Let The Games Begin の小説・ストーリー

Sa pag-alis ni William Winston sa silid, walang nakapansin sa mahinang bulong ni Charlie habang nakatingin sa malayo. "Let the real game begin."

May maliit na notification sa cellphone ko. One new message. Hindi ko agad binuksan. I stared at the screen. Unknown number. Again. Nanlamig ang mga kamay ko. Hindi ba sapat ang nangyari? Huminga ako nang malalim bago ko binuksan. UNKNOWN: You shouldn't have talked to him. Napatigil ako. My heart started pounding. Sino ito? Napatingin ako sa paligid kahit alam kong walang saysay iyon.

Tinaas ng guro ang isang pulang flag bilang hudyat ng pagsisimula ng laro. "Ready... Go!" Sa pagsisimula ng laro, nanlaki ang aking mga mata nang makita ang mga kasama kong babae na bigla na lang sumunggab ng halik sa kani-kanilang asawa. Halos maging public PDA ang paligid at nagsimulang humiyaw ang mga tao. Mariin akong napalunok saka dahan-dahang tumingin kay Drake na ngayon ay nakatutok sa kanyang cellphone at tila walang interest na manalo.

"Oo, teka!" "Kuya pabilis! Yung niluluto ko kailangan na ng vetsin oh!" reklamo ng isa pang bumibili. Dumadami na silang nakapila sa labas. "Wait, f*ck!" Hindi ko na alam kung anong napindot-pindot ko. Natahimik ang lahat nang biglang tumunog ang opening music ng game na bounce. Yung bolang kailangan makalagpas sa kung ano-anong obstacles.

Pagdating doon ay magsisimula na ang laro. Balot na balot ang mukha ni Czarina kaya tiyak na walang makakakilala sa kanya roon, maliban na lang kung tititigan mo siya ng mabuti at sa malapitan. She's late. Nagsisimula na ang laro nang makarating siya sa registration booth. Sumimangot siya at manonood na lang sana nang mag-announce ang isang babae roon na may next lap pa.

Hindi na ako makahinga at nasapo na lamang ang bibig sa pagsimula nitong manginig. Halos mauyog ang buong mundo, kahit ang mga puno sa paligid ay nabalot ng nangingitim na usok. Isang pagsabog ang hindi ko inaasahan segundo lamang ang pagitan. Padaosdos akong nahulog mula sa kaitas-an at halos hindi ko na maramdaman ang aking katawan! “Lady-” nanginginig ang Kenan ngunit agad kung sinamaan ng tingin sa aktong pagsaklolo sa akin.

Dapat madurog. At ang kasiyahan nito? Dapat maparam. Tiningnan niya ang kanyang cellphone. May mga pangalan sa listahan niya. Mga kakilala, mga koneksyon, mga taong pwedeng bayaran—o manipulahin. Ang ngiti niya ay malamig. Calculated. Walang emosyon. “Let the game begin, Athena. Watch me.” ******************************** "Oohhh.. ohhhh... ohhh.. owoooh.. ooohhhh."

Isang unknown number ang nag-text: > “Paolo was just a pawn. The real game begins now.” Napatigil ako. Ang laro ay nagsisimula pa lang—at handa akong pumasok nang mas malalim, kahit gaano kadilim ang mga anino.

Dahil sa inis at galit ko nawalan na ako ng sasabihin pa. Nasa tapat na ako ng pinto ng muli na naman siya mga salita kaya napahinto ako. "I'm just starting the game.. Ziya."

The First Move Tahimik ang buong lobby. Ngunit hindi iyon ordinaryong katahimikan. Ito iyong uri ng katahimikan na nararamdaman bago sumabog ang isang bomba. Nakatayo si Christian habang nakatitig sa maliit na papel na nasa loob ng itim na kahon. WELCOME TO THE GAME. YOUR FATHER LOST. LET’S SEE IF YOU DO BETTER.