Life Is A Battle Quotes Novels & Stories

"Hangga't buhay ka. Hangga't lumalaban ka pwede pang mabago ang lahat." "A-Ayoko nang lumaban." nanghihina niyang wika. Mas lalong sumeryoso ang mukha nito at tumitig sa mga mata niya na ikinatigil niya. "Sa tingin ko ay hindi ka lumalaban dahil kung ganun ay hindi ka sana nakakulong dito. Kung sa tingin mo ay nakikipaglaban na ang tawag sa ginagawa mong pagtiis ng lahat sa loob ng mahabang panahon ay hindi. Ang tunay na laban ay hindi mo pa hinaharap. If you are fighting then why are you still in the darkness-- caged and drowning? You should and must take a step in lightness if you are fighting, September. Fight and live again!"

Sumusunod sya saakin habang sinasabi nya yun pero hindi ko parin sya pinapansin at nasa likod ko lang sya "Hindi ba ikaw narin ang nagsabi saakin na ang lahat ay deserve mabuhay? So kung deserve mong mabuhay kasama na doon ang paglaban. Lumaban ka wag kang magpapatalo sa nakaraan mo! Wag kang magpakain jan sa dahilan na nasa isip mo"

Ang pag aaral at paglikha ay dalawang magkaibang bagay at isang mundo ng pagkakaiba ang namagitan sa kanila. "Brother, hindi mo ba gustong mabuhay para maabot ang walang katapusang hinaharap at magkaroon ng maayos na pakikipaglaban sa kanya? Naniniwala ako na bukod sa kanya, maaaring wala ng isa pang kalaban na ipinanganak na tunay na makakaagaw sayo sa isang labanan sa hinaharap." Seryosong sabi ni Zella.

"You need to be brave, Pristine. You need to show me that you'll try your best to fight... or at least make me believe you have the strength of mind to face everything that's coming." S-She's clearly disappointed in me. "In this battle, we will lose a lot. It won't just be businesses that fall... It will be people too. Everyone involved will pay a price—some with power, others with blood. Ito ang gusto kong ipaalala sa 'yo, Pristine." "Ma'am–"

Dahil alam ko… simula pa lang ito. At tulad ng palaging sinasabi ni Dad noon. "Ang tunay na laban, hindi natatapos sa contest. Ang tunay na laban ay nasa totoong buhay." At handa akong lumaban. Habang naglalakad ako patungo sa conference room, ramdam ko ang bawat tingin ng empleyado sa hallway. May ilan na tumayo, may ibang bahagyang yumuko bilang pagbati. Hindi ko sila sinasaway — sanay na sila na kapag dumadaan ako, walang ingay, walang bara-bara.

"You have friends, Dave. Weren't you the one who said that in a fight, you already lose the moment you thought of giving up. The process is hard but the result will satisfy you." I've always fought in my life since I was a kid. Hindi ko nga naranasan ang maging normal na bata. I don't want to admit it to other people but I'm getting tired of this endless battle. I just want to rest but I have no choice. Sa oras na sumuko ako ay mas lalo lang madadagdagan ang paghihirap ko.

sambit ko. "Pero hindi lahat sa totoong buhay ganyan ang nangyayari. Minsan kahit gaano mo pa ipaglaban ang isang tao kung ayaw na siya o kaya hindi kayo ang para sa isa't isa ay wala din kayong magagawa. We need to know when to fight and when to give up. Lahat tayo may limitasyon, lahat tayo napapagod din kaya hindi mo masasabi na kaya mong lumaban mag isa hanggang dulo lalo na kung 'yong pinaglalaban mo ay iba na ang pinaglalaban o kaya 'yong taong ayaw mong bitawan ay ginagawa lahat para lang gumive up ka na."

"You're a fighter, baby. Look at everything you've overcome. Lahat na iyan nalampasan mo." Hindi ko naman mapigilan ang luha ko. Ang dami na dumaan sa buhay ko. Ngayon lang lumuwag ang pakiramdam ko. Gusto ko lang ilabas ng lahat na emosoy na nararamdaman ko. Tama nga ang kasabihan. Life is short. Break the rules. Love truly. And never regret anything, ang lahat na nangyari sa buhay ko ay isang ala-ala kung bakit patuloy pa rin ako lumalaban.

“The empire. The power. The enemies. Do you ever wonder kung paano ang buhay kung wala ka nito?” Huminga siya nang malalim, parang tinamaan ng tanong ko. “Every damn day.” Natigilan ako. Hindi ko inasahan ang sagot na iyon. “Pero hindi na ako makakatakas,” dagdag niya. “This world is in my blood now. Kung iiwan ko ito, dudurugin nila ako. Dudurugin nila tayo. So the only way to survive…” tumigil siya, tumitig ng diretso sa akin, “…is to fight harder than they can.”

Pero hindi ibig sabihin na wala akong magagawa. Hindi na ako yung dating Althea na walang laban. If this is war… Then I won’t just be a victim. I’ll survive. And maybe… I’ll fight back.