Letter To A Crush の小説・ストーリー

Paglalabi nito na nginitian niya naman ng may panunukso. "Wow, ako pa talaga? Eh nung nag first year high school ka nga, sakin mo pa pinagawa yung love letter mo para sa crush mong haliparot. Sabi mo pa nga sakin nun, ''Sis, gawan mo naman ako ng matamis at malaromansang love letter" Ginaya pa niya ang pananalita nito at humagikhik. "Buti nga hindi napansin ng crush mo na ako yung nagsulat nun. Kung hindi—"

Feeling ko tuloy ay nawiwirduhan na naman sa akin si Kuya Elmar maski na tahimik lang naman siyang nag d-drive doon. QueriejeroNkls: Hey, sana hindi ka mailang dahil sa reply ko kanina. I really have a crush on you, munchkin. But don't take it as a big deal ;) just a crush, ayaw ko mailang ka sa akin. We're still okay pa rin ha?

“Lalong mahirap mag-focus nito.” Excited ako para sa bukas kaya masigla akong nagmaneho pauwi sa lumang bahay namin. Habang tumatakbo ang kotse, hindi ko maiwasang ngumiti nang paulit-ulit. Para akong teenager na unang beses nakatanggap ng message galing sa crush niya. “Wear something memorable,” paulit-ulit kong binasa ang text ni Mayor Romulus. Grabe. Kahit simpleng linya lang, may kakaibang epekto. Parang gusto ko tuloy magpalit ng wardrobe bigla.

Puso ko pahinga ka muna dyan ha, huwag kang tatakbo nang mabilis, maglakad ka lang pag nasa harapan mo ang crush mo. Bumangon ako at pumunta sa pintuan para buksan si Ruan. Huminga ako nang malalim at binukasan ang pinto. "Akala ko masisira pa ang pintuang 'yan." Ruan stared at me with his deep and dark chinito eyes. Nasa harap ko siya at nakataas na naman ang kilay. Akala niya bang hindi ko siya tatarayan dahil crush ko siya, este crush siya ng puso ko. Mali siya!

Pero syempre hindi lang kung ano-ano ang mga isusulat niyo dyan. So eto, sa white na sticky notes, that is for sorry letter. Yung mga kaklase niyong gusto niyong hingan ng sorry ay sa white sticky notes niyo isusulat. Ang blue naman is for thank you letter kung saan kung may kaklase kayong gustong pasalamatan, gawan niyo sila ng thank you letter gamit ang blue na sticky notes. At ang huli ay ang red sticky notes kung saan ito na ang pagkakataon niyo upang makaamin sa mga crush niyo.

Katunayan, maraming mga estudyante ang nagpapadala ng love letter sa akin na ang dalawang ito lang naman ang tumatanggap at kilig na kilig na binabasa ang mga mensahe. May mga naririnig din akong usap usapan ng mga ito na pati mga dalagang guro namin ay may crush din daw sa akin ngunit binalewala ko lang lahat. Hindi naman sa pihikan ako dahil may ibubuga din naman talaga ang mga babaeng yon sa itsura, sadyang napakarami ko lang na kailangang unahin para pasukin pa ang pakikipagmabutihan sa isang babae o pakikipagrelasyon. Kaya marahil walang epekto sa akin ang karisma ng sinuman dahil may mas mahalaga pa akong prayoridad sa lahat.

Naglabas ako ng tissue paper mula sa bag at saka ko siya tinalikuran habang pinupunasan ang parte ng harapan kong nabasa nang dahil sa kanya. “Miss, basang-basa ka. Uuwi ka nang ganyan? You know, I can offer you a ride. I can even take you home if you would let me.” Naramdaman kong hinabol niya ako at ngayon nga’y nasa kaliwang bahagi ko na siya, at sinasabayan lang ako sa paglalakad. Oh my God! Is this real? Did I even hear it right—that my biggest crush is now offering me a ride? Ihahatid niya ba talaga ako sa bahay?

"Wag niyo nga akong usisain diyan. Wala ako sa ganyan. Kung may darating, may darating. Wala naman akong lakad kaya hindi ako nagmamadali magkagirlfriend." "Pare, it doesn't work that way. Ikaw ang lalaki. Ikaw ang manliligaw." ani Alex. "Wala pa nga akong nakikitang gusto ko para ligawan." giit ni Grant. "Eh, pero nagkakacrush ka naman? Kasi kung hindi, iba na yan," biro niya dito. "Kung sa crush meron naman. Kaso di na siya pwede, eh. Naunahan na ko," seryosong tugon nito.

Natatawang saad ni Toffy sa kanya. "Okey Toffy my happy crush..." Bulong na sagot niya at yumuko na lamang dahil nabanggit na naman niya ang happy crush. Sobra talaga siyang kinikilig, mabuti na lang at nakatalikod na sa kanya ang binata papunta na sa garahe. Sa likod sana siya sasakay, pero tinawag siya nito at sinenyasan siya na lumipat sa harapan at pinagbuksan pa siya ng pintuan ng sasakyan.

"Hindi naman po totoong crush niyo si Lance, 'di ba? Uhm. Hindi po ako naniniwala!" "Eh paano naman, kung talagang crush ko nga siya?" "Ma'am, paano na po si Chris?", tanong nito na may kasama pang crying emojis sa dulo ng message. "Hay, ewan ko sa 'yo anak. Hindi ko alam kung maiiinis ako o matutuwa sa iyo. Kasi ilang beses ko ng sinabi di ba, imposible 'yan! Kaya please stop it, at baka mag-ooverthink na naman ako."