang nararamdaman ko? “What do you like to eat?” Tanong ko sa kaniya. Kanina pa siya tahimik. Wait. What if pinagiisipan niyang manbuti 'yong sinabi kong kasal kami? I'm not joking, kasal naman talaga kami sa papel and it's unexpected. “Kahit ano. 'Di ko maintindihan 'tong mga pagkain,” sabi niya kaya natawa nalang ako. We are in Spanish restaurant. Tinawag ko ang waiter.

“Llewela Furiae Ortíz-Lambríx POV” NATUWA naman ako ng isa isa ng inihanda ng matanda ang pagkain namin, kumuha lang ako ng ilang picture para pagbabalik ko sa susunod dito ay may titingnan na ako. “Let’s eat” wika naman nito. Pinigilan ko naman kaagad siya dahil mag dadasal pa kami. Napatingin naman siya sa gawi ko habang naka kunot ang kaniyang noo.

hindi naman umimik ang mga kasambahay si Thunder naman ay umupo sa tabi ko. “Let’s eat” wika nito habang nakangiti at nilagyan naman niya ang pinggan niya ng mga pagkain. Tumayo naman ako at kumuha na din ng ibang pagkain at binigay ito isa isa sa mga kasambahay na nag tataka.

Carmella paused, looking observant at the three of them. "Anything you need, Sir, just call us." Mel bowed halfway, and Costo and Mevel did the same. "Thank you, Mel, I will let you know." They exited the room. "Okay, let's eat! Buon appetito!" Carmella devoured the food like it was nothing. Damn, she can eat like a dinosaurs alright. Isang buwan yata siyang hindi kumain at naubos niya agad ang pgakain niya.

aish Nang makaalis si Lukas ay sakto namang kadarating lang ni Luther dala ang pagkaing kinuha nya.... "Let's eat" ngumiti ako DITO..agad naman nyang kinuha Yung upuang ginamit ni Lukas kanina at agad na tinabi sa pwesto ko.... __________________

Tanong ko. "Oo naman. Mahusay silang pareho sa ating wika. Kahit sa Espanya lumaki si Sandro ay bihasa siya sa ating wika." Thank God! Hindi ako mahihirapan sa Spanish! "Ano po palang niluluto ninyo?" Tanong ko.

Evelyn suggested again. "Sounds good," Leticia agreed. I shrug my shoulders while nodding. "That's a good idea." Tumango naman si Adhaya kaya napagdesisyunan namin na sa garden na lamang kumain. Although it's more comfortable eating at the cafeteria, but we have no choice. "Ate Dri!" Napatigil ako sa paglalakad papuntang labas nang may tumawag sa pangalan ko. Even my friends were taken aback when they heard someone called me by my nickname.

Nakatukod ang kanyang siko sa lamesa at nakapatong ang kanyang baba roon. The way he stared at me. It's full of admiration. Am I seeing it right? Pilit kong nilunok ang aking pagkain at saka uminom sa basong may softdrinks. "Te ves hermosa mi esposa," aniya na ikinainit ng aking mukha. (You look gorgeous my wife) Nakakaintindi ako ng lenggwaheng espanyol kahit papaano dahil malimit namin itong gamitin sa mga nakakatransaksyon namin mula sa Espanya.

“Englishin mo, bakla.” “Ay sarey! Okay. Uhm, my Ate Bea said, we were having breakfast. You may fix yourself first before going to the dining area. C’mon, Kuya Alonzo. Masarap magluto ang nanay namin. I mean… the food…delicious! Jusmiyo! Mauubusan ako ng English dito. You…get up get up na!” Sabay senyas niyang bumangon na ako.