Novel & Cerita Lifeless

Alam niya kasi na magkakaroon ako ng emotional break down sa oras na makita ko ang mga walang buhay na katawan ng aking mga magulang. Parehong guwapo at maganda pa rin ang mukha ng mga magulang ko kahit na isa na lamang silang malamig na bangkay. Inayusan ng isang magaling na makeup artist para sa mga patay ang mga magulang ko kaya nagmukha silang hitsurang natutulog lamang habang naka-makeup. Tila nakangiti pa nga ng bahagya ang mga labi ng mommy ko. Siguro masaya ito dahil muli na akong nakakakita ngayon.

Lumitaw ito sa likod ng Time. Sa pang unawa ni James, ang Life ay nangangahulugan ng buhay ng lahat ng nilalang. Tinukoy nito ang lahat ng bagay sa mundong ito. Ang lahat ng mga halaman at nabubuhay na nilalang ay kumakatawan sa Life. Ang Life ay sinundan ng Death Ousia. Ang Death ay tumutukoy sa katapusan ng buhay ng isang buhay na nilalang.

I will dictate how this will end. At isa lang ang nakikita kong paraan. Death. Walang kasing pait ang ngiting sumilay sa labi ko. Ano pang silbi ng buhay ko matapos ang lahat ng nangyari sa 'kin? Wala na.I have nothing. No future. No Lev and no dreams. I'm just a shell, walking aimlessly. Numb. I'm as good as dead anyway.

Mine alone in this lifetime. ########## Xoxo ☺️❤️

I wanna breath in the life I had before I. She sighed inwardly. She felt her chest being clasped as her mind went into a deep and unnecessary thoughts. Her past life? Saan nga ba niya matatagpuan ang daan pabalik sa nakaraang buhay niya gayung matabang sa loob ng kanyang memorya na ipaalala iyon sa kanya? Bumuntong–hininga si Sheeva and smoked her cigar once more. Her eyes unknowingly shut closed while devouring the enhanced menthol taste and flavour of the cigar.

“Please accept my condolences even if it's late. Bakit hindi mo sinabi sa amin? Dapat sana ay pumunta kami rito at nadamayan ka namin.” Justin was more philosophical. “The dead cannot be brought back to life. There's no need to trouble too many people.” That made sense. Sa loob-loob ni Fae ay gusto niya ang perspective ni Justine sa buhay. Just as Felicity was about to pick up some seafood, bigla siyang nakaamoy ng isang bagay na hindi kanais-nais sa ilong. Malakas na kumalam ang kanyang sikmura, kasabay ng matinding pagnanais na bigla doong sumuka. The fish in her mouth was stuck there, blocking her gagging throat. Tumayo si Felicity at nagmamadaling pumunta sa banyo.

Walang usapan, walang pagpapaliwanag, at higit sa lahat—wala na ring anumang damdaming natitira. Para kay Leina, tapos na ang kabanatang iyon ng kanyang buhay. Ang pagkikita nila ay isang simpleng pangyayari lang na dumaan, at ayaw na ayaw na niyang bigyan pa ito ng kahulugan o lugar sa kasalukuyan niyang masayang buhay. Ang nakaraan ay mananatili na lang sa nakaraan, at wala na itong magagawang pagbabago sa kung sino siya ngayon at kung sino ang mahal niya.

Wow, I didn't expect a response from him after a moment of silence. Tumango ako. "Bukod kasi sa pagkakatulog ko ng mahabang panahon, wala akong kahit isang alaala paggising ko." I sighed and lifted my head to look up the sky. "It's really hard and painful...to loose something as valuable as your life. Your memories..." Yes. It felt like I'm dead even though I'm still healthy and living on earth. A moment later.... "It's in the past, Maxine."

Tinitigan ko ang mga batang nag lalaro Why can't i even remember my childhood? Haysst . Namimiss ko na ang parents ko . kung hindi kaya ako pumayag magpakasal kay klent hindi siguro ganito kalungkot ang lovelife ko kung lovelife bang matatawag to . I let a deep and heavy sigh.

Nakadilat man ay tiyak niyang wala na itong buhay. "Hindi!"