Letter To Boyfriend 소설 & 이야기

Ito na nga ba Ang sinasabi ko, magiging baliw itong kaibigan ko sa pag ibig, kasalanan ko to bakit ba kasi ako nadala sa excitement ko at Hindi ko inisip na delulu itong kaibigan ko. " Hey b*tch, calm down. Wala pa kayong 1 day ha at Hindi mo pa Siya boyfriend" wika ko Naman at kinuha ang cellphone niya ng makita ko ang text message ay muntik na akong sumigaw ng malakas. From: Secret admirer ( Soon to be husband) "OO sinasagot na Kita" " You really take it seriously??" Sambit ko at naka pamewang na ako ng dahil sa kagagawan niya.

And finally, nagawa kong itulak siya palayo sa'kin. "D-did you just k-kiss me?" I unbelievably asked. Parang hindi parin nagsisink in sa utak ko ang lahat. 'Fudge! Why am I even stuttering!' "I'm real and I am your boyfriend." "I'M REAL and I am your boyfriend." "I'm real and I am your boyfriend." "I'm real and I am your boyfriend." Paulit-ulit na nagrereplay sa utak ko ang mga salitang 'yan. Walang tigil at pakiramdam ko mababaliw na ako dahil dito.

Hinahanap-hanap ko na kaagad ang presensya niya sa tabi ko. Maybe because he is the only person I am used to be with often times. Plus the fact that he is already my boyfriend. Hindi ko mapigilang hindi mapangiti sa tuwing iisipin na boyfriend ko na nga si Caio. My first boyfriend. I received a reply immediately. Caio: I miss you too, baby. Caio: I wanna call you so bad but I'm in the middle of an important meeting rn. Who are you with? "Di pa namin na-check eh. Tara na?" Tamara lifted her bag from the chair and placed it on her shoulders.

' Agad na lumapad ang ngiti ko nang makita ang notification sa phone ko. Speaking of... Binuksan ko ang messenger ko para mabasa pa ang ibang sinend ng boyfriend ko. 'It's quite loud here. Let's walk around?' Sinubukan ko siyang hanapin. 'Where are you?' Beep. 'In your heart?' I giggled. Naisip niya pa talagang mag-pick up line? 'Korni mo,' biro ko.

Humarap ako sa kanya at hinawakan ang kanyang kamay. “Natalie, alam mo bang tuwing kasama kita, lahat ng stress at pagod ko ay nawawala? Honestly kapag bigat na bigat na ako sa trabaho iniisip lang kita, parang nagiging maayos na ang lahat,” simula ko. Nagulat siya. “Ano'ng ibig mong sabihin?” tanong niya. “I want to be your official boyfriend,” deretsahang sagot ko.

Ayoko lang na baka mas lalo na naman akong pag-initan nito . Pagkatapos naman noon ay nagpaalam na ako at lumabas na para pumasok ng university.Naglalakad na ako para pumuntang paradahan ng may bumisina. Si Senyorito , boyfriend kona nga pala siya .And as usual always looking handsome and fresh na naman .Pero nasa mukha pa rin ang madilim na aura .Parang mas gusto kopa iyong lagi kong nakikita ang pagngisi niya kesa sa ganito na seryoso siya ,parang medyo nakakatakot lang medyo lang naman .

"May kailangan ka ba sa boyfriend ko?" Namutla ang ekspresyon ni Evan nang marinig iyon. Samantala, hinimas himas ni Nathan ang ulo ko at sinabing, "May kailangan lang kaming pag-usapan. Hintayin mo ako dito, okay?" Pagkatapos, itinulak niya si Evan palabas ng ward at isinara ang pinto sa likuran niya. Malabo ko lang narinig sa pinto ang pagtatalo nila. Nag-iba ang volume kaya hindi ko narinig lahat.

At hindi ko kayang dahil sa akin ay magkakaroon ng bahid ang pagkatao mo, ang malinis mong puso. I guess, hanggang dito na lang tayo. Please, take care of yourself. Nothing has changed, and nothing will. Even if I am not by your side, my heart is with you. I mean, since then, my whole heart has been yours, your name is tatooed here. No one can replace you here, love. Let's leave it to fate. I love you, and I will always. I am sincerely yours, Leonardo. Pumatak ang ilang luha ng binata sa hawak na sulat mula sa babaeng pinakamamahal. Umiiyak na ibinalik niya iyon sa pagkakatiklop bago tumanaw sa bintana.

"I’m kidding. Hindi ka mabiro. Sorry na." "Sandali." Humarap ako sa kaniya. "Patay! Si Tyrone!" "Late na iyon papasok." "Paano kapag may nagvideo pala rito?" "Kinausap ko na ang lahat. Kapag ako ang gumawa, lahat malinis." Napangiti ako. "Handang-handa." "For you." "Really?" "Yes, my love. Kiss mo ako." Biglang napawi ang ngiti ko. "You’re not my boyfriend, manliligaw pa lang kita ‘no."

muli niyang tanong sa akin. Naiintindihan ko naman yung boyfriend. Pero imbes na sumagot ay umiling-iling na lang ako. At saka ko mabilis na ibinaling ang paningin sa labas ng bintana. Ayaw kong makita ang reaksyon ng kurimaw na ito. Sure ako na tatawanan niya lang ako dahil sa sagot ko. Hindi pa kasi ako nagka-jowa, eversince the world begun! Baka matulad lang ako sa mga kilala ko na matapos ang lahat ay iiwan lang din. At saka wala akong panahon sa boyfriend, boyfriend na yan. Masyado akong busy sa buhay. At kung may darating, edi welcome! Mabuhay! At kung wala, edi better luck next time!