Lifeless Mga Nobela at Kwento

What was that! "Life can never wins against death. Every lives has their own end. And I will make yours early. Those who will defy me will face their deaths. For I am DEATH and all those have LIFE will eventually die. Right after me!" Dagdag niya na nagpa-tindi sa mga kuryente na para bang mga kidlat. Napa-d***g ako nang tamaan ako. Umalingawngaw ang mga boses namin sa buong lugar. Mahigpit kong nayakap si Luna. Knowing that she could feel the currents too, I still did. At least the severity will lessen.

Bago sumagot ay uminom muna ito ng tubig. "Mahirap," unang salita ni Yanna. Ilang sandali itong tumahimik bago nagpatuloy. "Pero mas okay na iyon sa akin kaysa mangyari ang gusto nila noong mga panahon na iyon. I'd rather live like a dead person than be a real dead person. Kasi naniniwala ako na habang buhay ka, may pag-asa pa rin. Something a dead person cannot have."

Nasa isang lugar ako na hindi pamilyar sa'kin. Ang malala pa ay bakit walang hangin akong maramdaman? Napakatahimik at kahit gabi na ay wala akong maririnig na huni ng mga kulisap o insecto. Nang ilibot ko ang aking tingin ay napasinghap ako. Kaya pala wala akong ma-sense na presensya ng mga living creatures ay dahil very barren ang lugar. It was lifeless and bleak. Ang mga dahon at puno ay natuyo na.

Nginisian ko siya at nginuso si Lleidzy na nasa kama. "Buhay pa ba 'yan?" "Gaga! Kitang bukas 'yong mata, eh." Napakagat ulit ako ng labi, pinipigilang matawa. "Malay mo patay na...maraming ganoon diba? Bukas 'yong mata pagnamamatay." Sinamaan niya ulit ako ng tingin bago lumapit kay Lleidzy at pinitik 'yung ilong.

Noon pa lang, sinabi ni Thomas na gusto niyang bigyan siya ng opsyon na manatiling buhay. Ito ay napaka-interesante. Kapag ang isang tao ay nasa malalim na kawalan ng pag-asa, siya ay maaaring biglang tumalbog kung may magbibigay sa kanya ng isang lifeline, kahit na ito ay maliit. Wala talagang gustong mamatay. Ang isa ay mamamatay kapag walang paraan upang manatiling buhay. Ngunit kung may pag-asa pang manatiling buhay, sino ang magnanais na mamatay?

Alam niya kasi na magkakaroon ako ng emotional break down sa oras na makita ko ang mga walang buhay na katawan ng aking mga magulang. Parehong guwapo at maganda pa rin ang mukha ng mga magulang ko kahit na isa na lamang silang malamig na bangkay. Inayusan ng isang magaling na makeup artist para sa mga patay ang mga magulang ko kaya nagmukha silang hitsurang natutulog lamang habang naka-makeup. Tila nakangiti pa nga ng bahagya ang mga labi ng mommy ko. Siguro masaya ito dahil muli na akong nakakakita ngayon.

Lumitaw ito sa likod ng Time. Sa pang unawa ni James, ang Life ay nangangahulugan ng buhay ng lahat ng nilalang. Tinukoy nito ang lahat ng bagay sa mundong ito. Ang lahat ng mga halaman at nabubuhay na nilalang ay kumakatawan sa Life. Ang Life ay sinundan ng Death Ousia. Ang Death ay tumutukoy sa katapusan ng buhay ng isang buhay na nilalang.

I will dictate how this will end. At isa lang ang nakikita kong paraan. Death. Walang kasing pait ang ngiting sumilay sa labi ko. Ano pang silbi ng buhay ko matapos ang lahat ng nangyari sa 'kin? Wala na.I have nothing. No future. No Lev and no dreams. I'm just a shell, walking aimlessly. Numb. I'm as good as dead anyway.

I wanna breath in the life I had before I. She sighed inwardly. She felt her chest being clasped as her mind went into a deep and unnecessary thoughts. Her past life? Saan nga ba niya matatagpuan ang daan pabalik sa nakaraang buhay niya gayung matabang sa loob ng kanyang memorya na ipaalala iyon sa kanya? Bumuntong–hininga si Sheeva and smoked her cigar once more. Her eyes unknowingly shut closed while devouring the enhanced menthol taste and flavour of the cigar.

Nilibot niya ang kanyang paningin. Walang kahit anong disenyo o kulay ang silid — malamig, maputi, at walang buhay. Parang kwarto ng isang taong sanay mabuhay sa tahimik na utos at bawal na pangarap.