Lights On Or Lights Off Novels & Stories

Bago pa man niya mapigilan ang sarili ay natagpuan na lamang niya ang kanyang kamay na nililinis ang gilid ng labi ng lalaki. Halatang hindi iyon inaasahan ni Lucas dahil bigla na lang itong napatitig sa kanya. May kung anong damdamin siyang nakita sa mga mata nito na mabilis ring nawala sa kanyang paningin dahil nang magsalita ang lalaki at sabihing “Lights off, Siri” ay bigla na lang dumilim sa loob ng van.

Sobrang lakas at hindi ako mapakali. Hindi ko alam kung ano at kung paano nangyari pero natagpuan ko na lang ang sarili ko na kasama siya sa loob ng classroom ko. Madilim dahil hindi ko binuksan ang ilaw kasi bawal manatili sa room kahit guro o estudyante. Kaya dapat patay ang ilaw para hindi malaman ng iba na may tao dito. "Can't I turn on the lights?" tanong niya. Naaaninag ko naman siya kahit madilim kaya ayos lang.

Kaya ang kadiliman na siyang bumungad ngayon sa paningin ni Margaux ay isang napakalaking palaisipan dahil hindi niya naman papatayin ang ilaw kapag matutulog na siya. "L-lights pl-please! L-lights." She was shaking at napahawak na rin siya nang mahigpit sa kumot na parang naaamoy niya ang perfume ni Declan habang hawak niya ito. Then all of a sudden, the lights came to life. Only to saw Declan standing midway near to the main switch, eyes was shut, having a messy hair at gusot na gusot pa ang damit.

How did it turn off? "Dumating na kaya sila?" Kinuha ko sa bulsa ang aking cellphone at tiningnan ang oras. It's already 11:30 pm. Ilang minutes na lang at magpapalit na ng taon. Marahil ay dumating na nga sila, pero bakit pinatay ang lahat ng ilaw? Kinapa ko switch ng ilaw sa gilid ng dingding na nasa malapit ngunit ayaw magbukas ang mga ilaw. Ilang beses ko nang pinagpalit-palit ng pindot pero ayaw talaga.

Ngayon? Wide awake, siguro dahil sa ilaw, nakabukas pa yung wall lamp. Ayoko namang ako pa ang tatayo para patayin. So nagsalita ako. “Can you turn off the light? Hindi ako sanay matulog na may ilaw.” “Okay.” Click. Napatigil ako. Agad? Ganun kabilis? Napadilat ako kahit madilim. Bakit parang… hinihintay niya lang?

Nagtagpo ulit ang kilay ko nang mamataan ko ang pabago-bagong kulay sa dalawang estante niya rito. Mala-kristal ito at nakakabaliw sa mata ang bawat ilaw. At hindi ko ito gusto. "It's fucking annoying that light. Can we turn it off?" I said and stood up. "It's for the mosquito, Digs. Leave it on." He ordered, and I paused a little bit. I looked at him again. "I see. . . So, what's in St. Barbara again?"

“Hey, bakit ka umiiyak?!” Bumaba ito ng kama at patakbong tinungo ang switch upang buksan na ang ilaw. Naka-lampshade na lang kasi sila noon dahil handa na silang matulog. Muli siyang bumalik sa kama upang mahigpit lang na yakapin ang asawa na nagkatunog na ang munting mga pag-iyak.

Naguguluhan at nagtatanong ang mga niya na tumingin sa mukha ko. “I have one request: I don’t want any lights. I want you to switch off all the lights if you want to get what you desire from me.” Ito ang hiling ko sa kanya sa seryosong tinig. Lumalim ang gatla sa kanyang noo, at pilit na inaarok ng asul nitong mga mata ang nilalaman ng aking isipan. Sa huli ay sinunod din naman niya ang nais kong mangyari. “Switch off.” Sambit nito, kasunod nito ay ang pag dilim ng paligid.”

Tahimik akong pumasok at iginala ang tingin sa loob. The lights are off. Tanging ang ilaw lang mula sa lamp ang nagbibigay ng kaunting liwanag sa kabuuan ng kuwarto. Dumako ang tingin ko sa malaking kama. Wala siya doon. My eyes stopped near the glass window.

Mapalapit pa lang ako sa kanya ay nadadarang na ako. "Light off, please?" "Fvck," mahinang mura nito na inabot ang remote. Kitang labag sa loob niya na patayin ang ilaw pero ginawa pa rin naman. Ng dumilim na dito sa silid at tanging ang malamlam na lampshade sa may bedside table ang ilaw namin ay isa-isa ko ng hinubad ang saplot ko habang nakamata dito. Hindi naman ito kumukurap na nakamata lang sa akin. Tutok na tutok sa bawat kilos ko ang mga mata nito.