Let's Eat In Spanish Mga Nobela at Kwento

Tanong ko sa aking isipan. Tumagal ng kalahating oras ang naging byahe namin bago kame nakarating sa isang kilalang restaurant, "shit wala pa akong sahod, bakit naman sa ganitong mamahaling kainan pa nila napili" I was biting my fingernail when a waiter greeted us. "Welcome to Casa de la españa" table for how many people? Magalang na tanong ng waiter. "Spanish restaurant huh?!"

Talagang kina Eros at Manang Letty ko pa lang sinasabi. "Let's eat na lang. Saan mo gusto?" Tanong niya. "Bahala ka," sagot ko. "Magpapatayo ako ng restaurant na Bahala ka ang pangalan," tumatawang sabi niya bago ako akbayan para lumabas ng building na iyon. Sa Greenbelt kami nagpunta para kumain. Medyo nailang pa ako dahil parang hindi akma ang suot ko sa naggagandahang damit ng mga nakakasalubong namin.

Tumayo siya kaagad at tumingin sa paligid. " Mommy! Tara po lets eat !" nakita niyang bumungad si Ysabel mula sa kusina, May sauce pa ng spaghetti ang gilid ng mga labi nito.may hawak ring toasted bread sa isang kamay, Mabilis siyang tumakbo palapit rito at niyakap ag anak. " Anak naman akala ko nawawala ka na! Hindi mo naman ginising si Mommy!"

Pinilit niyang ngumiti kahit pa nga ang walang kagana-gana nitong mata lang naman ang sasalubong sa kanya. "I need you to order and pick up food for our lunch." 'Ito na iyon, yung sinasabi ng echoserang lokaret sa labas.' "Ah ok po Sir. Ano po bang gusto ninyong orderin ko?" Hawak hawak na niya sa likod ang s*****a niya nang lumapit dito just in case. "Miel, you go first." "Ahm... I'm craving for Bigoli in Truffle cream sauce with chicken parmigiana," nakangiti nitong wika sa kanya at napahawak sa baba na para bang nag-iisip pa ng idadagdag.

Pinatay niya ang engine nang kotse at niyaya na akong bumaba. Pumasok kami sa loob at sinalubong kami nang isang staff para i-assist kung saan may vacant seat pa. Nang makaupo na kami inabot nito ang hawak niyang menu book. Halos puro spanish name ang menu nila. Hindi ko naman alam na may lahing Spanish ang fiance' ko. Kaya halos siya na lang ang pina order ko, dahil hindi ko naman mabasa at maintindihan ang nakasulat roon.

Napabuntong hininga na lamang ito. Napakarami na talagang nagbago. Hindi ko akalaing sa Pamilya ni Tita Liz ako makakareceive ng comfort na hinahanap hanap ko. "Kumain muna tayo, Vitto. " Sabi niya sa akin. "Drive-thru na lang tayo? Hindi pa rin ako naghahapunan." Ngiwi ko. Bigla ring kumalam ang sikmura ko. "Same. I'm hungry na." Maktol ni Letizia.

“Fine. Whatever. Kukuha ako ng leche flan. Ikaw? Anong gusto mo?” “Spaghetti at shanghai.” Nakuha din kasi ni EJ ang trip na panlasa ng kanilang ina. Kapag kakain ito ng spaghetti, kailangan na may kaparehang pritong pagkain kagaya ng manok o shanghai. Kapag naman pansit, kailangan na may kaparehang tinapay o puto.

Inayos niya ang buhok nito at inipipt ito sa likod ng tenga. “Nous allons dîner avec quelqu'un de spécial ce soir,” dahan-dahan niyang pagbanggit sa mga salita. Bukod sa hindi siya sigurado kung tama ang kanyang grammar na ginamit, nabubulol din siyang magsalita ni French. Kaya’t kung pwedeng English, mag-e-english siya. [translation: We're going to have a dinner with someone special tonight.] “Quelqu'un de special?” Kumunot ang noo nito. “Qui est-ce, mama?” [translation: Someone special? Who is it, mommy?]

“Nagtatanong lang naman,” “Let's eat! Malamig na pagkain,” sagot lang ni Mattheus.

Pagkakuha ko ng litrato sa scenery agad ko itong ini-myday at sinend din sa gc naming apat. "Anong tawag pala sa lugar na 'to?" tanong ko. Nasa mesa na namin ang pagkain, sa totoo lang...ngayon lang ako nakakita ng ganitong pagkain! Medyo tinipid! Isang lunukan lang yata ito, eh. Hindi pa nga yata ako mabubulunan dito! "Quel que soit le restaurant." "Ahhh..." tamang ahhh lang, kunwari naintindihan ko iyong sinabi niya kahit hindi.