Light In The Darkness Novels & Stories

Agad na nagkasa ng baril ang lahat at itinutok doon. Maya-maya, may narinig kaming pamilyar na boses. "Fuck! Why is it so dark in here?" Oh yeah. We forgot that we actually turned off the lights. Kasi kung may kalaban man, malamang nakatutok sa amin ang mga yun. There's a huge possibility that there's a sniper around and so we turned the lights off. Tanging ilaw mula sa buwan sa labas ang nagsisilbing ilaw namin na hindi ganoon ka-liwanag dahil kahit naka-glasswall tong condo, sinara namin yung mga kurtina.

“So aware kang mangyayari kanina iyon?” “No, it’s a sudden move from an enemy. Unfortunately, nadamay ka pa at malalaman ito ni bossing mamaya. Don’t worry we will keep you safe from now on,” sabi niya sa akin at napahinga naman ako ng malalim. Dahil hindi ko alam kung ano pa ba ang dapat kong maramdaman ngayon. There are people who love darkness, they were called Nyctophile. Because in darkness, they find peace that theyou will never find in light.

malamig na sagot n'ya sa lalaki. Kilala s'ya ni Ashton, at alam nito kung ano s'ya dahil ky Dark. Magkaibigan ang mga ito at minsan na nilang niligtas ang buhay ng doctor. "Bakit ayaw mong sabihin? That's cool, you know!" solsol pa nito sa kan'ya. "May mga bagay sa mundo na kailangan nating itago para sa ikakatahimik ng lahat," sabat naman ni Light na sinang-ayonan n'ya.

She saw the massive light up ahead and wondered if it was the pathway heading to the world beyond the living. She lost her thoughts again when she realized it all, she saw the massive darkness taking over her, filling her senses fully. She then welcomes the abyss completely.

She probably meant that he’s not himself right now and he’s possibly lost somewhere else. Lucas noticed a glimmer of light that suddenly pierced through the darkness he’s trapped in. Hindi niya alam kung paano iyon nangyari pero alam niyang nandito pa rin si Selene at posibleng ang dalaga ang may gawa nito. And he, who didn’t want to be trapped in that darkness chased the light, only that when he was able to get through it – he was faced in a dilemma. Ano pa ang silbi ng pagkakawala niya mula sa kadiliman kung sa pagbalik niya sa pisikal niyang katawan, hindi naman siya makakilos?

Not because of the darkness. But because of the light hiding beneath it. Because now… I wanted more. And that want might be the thing that finally destroys me. ——

Napabalikwas ako nang bangon nang matiyak sa labas ng salaming bintana na papalubog na ang araw gayong wala pang alas dies ng umaga kami dumating at halos sa ganoong oras din ako nakatulog. Sa paanan ko, lihis sa hanay ng kama, sa layong halos limang metro, nagbabasa si Dark ng libro. May bukas na laptop sa ibabaw ng mababang lamesa at nakasalamin siya. Simpleng reading glass na nagpabilis agad ng tibok ng puso ko at literal akong tinakasan ng hininga. Ang guwapo niya. Grabe.

Pinilit ni Ella na humakbang paika ika kahit saan direksiyon ok lang may makapa lang siyang tao o kahit anong pwede hawakan. Nanginginig na kase sa takot si Ella. She has nyctophobia. Extreme fear in darkness or fear of the night. Kaya nga ayaw niyang nututulog na patay ang ilaw. Hindi naman madilim ang bar na pinuntahan nila. May mga ilaw ito sa sulok ng table at dim light sa gitna ng dance floor kaya okay lang but total darkness like blackout is hell killing her in fear. Nakailang hakbang lamang si Ella ng nabunggo niya ang isang bulto. Kinapa kapa ito ng dalaga sa pag aakalang ang mga kaibigan ito. Then someone from behind her speak in his baritone Voice.

maging masaya kami ni Isles? “My life is a complete darkness. Played games before. Won some. And lost some, too. And I’m never good at losing... especially when it comes to you.” Nagbaba siya ng tingin. His mission... his family... he lost it all. “I’ve lost so many things in my life, Nathalia... but when I lost you, it was another type of fall. No, it wasn’t just a fall. It was a throw at the rock bottom.” Kinagat ko ang aking labi. Darkness... it has always been associated with what we have.

Ngunit maya-maya lang, ilang hakbang ang narinig ko mula sa aking likuran. "Ang ganda ng view, hindi ba?" sambit ng isang lalaki, dahilan upang kumunot ang aking noo. Marahan akong lumingon at nakita ang isang lalaking may magandang kasuotan. "Hello, ako si Dark," aniya habang nakangiti ang labi. "H-Hello. A-Angel... Angel ang pangalan ko," tugon ko sa kanya. Diretso siyang lumakad patungo sa aking tabi, saka tumingin sa malayo at madilim na langit. Makalipas ang ilang segundong katahimikan, muli siyang nagsalita.